2014: De perfecte, ongelooflijke droom

Ken je dat gevoel? Dat je terugkijkt op een jaar waarin alles klopte? Mijn ongelooflijke, perfecte succesverhaal over 2014 in een notendop. Een droom van ‘n jaar.

Het begint op de perfecte voorjaarsdag. Het zonnetje niet te fel, het kwik niet te ver boven de 23 graden. Een héél, héél zacht briesje vergezelt me. Net verkoelend genoeg, maar niet te kil. Perfect dus, perfect, perfect! Ik kom binnen op mijn kantoor bij De Lindeboom en daar liggen drie brieven voor me klaar. Van C&A, Het Kruidvat en Scapino. De post ziet er te keurig uit om schreeuwerige reclame te kunnen zijn. Een dampende kop koffie staat voor me klaar. Precies heet genoeg, maar niet té. Perfect.

Het perfecte kopje koffie

Volmaakt gelukkig drink ik mijn koffie, die precies één graden is afgekoeld. En wat is dat koekje perféct bros! Ongelooflijk!

Ik open de eerste envelop.

‘Beste heer Weber,

Hierbij bieden wij u onze oprechte excuses aan voor het jarenlang niet voldoen van de bijdragen aan Winkelhart Den Burg, het samenwerkingsverband van winkels, restaurants en café’s. Wij waren altijd van mening dat een landelijke keten zich totaal hoort te distantiëren van het lokale, kneuterige gepeupel. Om die reden voelden wij ons niet verplicht bij te dragen aan activiteiten om het winkelende publiek op zijn wenken te bedienen.

Wij realiseren ons nu dat wij wel profiteren van Winkelhart Den Burg, maar er niet aan meebetalen. Om die reden hebben wij besloten achter het samenwerkingsverband te gaan staan. Wij hebben begrepen dat er meer ketens zijn die niet betalen. Derhalve hebben we contact met hen gezocht en hen overtuigd van de nut en noodzaak van lokale belangenbehartigers en regelneven. Waarschijnlijk heeft u de brief van de andere bedrijven inmiddels ook ontvangen.

Het spijt ons dat wij ons hebben gedragen als arrogante golddiggers die met de rug naar de samenleving staan. Wij hebben de verenigingsbijdrage van 2014 in zijn geheel overgemaakt en zorgen ervoor dat wij dat vanaf nu altijd zullen doen. Hierbij willen we met terugwerkende kracht laten voelen dat we blij zijn met de zomermarkten, Sinterklaasintocht, kerstverlichting, muziek op straat en de lokale belangenbehartiging.

Met vriendelijke groet, de directie van Macintosh Retail Groep’

Winkelhart van Texel

Winkelhart Den Burg, na 2,5 jaar bestuurslid besloot ik in maart 2014 af te treden. Wel een hele mooie en belangrijke club.

Achter me hoor ik een twijfelachtig ‘ehm’.

Ik draai me om. Ik moet eruit hebben gezien alsof ik net een klap voor mijn kop gekregen had (de inhoud van de brief was nog bezig aan een perfecte landing in mijn hoofd). Aan de receptie staat één van de notoire Winkelhart-wanbetalers. Eentje die zelfs ongevoelig bleef toen ik – moegestreden mensen gaan gekke dingen doen – mijn zoontjes de vijfde aanmaning liet langsbrengen. ‘Ik wilde de factuur nog even voldoen…’, zegt hij. Ik wankel op mijn benen. En kan me achteraf niet eens meer herinneren wat ik heb gezegd. Volmaakt gelukkig drink ik mijn koffie, die precies één graden is afgekoeld. En wat is dat koekje perféct bros! Ongelooflijk!

Ik kijk naar buiten en zie een van de serveersters precies de goede dingen doen.

