Vier plekken op Texel die bijna te mooi zijn om waar te zijn


Heeft u de hoaxen en 1 aprilgrappen al ontdekt, in het nieuws van vandaag? Wij hebben vier bijzondere Texelse plekken op rij gezet die bijna te mooi zijn om waar te z
ijn.

1. Wandelen op het land van de Texelse boeren

Kwam er vroeger een maïsveld of land vol aardappels op uw pad? Dan zat er niets anders op dan om te keren. Op Texel hebben boeren en natuurorganisatie De Lieuw daar een oplossing voor bedacht. De Lieuw betaalt de boeren een schappelijk bedrag, in ruil daarvoor stellen de boeren de randen van hun land beschikbaar voor wandelaars. Daardoor heeft u toegang tot plekken die meer dan 100 jaar het domein waren van agrariërs. Texel telt acht boerenroutes.

Wandelen op het land van de Texelse boeren

Wandelen op én over het land van de Texelse boeren

Sta ik echt op Texel?
De slingerende route langs de weilanden van De Hoge Berg is een van de routes langs de rand van het boerenland. U ziet Texel vanuit een totaal andere invalshoek. Soms kijkt u om zich heen en dan denkt u: ‘Is dit grap of sta ik echt op Texel?’ Met een beetje geluk ziet u langs de oever van de sloten nog net een salamander wegschieten.

Waar vindt u het pad?
Langs het Doolhof op De Hoge Berg. Loop het Skillepaadje op en ontdek na 20 meter het klaphek dat u langs het pad leidt. Aan het Doolhof ligt trouwens nog iets bijzonders: de Zandkuil die bekend staat als het oudste insectenreservaat van Nederland. We schreven er een aantal jaren geleden een verhaal over de bloeddorstige bewoners van de Zandkuil.

2. De Friese meren op Texel

Een Texelse politicus heeft op 27 maart een brief naar Minister Ollongren gestuurd. Het lijkt hem beter dat het Noord-Hollandse Texel zich laat inlijven door Friesland. Texel en Friesland hebben in ieder geval twee dingen gemeen: eigenwijze inwoners en meren! Meren? Heeft Texel meren? Jazeker. Wij hebben de Horsmeertjes. Een totaal verlaten zoetwatergebied dat in het voorjaar de rust- en broedplek van de lepelaar is.

De Friese meren op Texel met 'onze' lepelaars

De Friese meren op Texel met ‘onze’ lepelaars

Waar liggen de Horsmeertjes?
Hemelsbreed ligt het gebied naast de Texelse veerhaven. Omdat u de Mokbaai – het water tussen de veerhaven en de Horsmeertjes – niet kunt oversteken, moet u een lus maken. Volg deze lus en de borden De Geul en ontdek dat de Texelse meren echt bestaan.

3. Wandelen over de dijk

Uitkijken vanaf de dijk over het Wad. Hoe mooi is dat?

Uitkijken vanaf de dijk over het Wad. Hoe mooi is dat?

Texel heeft onlangs de dijken hoger gemaakt, als antwoord de gestaag stijgende zeespiegel. De toppen van de zeewering zijn daardoor nog wat zanderig, maar op veel plekken prima te belopen. Het is leuk om in het hoge Noorden van Texel te beginnen. Bij het strand van Paal 33 kunt u de dijk op. Er op lopen mag gewoon, de dijk is onderdeel van wandelroute Het Noord-Hollandpad.

Het grootste deel van de wandeling biedt een uitzicht op zee. Op de route ligt ons hotel en bungalowpark Prins Hendrik. Appeltaart, koffie, thee, verse broodjes, een diner met Texelse smaakmakers… Waarom blijft u niet gewoon een nachtje slapen?

4. Sommeltjes: de legende van Texel

Onze Sommeltjes

Onze Sommeltjes

Het geluid van knappende takjes onder uw voeten, de geur van de dennenbomen en uitzicht op het frisse groen van de loofbomen. De meeste mensen laten zich op Texel lokken door de zee en ontdekken op de route het Texelse bos. Ooit ingericht voor de houtproductie, nu een wandelgebied en de verstopplek van Sommeltjes.

Het verhaal van de Sommeltjes is een Texelse legende. Over wezentjes die overdag in steen veranderen en ‘s nachts op ontdekkingstocht gaan. Texelaars ontdekten de koddige poppetjes honderden jaren geleden in het dorp De Waal. Daar dansten zij bij volle maan rond de graven. De versteende versie van de Sommeltjes vindt u langs het Sommeltjespad in het Texelse bos. Veilig, totaal niet eng en één groot ontdekkingsfeest voor kinderen.

De 14 Sterren een hotel dat aan de rand van het bos ligt. Uw hotelkamer ligt op 10 minuten fietsen van de zee én het Sommeltjespad. Van een Texelse lunch of eilands diner met knipoog naar de Italiaanse keuken bent u twee stappen verwijderd; het hotel herbergt een fantastisch restaurant.

Graag tot binnenkort!

Bouke Weber

 

De reddingsbrigade voor schapen

Een held, een koning, een levensredder, een echte padvinder. Dat gevoel kan een schaap op Texel je geven wanneer je het dier van de wisse dood hebt gered. Alle eilanders, jij dus ook, zijn lid van de reddingsbrigade voor schapen. In ons vaandel staat: ‘Red het verwentelde schaap!’

‘je leit ‘r bee os een ferwenteld skéép’

Een schaap dat op de rug ligt en niet meer zelf overeind kan komen noem je verwenteld. Vaak is het in een greppeltje of wielspoor terecht- gekomen. Het kan ook zijn dat de ooi plat op haar zij heeft geslapen en een beetje is omgerold. Ook kan het met jeuk te maken hebben. Als na een periode van regen de zon begint te schijnen kriebelt het dikke pak wol op de huid en probeert ze over de grond te schuren. Wanneer iemand in een ongelukkige houding ligt (bijvoorbeeld een puber op de bank) zeggen we op Texel: ‘je leit ‘r bee os een ferwenteld skéép’.

