Het is bijna winter op Texel

U zal wel denken, ‘Bouke Weber predikt in zijn blog over de rustige wintermaanden omdat hij de hotelletjes en huisjes vol wil hebben.’ Denk maar wat u wilt. Maar ik houd van de winters op het eiland én dat wil ik graag met u delen. Het pikkedonker. De nacht. De verlatenheid. (vooral nu wel zo #safe) En de vogels.

Op satellietkaarten die laten zien hoe het gesteld is met de hoeveelheid kunstlicht in Nederland, zie je bij Texel een ‘zwart gat’.

Volle maan bij de hotels op Texel. Het altijd weer een prachtig gezicht.

Volle maan op Texel. Het altijd weer een prachtig gezicht.

Mwah, dat klinkt niet echt positief he, Texel dat niet meer is dan een zwarte vlek op de kaart? Toch is het in deze context een prettig gegeven. Op plekken waar het kunstlicht de kans niet krijgt om de pikdonkere nacht te verjagen, slaapt u rustiger en langer, heeft u dat wel eens gemerkt?

Het pikkedonker op het eiland Texel omarmt u

Ook dieren gedijen volgens de wetenschappelijke onderzoeken goed bij dit natuurlijke ritme, dat niet door lantaarnpalen wordt verstoord. Langs snelwegen zijn veel dieren altijd een beetje in de war. Dagdieren gaan ‘s nachts op zoek naar voedsel, omdat ze de lantaarnpalen zien als ‘zonnen’ die de dag symboliseren, om overdag in hetzelfde tempo door te gaan. Enorm uitputtend natuurlijk, zo’n 24-uursritme…

Eigenlijk zouden alle langs de snelweg en in de stad levende dieren ook eens een paar dagen tot rust moeten komen op Texel! Ziet u het voor zich? Een TESO-boot als volgeladen Ark van Noach, die alle dieren naar het pikdonkere, rustige Texel brengt voor een weekendarrangement? Van dat schip zou ik best de een dagje kapitein willen zijn.

Met een boot vol dieren naar Texel

De ark van Noach was hier al eens. In de haven van Oudeschild.

In de winter valt de gitzwarte duisternis op Texel soms al om 16:00 uur in. Weet u wat een prachtige plek is om de duisternis als innige een omhelzing te voelen? De Hoge Berg. U hoort de kuchende schapen, maar ziet ze niet. Als u goed luistert, lijken het net hoestende oude mannetjes! En wist u dat een verrekijker prima dienst kan doen als eenvoudige sterrenkijker? U haalt de maan er honderden meters mee dichterbij. Ziet details die met het blote oog niet zijn te zien. Prachtig… En heeft u wel eens gewoon de gordijnen opengelaten en samen met uw kinderen ademloos gekeken naar de duizelingwekkend mooie sterrenhemel boven Texel?

Nacht op Texel: eindeloos spelen met de sluitertijd

De donkere Texelse maanden zijn ook een perfect moment om te spelen met de sluitertijden op uw camera. Op Texel werkt een fotograaf, Evalien Weterings, die alle technieken achter de spiegelreflexcamera’s heeft doorgrond. In de donkere wintermaanden neemt ze mensen mee naar donkere plekken op Texel, om te laten zien welke mystieke beelden het spel met de nacht, de maan en de sluitertijden oplevert.

Een cursus van Evalien op Texel kunnen wij u aanbevelen.

Een cursus van Evalien kunnen wij u aanbevelen.

Natuurlijk heeft deze duistere kernwaarde van Texel ook een keerzijde. Ik werd eens gebeld door een paniekerige gast. Ze stond op 100 meter van de veerboot, in de berm. ‘Wat is het hier donker! Ik zie niets! Had je dat niet even kunnen zeggen? Ik draai om hoor!’

Hoe dan ook, ik koester de heerlijke duisternis. Die de wereld van winter op Texel klein, mystiek en overzichtelijk maakt. Dieren in hun waarde laat en mij laat slapen als een roos.

Over dieren gesproken: het barst hier in de winter van de vogels

In tegenstelling tot wat velen denken, is Texel ook in de winter een veilige, makkelijk aan te vliegen landingsbaan voor vogels. De wat ‘relaxtere’ types die de extreme kou ontvluchten, maar het niet persé nodig vinden om het hele warme zuiden op te zoeken.

Met een 'beetje' geluk kunt u bij ons de Roodhalsgans 'afvinken'.

Met een ‘beetje’ geluk kunt u bij ons de Roodhalsgans ‘afvinken’.

Vogelspecialist en Texelaar Klaas de Jong vertelt dat er in december en januari vooral eenden, ganzen en zwanen in allerlei soorten en maten op het eiland zitten. Als u goed oplet, ziet u groepjes kleine zwanen! Ik heb niet veel verstand van vogels, maar heb me speciaal voor dit verhaal laten vertellen dat u geluk heeft als u tussen de rotganzen een witbuikrotgans (wie heeft toch het woord ROTgans bedacht?) vindt of, nog leuker, een zwarte rotgans. Met nóg meer geluk vindt u een roodhalsgans op Texel.

Wat zijn mooie plekken om vogels op Texel te zien? Utopia in Polder het Noorden (vlakbij ons Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik) en langs de Lancasterdijk, onder de rook van Oudeschild, vindt u twee prachtige vogelgebieden. Het prettige is, dat u daar met de auto heel makkelijk dicht bij het gebied kan komen en bij slecht weer zelfs in de auto kunt blijven zitten.

Utopia bij Prins Hendrik hotel texel

Utopia is voor ons geen utopie. Het ligt immers op een steenworp afstand van Prins Hendrik.

Bent u bereid om wandelend de eventuele pittige wind te trotseren? Dan is De Slufter ook een plek waar u beloond kan worden met mooie ontmoetingen… sneeuwgorzen, strandleeuweriken, fraters (mooie naam) en andere zeldzame zangvogels houden zich daar vaak op! Op het gebied van roofvogels schijnt het in de winter op Texel een karige boel te zijn. Kent u de blauwe kiekendieven? Daar zijn nog maar twaalf stelletjes van in Nederland, waarvan vier op Texel. Als u uw ogen heel goed de kost geeft, ziet u ze misschien!

Schaatsen tijdens de winter op Texel

Schaatsen kunt u bij ons ook. Zoals hier op Waal en Burg. Het is er prachtig!

Verlatenheid: leren fietsen op een bijna leeg autodek

Ik stond een keer op de boot van acht uur. Op zondagavond. Samen met ongeveer tien andere auto’s. In mijn binnenspiegel zag ik een achterklep opengaan, waar een man een gloednieuw kinderfietsje uit tilde. Tegelijkertijd ging de bijrijdersdeur open en een klein meisje stapte uit. Een beetje wiebelig stapte ze op het rode fietsje, om met haar vader in haar kielzog, te oefenen. Vijf minuten voordat de boot aanmeerde op Texel, was het kleine meisje in staat om met zekere trapbewegingen het autodek over te fietsen. Heen en weer, heen en weer! Ik zie voor me hoe dat meisje over tien jaar het fotoboek doorbladert en aan haar vader vraagt: ‘Waar was dat?’ En dat haar vader dan zegt: ‘Schat, toen leerde ik je fietsen. Op het verlaten autodek van de veerboot naar Texel. Op een heerlijke, koude en donkere winteravond.’

En, wanneer zien we u weer op ons mooie en donkere eiland?

#staysafe

Bouke Weber