Ik moet denken aan het filmpje van stand-up comedian Lebbis. Hij fantaseert over het perfecte terras. Waar de serveerster aanvoelt wat hij vurig wenst. Lebbis beschrijft hoe hij zich dankzij dit mooie meisje met kuiltjes in haar wangen, volmaakt gelukkig voelt. Nippend van een perfect gekoelde rosé en genietend van een salade Nicoise. Hij doet het verhaal af als een droom die nooit zal uitkomen. Hallo, meneer de komediant, dit terras bestáát gewoon. Dat is De Lindeboom. Waar het zonnetje niet te fel is, het windje net niet te fris en de bediening gastvrijheid niet afdoet als een trucje met plastic glimlach.

Trots op de Lindeboom

Trots op de medewerkers van Hotel de Lindeboom. Het beste terras van de Wadden! Goed bezig.

Wat zou het toch mooi zijn als wij ook nog alle jeugd onder onze vleugels nemen, hen het vak van gastheer, gastvrouw of kok leren. Hen behoeden voor drugs, uitzichtloze hangerigheid en meer van zulks… Of wacht: dat doen we al. Hotel Greenside staat op de tweede plek van Beste Leerbedrijven van Nederland 2014. Ik klop mezelf op de schouder. Perfect, echt perfect!

Trots op Hotel Greenside

Trots op alle medewerkers van Hotel Greenside en in het bijzonder op Karin en Gerjan. Beste leerbedrijf Horeca 2013 en nu dit!

Almost august. De Den Burgse kermis keert na jaren terug in het centrum.

Het vergunningentraject verloopt gladjes. En als ik bij de gemeente aangeef dat we een oplossing moeten verzinnen voor het opslaan van de slaapcaravans naast ons Hotel Greenside, komt er direct een reactie van de verantwoordelijk ambtenaar. Er is begrip voor mijn angst voor geluidsoverlast. Hij nodigt me uit voor de eerstvolgende raadsvergadering, waar we meteen spijkers met koppen slaan. Niets dan lof voor de raadsleden, die alle stukken hebben gespéld en al na een kwartier met een verstandig besluit komen. De caravans verhuizen naar een terrein aan de rand van Den Burg. U was zojuist getuige van een perfect verlopend politiek-bestuurlijk traject. Totally perfect.

Kermis in Den Burg

Dankzij kundig en adequaat optreden van de raad hadden de gasten van Hotel Greenside hun vertrouwde uitzicht. En dus niet dit …

Oktober. Zijn ze nou allemaal gek geworden.

We kijken ademloos naar het acht uurjournaal. De directeur van medicijnontwikkelaar Bayer vertelt hoe ze het mogelijk hebben gemaakt dat ook straatarme mensen in de sloppenwijken van India en Afrika toegang krijgen tot de beste medicijnen. ‘Ik verdien een miljoen per jaar. Doordat ik de helft van mijn salaris voor twee jaar investeer in dit project, kunnen we het mogelijk maken.’ Ik verslik me in mijn Texelse Herfstbock, die de perfecte biertemperatuur van zes graden heeft. De wereld staat in brand. In de meest positieve zin van het woord.

4 December, Sinterklaastijd.

We hebben prachtige kadootjes voor onze zoons. Zonder dat we in de winkels werden misleid met kortingen die helemaal geen kortingen blijken te zijn. (de zwarte pietendiscussie…. sssstttt, verpest het nou niet!) We kijken weer naar het acht uur journaal. Een huilende leider van een IS-kalifaat op de grens met Turkije en Iran heft zijn handen op. ‘We stoppen met het bestoken van de Turkse dorpen. Het haatzaaien en koppensnellen. Geloven we immers niet allemaal in dezelfde god?’ Op dat moment kijkt mijn zoontje me aan. ‘Pap, bestaat Sinterklaas?’ ‘Absoluut’, zeg ik. ‘Sinterklaas bestaat dit jaar meer dan ooit. En god ook.’

Ik wens dat 2015 voor jullie één grote droom wordt. Met een beetje fantasie komt hij nog uit ook.

Bouke Weber

Voor het filmpje van Lebbis, klik hier.