Reddingsbrigade voor Texelse Schapen

Reddingsbrigade voor Texelse Schapen

Een verwenteld schaap spartelt om overeind te komen. Dan geeft hij het op en blijft hij stil liggen. Er zijn schapen die binnen het uur sterven, andere kunnen langer dan eendag in leven blijven. Waarschijnlijk speelt de hoeveelheidvoedsel in de pens en darmen een rol. In de volle darmen kunnen gifvormende bacteriën ontstaan. Als dat gif in het bloed komt, sterft het schaap. Ook gasophoping in de pens kan een snelle dood veroorzaken. Schapenboeren kijken minstens een keer per dag of ‘alles op z’n pootjes staat’, of dat er in de wei een schaap verwenteld ligt.

Zie je in een weiland een schaap op de rug liggen?

Ga dan naar de boerderij in de buurt om hulp te halen. Wanneer er niemand thuis is, zit er maar een ding op: zelfde heldendaad verrichten en het schaap redden. Loop rus­tig het land in naar het ongelukkige dier. Pak het schaap vast en trek of duw het overeind. Misschien is de ooi in het begin nog wat duizelig, maar al snel zal het naar haar soortgenoten rennen. Boerenervaring leert dat het geredde schaap, wanneer ze net overeind staat, nog een teken geeft dat alles van binnen goed functioneert. Speciaal voor zijn redder doet hij een… plasje.

Succes met het redden!

Bouke Weber

7 dingen die u (misschien) nog niet wist uit de geschiedenis van De Lindeboom

Ons hotel De Lindeboom kent een lange en bewogen geschiedenis. Het is een verhaal vol kunst en cultuur, ondernemerschap, politiek, algemeen en zakelijk belang. Zonder al te veel in details te treden, geven we hierbij:

Hotel Texel

Wat u nu kent als De Lindeboom werd in 1896 gebouwd als Hotel Texel. Over de naam liepen de meningen uiteen. Niet iedereen was er blij mee en sommigen vonden het zelfs “ongepast” om het hotel “Texel” te noemen. Er waren immers meer hotels, ook op de Groeneplaats. Maar de opening werd evengoed druk bezocht en er werd een groot bedrag opgehaald voor het Admiraal de Ruyterfonds in Oudeschild, een pensioenkas voor oude schippers en visserlui.

Hotel de Lindeboom en Hotel Texel gebroederlijk naast elkaar

Hotel de Lindeboom en Hotel Texel gebroederlijk naast elkaar

Boerenleenbank

Het oorspronkelijke hotel De Lindeboom stond op de plaats waar nu het gebouw van de Rabobank staat. Het hotel werd in 1958 door de bank aangekocht, omdat het pand op de Vismarkt (waar nu te Texelse Courant huist) te klein was geworden. Beide bankgebouwen riepen behoorlijk wat verzet op toen er karakteristieke panden voor gesloopt moesten worden, maar de naam De Lindeboom werd stilzwijgend overgenomen door de toenmalige eigenaar van Hotel Texel.

Prins Hendrik te gast in Hotel de Lindeboom (1911)

Prins Hendrik te gast in Hotel de Lindeboom (1911)

Ada van Holland

Onderdeel van De Lindeboom is het voormalige woonhuis van de schout van Texel, tegenwoordig restaurant Het Schoutenhuys. Over dit gebouw – het oudste stenen woonhuis op het eiland – gaat het hardnekkige gerucht dat het dienst heeft gedaan als gevangenis voor gravin Ada van Holland. Helaas is dit alleen maar een legende. Toen gravin Ada in 1203 naar Texel werd verbannen, moest zelfs het Schoutenhuys nog gebouwd worden.

De entree van de kelderbar waar Ada van Holland gevangen zat ...

De entree van de kelderbar waar Ada van Holland gevangen zat …

Prins Hendrik

Wie wel met zekerheid in De Lindeboom (toen nog Hotel Texel) verbleef, is Prins Hendrik, echtgenoot van Koningin Wilhelmina. Tijdens een grote rondreis langs de Zuiderzee in juni 1911 verbleef de prins maar liefst drie dagen in het hotel. Een mooie foto van de ontvangst van de prins hangt bij de receptie. Personeel en directeur keurig op een rijtje, burgemeester en prins in een rijtuig.

Speelhal

De jaren zeventig en tachtig waren een schimmige periode voor De Lindeboom. Het gebouw zou gesloopt worden, omgebouwd tot supermarkt, of gewoon langzaam in verval raken. Meerdere ondernemers waagden zich aan het project en zelfs bood het enige tijd onderdak aan een speelhal, voor het toenmalig bijzonder populaire en zeer omstreden Golden Ten, een soort roulette. De speelhal is alweer verdwenen voor de Hoge Raad besluit dat Golden Ten een kansspel is en dus verboden moet worden.

Kelderbar

Na alle verbouwingen is het nauwelijks meer voor te stellen, maar onder de Schoutenzaal bevindt zich de voormalige Kelderbar, een jazzclubachtige ruimte die in de jaren tachtig tot diep in de nacht geopend was. Deze intieme ruimte had een eigen ingang en is het oudste gedeelte van het hele complex, rond 1600 gebouwd van op het eiland gebakken steen.

Eierveiling

Question Plaza, de grote zaal van De Lindeboom, werd als schouwburgzaal gebouwd op de plek van de voormalige eierveiling. De nieuwe zaal was jarenlang het cultureel centrum van het eiland en, na de verbouwing tot discotheek, het centrum van het uitgaansleven. De zaal is nog altijd beschikbaar voor feesten, voorstellingen, concerten en conferenties.

Tot ziens in Hotel de Lindeboom of één van onze andere hotels.

Bouke Weber

Zomaar 7 redenen om vooral nù Texel te bezoeken

Najaar. Herfst. Zelfs september is weer voorbij. De dagen worden korter en – laten we eerlijk zijn – ook frisser. Afgekoeld door de regen die we van de zomer zo hebben gemist. Maar nog even wordt alles groen, een laatste groeispurt voor de echte winterdagen komen. Die natuurlijk ook weer hun eigen charme hebben. Misschien zoekt u nog een reden om in deze periode naar Texel te komen. We hebben er daarom een paar voor u op een rijtje gezet.

1: Uitwaaien. H e l e m a a l    leeg.

Lekker met de hond naar het strand. Of zonder hond …

Bovenaan ons lijstje staat natuurlijk uitwaaien. Dat kan overal op het eiland, maar toch vooral langs de zee. En dan maakt het niet eens zoveel uit of u aan de westkant of aan de oostkant langs het water loopt, gezandstraald word je overal. De dijkwerken zorgen ook aan de oostkant voor een aardige zandverstuiving.

2: Shop till you drop

Je loopt vaak de onverwachtste dingen tegen het lijf

Wat is er leuker in het najaar dan de gezellige winkeltjes te bezoeken die je overal op het eiland vindt. Niet alleen in Den Burg, ook in De Koog, Oudeschild, Den Hoorn en De Cocksdorp loop je onverwacht de leukste dingen tegen het lijf. En vaak tegen zeer schappelijke prijzen, vaak goedkoper dan in vergelijkbare winkels aan de overkant.)

3: Zeven Steden Route

Prachtig stukje Den Burg

En als u dan toch bezig bent, kunt u uw rondrit uitbreiden tot een heuse Zeven Steden Route. Ieder van de zeven dorpen op het eiland heeft zo zijn eigen charme, die je juist in het najaar zo goed kunt ontdekken. Dat ene verscholen museum in De Waal of Oosterend bijvoorbeeld. Die charmante galerie op Oost. Of het schoolmuseum in Zuid-Eierland.

4: Zelf plukken? Dat mag!

Super leuk, zelf appels plukken. En daarna thuis oppeuzelen.

Daarbij is het najaar natuurlijk oogsttijd, dus het ideale moment om een bezoek te brengen aan de Zelfpluktuin bij Oudeschild. Maar ook het fruitbedrijf van Keijser aan de Molenbuurt biedt nu en dan de mogelijkheid zelf appels en peren te plukken. Of, als u geen zin in plukken hebt, breng eens een bezoekje aan een van de vele tuinbedrijven op het eiland. Het najaar is het ideale moment om plannen te maken voor het voorjaar.

5: Fietsen, lekker voor de wind …

De duinen van Texel zijn nu misschien wel op haar mooist.

Ook in het najaar is fietsen de beste manier om het eiland te verkennen. Lekker voor de wind, op een al dan niet elektrische fiets. Denk er wel om om niet te ver te gaan, want voor de wind heen betekent in de wind terug. En dan kunnen de afstanden op het eiland ineens behoorlijk tegenvallen.

6: Duisternis. Het is hier echt donker.

Ons baken.

En wat zeker de moeite waard is, is het ervaren van de totale duisternis ‘s nachts op het eiland. Juist omdat het steeds vroeger donker wordt, hoeft u daarvoor niet tot diep in de nacht wakker te blijven. Als u ‘s avonds na het diner naar het bos of het duingebied gaat, kunt u zien hoe donker het ‘s nachts is. Of juist niet zien natuurlijk. Zorg wel dat u een lichtje meeneemt en pas op als u langs de weg loopt.

7: Of gewoon genieten

Zo kan het natuurlijk ook.

En wat is er tenslotte fijner dan ‘s avonds thuiskomen, in hotel of bungalow, en daar heerlijk onderuit te zakken na een warm bad, bezoekje aan de sauna of gezellig diner. Om dan in een fris opgemaakt bed te duiken voor weer een lange najaarsnacht op ons geliefde eiland. Zullen we afspreken dat we elkaar daar binnenkort weer ontmoeten?

Tot straks!

Bouke Weber

Het eiland rond; voor elk wat wils

Het begon allemaal met die ene logiesverstrekker die zijn gasten de fiets van zijn vrouw liet gebruiken en daar een kleine vergoeding voor rekende. Na de fiets kwam de tandem, na de tandem de solex, de scooter, de tuktuk en de segway en inmiddels is de verhuur van fietsen een bedrijfstak met vele tientallen werknemers.

Er zijn heel wat manieren om het eiland te verkennen, maar de meest populaire daarvan is nog altijd per fiets. De gezamenlijke verhuurders beschikken over enkele duizenden fietsen en er zijn dagen dat deze allemaal onderweg zijn. Reken daarbij de honderden fietsen die onze bezoekers zelf meebrengen, dan zou je opstoppingen verwachten op de fietspaden. Maar gelukkig beschikt het eiland over meer dan honderd kilometer fietspad, maar het blijft wel uitkijken.

Leuk vervoersmiddel, maar Texels is het niet.

Ook de variatie aan fietsen lijkt nog altijd groter te worden. Naast de gewone dames- en herenhuurfiets met zeven versnellingen zijn daar de e-bikes, de mountainbikes, de bakfietsen, de aanhangers voor kind of hond, de driewielers, de kinderfietsen en de al genoemde tandems. Er zijn e-bikes die alleen een steuntje in de rug bieden en e-bikes die als brommers over het fietspad zoeven en ook mountainbikes, tandems en bakfietsen zijn er tegenwoordig met elektrische trapondersteuning. De verhuur van fietsen is daarmee een logistieke operatie geworden met een enorme behoefte aan voldoende stopcontacten.

En fietsen is nog maar één manier om het eiland rond te komen. Met de komst van vernieuwende, innovatieve en hippe voertuigen enerzijds en grote aantallen opgeknapte, herstelde en nostalgische vervoermiddelen anderzijds is er voor iedereen wel een passend vervoermiddel te vinden.

Wel Texels; de Lopifit. Bijna nergens verkrijgbaar in Nederland, maar wel in Oosterend.

Het meest bekend daarvan is natuurlijk de Solex. Dankzij de solexclubs die met leren jas en pothelm dit rijwiel met hulpmotor een tweede leven gaven, is de solex niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Er lijkt niets leuker dan met een groep maten al knetterend over het eiland te crossen op een fiets met hulpmotor, zeker als er eentje onderweg panne krijgt. Dat levert hilarische taferelen op waarover nog lang daarna aan de koffiemachine verteld zal worden. Ook bromscooters kom je regelmatig tegen, maar die hebben natuurlijk bijlange niet hetzelfde uitgelaten imago als de solex.

Minder luidruchtig verplaatsen kan ook. Populair, bij zeker doelgroepen, is bijvoorbeeld de huifkar. Dat is pas rustig rondkijken. Heerlijk onderuitgezakt zitten, voortgetrokken door een paar sjokkende karrepaarden die nooit haast lijken te hebben. Een tempo dat alle tijd geeft voor de verhalen van de koetsier. En die zijn legio. Niet allemaal even waar misschien, maar wel allemaal zeer onderhoudend.

Ze bestaan echt: De tandemsolex …

Voor wie meer paardenkrachten zoekt, is het huren van een MG-B of Jaguar E-type misschien een optie. Hoewel nergens op het eiland echt gescheurd mag worden (Texel was de eerste gemeente die een maximumsnelheid instelde), kan het bochtenwerk spectaculair zijn. En het blijft exclusief, het aanbod aan sportwagentjes met open dak is een stuk kleiner dan dat van andere vervoermiddelen zoals bijvoorbeeld de tuk-tuk. De wegligging van de Vespa Calessino mag dan wel een stuk minder zijn dan die van de genoemde sportwagentjes en de topsnelheid een stuk lager, de gezelligheid om met een groepje op pad te zijn, maakt veel goed. En de Vespacar maakt zeker zoveel lawaai als een Jaguar, dus je voelt je evengoed de koning van de weg.

Een veel stiller, rustiger manier om het eiland te verkennen, en toch hip en vernieuwend, is de elektrische loopfiets Lopifit. Bijna nergens in Nederland te krijgen, maar wel (exclusief) in Oosterend. Het is wennen, ze zijn wat lang en breed en je moet je loopritme een beetje aanpassen, maar eenmaal gewend, gaat het vlot en ver. Net als lopen, maar dan drie keer zo snel en half zo vermoeiend. Een beetje de trendy opvolger van de e-bike.

Elektrisch en dus milieuvriendelijker: De Segway.

Elektrisch en dus milieuvriendelijker: De Segway.

Buitendijks is er ook van alles gaande, maar dat is stof voor een volgende keer. Dan hebben we het over powerkiten, blokarten, kitesurfen en suppen. Het spel van wind en golven. Voorlopig gaan we genieten van de nazomer en van de vele manieren om de schoonheid van het eiland te verkennen.

Fijne nazomer!

Bouke Weber

Bij al onze accommodaties kunt u fietsen huren. Ook hebben we diverse fiets- en wandelarrangementen.
De Koog: Hotel Greenside
Den Burg: Hotel de Lindeboom
De Dennen: Hotel de 14 Sterren
Oosterend: Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik

Over de bosrand, een rondje Texel en muziek in de tuin

U begrijpt dat ik de laatste tijd nogal eens aan de bosrand te vinden ben. Daar staat immers de jongste loot aan de stam van onze Hotelgroep, hotel De 14 Sterren. Amper te zien vanaf de weg staat het daar, alle kamers met eigen opgang en eigen terras. Lekker buiten ontbijten met uitzicht over de oude polders. Het hotel staat aan de bosrand op de hoek van de Smitsweg, volgens de Texelpedia genoemd naar de familie Smit, die hier in de 18de eeuw een boerderij had. De weg was bovendien de grens tussen de rechtsgebieden van Den Burg en Den Hoorn, en het is dus niet zomaar een weggetje. De Rozendijk, aan de andere kant van het hotel, was 900 jaar geleden nog een echte dijk. Helaas zonder rozen. Waarschijnlijk is de dijk naar een persoon genoemd, ene meneer Roos, die hier vroeger – ook alweer heel lang geleden – duinboer was.

Links de Smitsweg, met daarnaast de Worsteltent en de 14 Sterren. Mooie ligging hè?

Links de Smitsweg, met daarnaast de Worsteltent en de 14 Sterren. Mooie ligging hè?

De bosrand van de Dennen is prachtig

Maar dat is allemaal vooral interessant voor historici. De 14 Sterren is een modern hotel aan de bosrand, amper 15 jaar geleden gebouwd. Maar dan wel zo stijlvol aangekleed en ingericht, dat het perfect in het landschap en de omgeving past. We zijn dan ook erg blij en trots dat ze zich bij ons hebben aangesloten.

Het is natuurlijk ‘hard’ werken, zo’n nieuw hotel erbij, maar soms vind ik toch wel eens de tijd om even in de omgeving te blijven hangen en wat rond te lopen door het bos. Ook de hond mag wel eens mee, maar natuurlijk wel altijd aangelijnd. Daar zien ook de boswachters streng op toe. Wat me dan steeds weer opvalt, is dat het in het bos zo rustig kan zijn. Hoe druk het op sommige andere delen van het eiland ook is, hier kun je rondlopen zonder iemand tegen te komen. En toch zijn er meerdere recreatieterreinen in de omgeving. Ik vraag me dan altijd af waar al die mensen blijven, want het kan heerlijk rustig zijn op de door Staatsbosbeheer keurig onderhouden bospaden.

Soms kom je wel iemand tegen,, zoals deze verdwaalde 'surfer'. Met z'n hond los ... Foei!

Soms kom je wel iemand tegen, zoals deze verdwaalde ‘surfer’. Met z’n hond los … Foei!

Nieuw arrangement: Rondje Texel

Wat ook steeds weer opvalt, is de afwisseling die het eiland biedt. De 14 Sterren ligt aan de rand van het bos, Prins Hendrik aan de rand van de Waddenzee. En Greenside en De Lindeboom liggen in een dorp. Zo kan het gebeuren dat ik op één werkdag een heel rondje Texel maak en van onze badplaats naar het bos ga en vervolgens van de Waddendijk naar het hart van Den Burg. Misschien zit daar wel een leuk arrangement in, daar moeten we toch eens over nadenken. Een midweekje Texel, van het ene hotel naar het andere. Een soort minitripje. Alle hotels beschikken over een uitstekend restaurant, dus er zijn zeker mogelijkheden.

Het grasterras van de Worsteltent. Met in de zomermaanden iedere zondag live muziek.

Het grasterras van de Worsteltent. Met in de zomermaanden iedere zondag live muziek.

De bosrand is overigens ook populair bij de Texelaars zelf. Volgens “Omgaan met Texelaars”, de klassieke reisgids van Bakhuys-van den Brink, gaan de eilandbewoners op zondagmiddag graag een rondje en eindigen dan bij de snackkiosk op Het Turfveld. En inderdaad, daar aangekomen, een eindje bij De 14 Sterren vandaan, is het op zondagmiddag een gezellige drukte. Helaas kan ik niet de tijd nemen om er rustig bij te gaan zitten, want bij De Worsteltent, het restaurant van De 14 Sterren, hebben ze op zondagmiddag altijd muziek in de tuin. En dat wil ik natuurlijk niet missen. Bekijk hier de muziekagenda.

Fijne vakantie, al-dan-niet op Texel!

Bouke Weber

Daar bij die molen, die mooie molen …

De vorige keer hadden we het over de molen van Het Noorden. Daar valt natuurlijk nog een heel verhaal over te vertellen. Je kunt niet echt zeggen dat hij de horizon domineert. Dat klinkt ook zo negatief. Maar je kunt hem wel al van verre zien staan. Hij staat daar natuurlijk ook wel erg mooi, midden in de polder, op zijn eigen eilandje, omringd door water. Een beetje eenzaam soms. Hij heeft op het moment ook niet zoveel aanloop, want in afwachting van een grote opknapbeurt staat hij alweer een behoorlijk tijdje stil. Best jammer, want het is een schitterend gezicht als hij draait, met de kop naar de wind, de zeilen klapperend aan de wieken. Binnen staat dan alles te schudden en te kraken en je kunt je voorstellen hoe het molenaarsgezin met luide stem moest spreken om boven het geraas uit te komen. Binnen en buiten lopen was bovendien riskant, met die molenwieken die met grote snelheid langs de deur zwiepten.

Tegenwoordig zwiepen er helaas alleen nog maar paardenstaarten, maar er is hoop.

Tegenwoordig zwiepen er helaas alleen nog maar paardenstaarten, maar er is hoop.

Toch stond het gezin van molenaar Dekker bekend als bijzonder gastvrij. Iedereen was altijd welkom, er werd gelachen, koffie geschonken en vooral ook veel gepraat. In die beginjaren was de molen het centrum van de nog jonge polder. We spreken eind negentiende eeuw, de grond was weinig waard, de landbouwcrisis had toegeslagen en het zou nog jaren duren voor de grond zelfs maar verkaveld was. Wilde verhalen doen de ronde over deze tijd. Ze zijn niet allemaal even waar, maar dragen wel bij aan de romantiek van deze kant van het eiland, die inmiddels vrijwel helemaal tot natuurgebied is verklaard.

Niet uit de tijd van Floris Dekker, maar toch ook geen foto van vorig jaar.

Niet uit de tijd van Floris Dekker, maar toch ook geen foto van vorig jaar.

De zoon van deze eerste molenaar, Floris, werd een legendarisch figuur. Niet alleen was hij beurtschipper en bouwde hij zijn eigen aanlegsteiger, ook woonde hij een tijdlang in de kajuit van een schip en stichtte hij het Prins Hendrik Hotel. Hij noemde dit naar prins Hendrik van Mecklenburg, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, die in die dagen een grote rondreis maakte langs de Zuiderzee. Waarschijnlijk hoopte Dekker op deze manier extra aandacht te genereren voor zijn nieuwe onderneming, die zich vooral richtte op dijkwerkers, beurtschippers en rondreizende boerenknechten. Net als de molen was het hotel voorzien van een ruime goot en een grote waterput, om te kunnen voorzien in de zoetwatervoorziening van de buurt. De drooggelegde grond was nog steeds bremzout, wat uiteraard zijn effect had op het grondwater. Met zijn wilde ideeën – zo wilde hij naar Amerikaans voorbeeld een kabelbaan bouwen van het hotel naar de zee – schopte Dekker het tot in de gemeenteraad en zijn ingezonden brieven in de Texelsche Courant zijn nog altijd de moeite van het lezen waard. In zijn hotel verzorgde hij lezingen, voordrachten en toneelvoorstellingen en langzaam verplaatste het middelpunt van de polder zich van de molen naar het hotel.

Na de zomer wordt begonnen met de renovatie.

Na de zomer wordt begonnen met de renovatie.

Het zal trouwens nog wel even duren voordat de woning in de molen weer te bezoeken is. Maar als alles volgens plan verloopt, wordt na de zomer begonnen met de restauratie. De nieuwe eigenaar, Natuurmonumenten, zal daar nog een hele kluif aan hebben. Het gaat om zeer groot onderhoud, dat zo elke 20 of 30 jaar moet gebeuren. Niet alleen moet een groot deel van de rieten kap vervangen worden, ook de wieken moeten vernieuwd. Het geld heeft Natuurmonumenten al bij elkaar, dus als u zo in september of oktober weer eens in de buurt bent, is de kans groot dat u de molenmakers aan het werk ziet. Zo aan het eind van de winter, volgend voorjaar, moet hij weer in bedrijf zijn. Dan staat ook de deur van de molenaarswoning weer open voor bezoekers.

In alle jaargetijden even mooi: Molen van het Noorden.

Anders dan veel andere molens heeft de in 1878 gebouwde molen nooit een naam gekregen. Het bleef altijd gewoon “de molen van Het Noorden”. Natuurmonumenten is sinds eind vorig jaar eigenaar, toen de molen werd overgenomen van Vereniging De Hollandsche Molen, die hem al sinds 1970 in beheer had. In verband met de grote landschappelijke waarde is het een Rijksmonument en voor Natuurmonumenten was het een belangrijke aankoop. De molen is een markant punt aan de Vogelboulevard, die zich uitstrekt langs vrijwel de hele oostkust van het eiland. Direct achter de molen liggen De Bemes en De Bol, twee gebieden die nog volop in ontwikkeling zijn en die ook pas sinds kort door Natuurmonumenten zijn aangekocht. Ook het bemalingsgebouw naast de molen, daar gebouwd om de waterhuishouding van de polder nog beter te kunnen regelen, is nu van Natuurmonumenten. De molen werd in 1965 officieel buiten gebruik gesteld, maar kon eigenlijk 20 jaar eerder al vervangen worden door dit hulpgemaal. Dat hij er nog staat, is dan ook voor een groot deel te danken aan De Hollandsche Molen, die er veel tijd en energie in heeft gestoken. De vrijwillige Texelse molenaars hebben de molen steeds laten draaien. Zij gaan zich na de restauratie ook inzetten voor

Natuurmonumenten, dat zich niet alleen bezighoudt met natuur, maar ook met cultuur en cultuurhistorie.

Mooie club!

Bouke Weber

Wandelen door en over het boerenland

Als het even kan, gaan we op zondagmiddag een stuk wandelen. Vaak langs het strand, maar er zijn op het eiland natuurlijk nog heel veel andere mogelijkheden. Staatsbosbeheer bijvoorbeeld heeft door bos en duinen een paar prachtige wandelingen uitgezet. In verband met het broedseizoen zijn ze op het moment niet allemaal toegankelijk, maar er zijn er nog heel wat over. Op sommige plaatsen mag de hond zelfs los lopen.

De laatste tijd wandelen we ook veel door het boerenland. Prachtig is het daar, in deze tijd van het jaar. De tuinwallen staan in volle bloei en overal zie en hoor je de vogels. Je loopt tussen de lammetjes, dus de hond moet wel aan de lijn, maar als je hier zo loopt, begrijp je waarom de VVV het eiland jarenlang gepromoot heeft als “het binnenste buitenland”. Je zou zomaar kunnen denken dat je ergens ver weg bent. Je hoort geen auto’s, geen verkeer, je ziet alleen in de verte een paar fietsers en waant je verder alleen tussen de vogels en de lammetjes.

Zo’n bruggetje doet je denken aan een ver en tropisch eiland. Wij zouden het niet doen …

Het zijn ook echt paden om te wandelen, hier tussen het boerenland. Er zijn zelfs geen fietsen toegestaan, laat staan ander snelverkeer. De paden zijn aangelegd door de agrarische natuurvereniging De Lieuw, die met een beheersovereenkomst heeft gesloten met de landbouwers. Je loopt dus echt over het boerenland, met toestemming van de boer. Dat betekent natuurlijk wel dat je je aan bepaalde regels moet houden, maar dat geldt eigenlijk altijd en overal. Je laat de schapen met rust, doet de hekken achter je dicht en laat geen rommel slingeren. Natuurlijk niet, dat spreekt voor zich.

De Lieuw heeft zeven wandelingen uitgezet over het eiland, met een totale lengte van bijna 40 kilometer. Toegegeven, je komt dan wel een paar keer langs hetzelfde punt, maar je hoeft natuurlijk niet alle wandelingen achter elkaar te maken. Wij wandelen dan eens de ene en dan weer de andere kant rond. En je kruist genoeg andere wegen en weggetjes om eens een andere kant uit te gaan. Verdwalen is niet mogelijk.

Groen is dit weggetje zeker. Het is prachtig om hier te wandelen.

De wandelingen van De Lieuw (wat de Tesselse naam is voor scholekster) voeren voor een deel over de oostkant van het eiland en blijven in het zicht van de Waddendijk. Het Boerenommetje bijvoorbeeld voert van Oosterend naar Oost en dan onderlangs de oude dijk weer terug. Of andersom natuurlijk, dat kan ook. Wij proberen altijd met de wind in de rug te lopen. Dat is het lekkerste. Op de hekken langs de route staan de namen van de landerijen erachter. Mooie, poëtische namen uit een grijs verleden, net zoals de straatnamen hier. “Voorste Piêp”, “Waagejot”.

Het pad sluit vrijwel naadloos aan op de wandelroute langs de verdwenen haventjes. Ook al weer zo’n poëtische naam. Er is ook een fietsroute langs de vergeten haventjes, die voert helemaal naar Den Hoorn, waar hij dan weer aansluit op een ander wandelpad. Ook tussen Den Burg en Oudeschild en bij De Waal zijn paden, al zijn die minder lang.

Het trekpontje, altijd weer bang om eraf te vallen … Maar wel beter dan het bruggetje van hierboven.

Spectaculair is het trekpontje in het pad dat voert van De Slufter naar Oosterend. Twaalf kilometer dwars door oude en nieuwe polders, met uitleg over de ontstaansgeschiedenis van het eiland. Op de grens van twee polders moet de wandelaar zichzelf over het water trekken. Een belevenis op de zondagnamiddag. Zo tussen de landbouwgewassen en de vogels voel je jezelf weer even helemaal opladen. En aan de horizon zien we steeds de molen van Het Noorden, die zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van dit deel van het eiland.

De foto’s zijn gemaakt op het Boerenommetje op een steenworp afstand van Prins Hendrik. Voor deze en andere routes kijk op www.delieuw.nl

Veel wandelplezier toegewenst op ons mooie eiland,

Bouke Weber

Met Pinksteren naar Texel is top

Hier op het eiland geldt het Pinksterweekend traditioneel als het begin van het zomerseizoen. Pinksteren valt mooi tussen de nog kille voorjaarsvakantie en de komende zomervakantie en hoewel het ook wel eens door hevige storm werd gekenmerkt, is het een lang weekend waarvan te verwachten is dat het goed weer is. Afhankelijk van Pasen valt Pinksteren ruwweg tussen 10 mei en 10 juni en in mei staat de natuur op het eiland in volle bloei. Het is de tijd dat de lammetjes buiten lopen en dat vogelaars op het hele eiland op zoek zijn naar de vreemdste vogel.

Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik hebben bij het restaurant een nieuw terras

Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik hebben bij het restaurant een nieuw terras

In de horeca geldt Pinksteren als een druk weekend, een ijkpunt in het jaar, waarop alles klaar moet zijn voor het komend seizoen. Het nieuwe terras, de nieuwe menukaart, de nieuwe roosters, de nieuwe hotelkamers, alles wordt altijd op alles gezet om alles in orde te hebben voor het Pinksteren is. En dat valt nog niet mee, want er is altijd veel te doen en Pinksteren wordt voorafgegaan door extra vrije dagen als Pasen en Hemelvaart, waarop groothandels, drukkerijen en leveranciers aangepaste levertijden hanteren. Bovendien hebben ook de toeleveringsbedrijven het extra druk omdat iedereen alles vóór Pinksteren wil hebben.

Daarbij staat Pinksteren van oudsher bol van de tradities. Zo gingen de inwoners van Oudeschild op Pinksterdrie massaal naar het bosje op de Hogeberg voor de traditionele “Bossiesdag“. Een picknick bij de Engelse steen, een steen die volgens het volksgeloof zijn wortels in Engeland had. Het bosje op de Hogeberg is trouwens ook een van de laatste plaatsen waar de Sommeltjes voorkwamen, de echt-Texelse aardmannetjes, maar dat heeft dan weer niets met Pinksteren te maken.

Inwoners van Oudeschild op de traditionele "Bossiesdag" op de Hogeberg.

Inwoners van Oudeschild op de traditionele “Bossiesdag” op de Hogeberg.

Pinksteren is ook de tijd voor het Pinksterevenement (de naam zegt het al) van de Oude Trekker en Motoren Vereniging. Liefhebbers van oude trekkers en motoren (de naam zegt het al) kunnen eens in de twee jaar hun hart ophalen aan grommende en ronkende motoren die staan uitgestald op een landgoed midden op het eiland.

Eeuwenlang werd in de dorpen op het eiland ook een Pinksterbruid gekozen. Het mooiste meisje werd in een witte jurk gekleed en rondgereden op een wagen. Onderweg werden haar versieringen opgespeld in de vorm van – zilveren – lepels, munten en ander moois. Zoals zo vaak verwaterde dit gebruik echter en werd het eerst een goedkope bedelpartij en later een reden om ongebreideld feest te vieren. Ook is Pinksteren van oudsher het moment dat Texel bezocht wordt door vriendengroepen, die op de fiets, te paard, per solex of op de motor het eiland verkennen. En natuurlijk wordt in Den Hoorn met Pinksteren Broadway gehouden, het huiskamertheaterfestival waarbij vrijwel het halve dorp theater wordt.

Misschien wel één van de leukste evenementen van het jaar Broadway Den Hoorn.

Misschien wel één van de leukste evenementen van het jaar Broadway Den Hoorn.

Maar of u nu komt voor het theater, de pinksterbruid, de oude motoren of gewoon voor de rust en schoonheid van het eiland, u kunt er op rekenen dat u met Pinksteren net zo welkom bent als altijd, of het nu stralend zonnig weer is of niet. En, als u met Pinksteren komt, kunt u er op rekenen dat u een van de eersten bent om kennis te maken met het nieuwe terras, de nieuwe menukaart, de nieuwe roosters, de nieuwe hotelkamers. Want ook dit jaar hebben we weer alles op alles gezet om alles in orde te hebben voor het Pinksteren is.

Wij wensen u een fijn Pinksterweekend!

Bouke Weber

Ook een Solex huren op Texel? Kijk dan hier www.solex-texel.nl

Midweek Texel? Goed idee, maar wacht niet te lang!

Een midweek naar Texel. Daar is het nu net weer voor. Of eigenlijk is het daar altijd wel weer voor. Want zelfs al zijn het maar vier dagen, een midweek op Texel voelt altijd als een hele week. En net als in het weekend, is er doordeweeks ook van alles te beleven.

Als je te lang wacht vis je achter het net, zoals volgende week bij Hotel de Lindeboom

Last minute midweek naar Texel?

Laten we meteen met een goede raad in huis vallen. Er zijn altijd gasten die tot het laatste moment wachten met boeken. Afhankelijk van het weer en hun eigen goeie zin besluiten ze dan van het ene op het andere moment er een paar dagen tussenuit te gaan en ja, waarom dan geen midweek naar Texel? En met een beetje rondbellen of internet surfen vind je altijd nog wel een plekje. Dat lijkt slim, maar is het niet. Want de kans dat deze mensen achter het net vissen en hun midweek ergens anders moeten doorbrengen, is helemaal niet ondenkbeeldig.

Het is weliswaar geen hoogseizoen, maar juist daardoor is het aantal slaapplaatsen op het eiland kleiner dan anders. Veel hotels en pensions draaien pas met Pasen op volle toeren en zijn nu druk aan het verbouwen en het renoveren. Net als bij Prins Hendrik en De Lindeboom. Ook daar zijn op dit moment ook niet alle kamers beschikbaar. (In Hotel Prins Hendrik zijn vanaf 23 maart alle kamers weer in de verhuur en helemaal in vogelstijl, binnenkort volgen de foto’s) En ook de schoonmaakbedrijven zijn nog druk, want sommige hotels zijn nog met de grote schoonmaak bezig.

Oneerlijk voor vaste een vroeg boekende gasten; last minute aanbiedingen

Bovendien – en daar vergissen de gasten uit ons voorbeeld zich ook in – is op het laatste moment boeken lang niet altijd voordelig. Juist als je vroeg boekt, kun je de scherpste prijzen en arrangementen selecteren. Wij bieden geen last-minutekorting, maar hebben wel heet gunstige annuleringsvoorwaarden voor als u uw tripje naar Texel onverhoopt toch zou moeten afzeggen. Ons advies dus: bijtijds boeken. Want zeg nou zelf: het zou ook niet eerlijk zijn tegenover de mensen die wel vroeg boeken, om op het laatste moment de prijzen te laten zakken.

Krokusjes in de berm; het voorjaar is in aantocht

Is er dan wel genoeg te beleven op Texel

Maar goed, dan zijn we een midweek op Texel. En dan? Is daar in deze tijd van het jaar wel iets te beleven? Als alles dicht is? Nou, het moet gezegd: dat valt alles mee. Een willekeurige week in de agenda van de Texelse Courant vermeldt concerten, toneelvoorstellingen, dansavonden, lezingen en zelfs al een enkele cursus. De ijsbanen zullen wel niet meer opengaan, maar het vroege voorjaar nodigt altijd uit tot lange wandelingen.

Ondanks dat er nu en dan regen valt (lees ook de blog ‘wat als het regent op Texel‘), zijn de meeste paden door weiden en duinen goed te belopen en de vogels zijn druk in de weer. Het krioelt in bomen en struikgewas van de nesteldrang en er wordt al heel wat gefloten en getjilpt.

En wat te denken van de uitbottende bomen? Het is natuurlijk persoonlijk, maar zelf vind ik weinig mooier dan te zien hoe alles na een lange winter weer tot leven komt. De meeste blaadjes zitten nog lekker ingepakt, maar hier en daar zie je toch al groene puntjes. Van narcissen die boven de kale grond uitsteken of tulpen. En sneeuwklokjes natuurlijk, die staan bij bosjes op de meest onverwachte plaatsen. Net als de krokusjes in de berm.

Heerlijk fietsen langs de bollenvelden zonder poncho

En lammetjes, die hebben we ook al gezien. Dat lijkt bruut, zo in de winterkou, maar het Texels schaap zit niet voor niks zo dik in de wol. Zolang ze droog kunnen schuilen, hebben de lammetjes nauwelijks last van de kou. En het is een zeker teken dat het voorjaar er weer aankomt, het gedartel in de wei.

Vier dagen zijn misschien wel te kort

Zelfs in deze tijd van het jaar zijn vier dagen te kort om te genieten van al het fraais dat Texel te bieden heeft. Wij zijn hier alle dagen van de week en ook wij komen vaak nog ogen te kort. Het verdient wel aanbeveling een goeie jas mee te nemen, want het weer kan grillig zijn. En al te vaak zien we mensen door de polder fietsen met een plastic regenponcho uit de supermarkt. En daar is het klimaat hier op het eiland nu net iets te onstuimig voor. Zelf hebben we altijd een goeie regenjas en een paar laarzen achterin de auto, want je weet nooit waar het zo mooi is dat je even moet stoppen om je ogen de kost te geven.

Uit de wind gaan liggen is soms aan te raden

En waar we natuurlijk nu volop van genieten, zijn de sauna en de wellness. Zoals in Hotel Greenside. Wat een weldadigheid is dat, om na een wandeling door de natuur even heerlijk te ontspannen en te baden in luxe. Dan zijn we weer helemaal klaar voor het concert van die avond. Of, in ons geval, een vergadering. Want met het seizoen in aantocht zijn er veel dingen die nog geregeld en besproken moeten worden zodat we straks weer optimaal in staat zijn om de drukte het hoofd te bieden en het iedereen naar de zin te maken. En ook dit jaar gaan we weer de nodige nieuwe dingen en verbeteringen doorvoeren. Maar daarover een volgende keer.

Tot binnenkort op Texel

Bouke Weber