Nieuwsbrief November 2018

Maak ook van november een onvergetelijke maand. Wist u dat de stagiaires van Hotel Greenside een eigen kamer hebben? En dat Hotel de 14 Sterren van 4 november tot 21 december een korte pauze heeft ingelast? En dat november een uitstekende tijd is om naar Texel te komen? Dit en meer leest u in deze nieuwsbrief.

Wild & Wijn bij Prins Hendrik

Boek nu een kamer en betaal slechts € 47,50 voor het diner

In Waddenrestaurant Prins Hendrik houden we zaterdag 1 december een wild- en wijnproeverij. In samenwerking met wijnleverancier Wijnimport Bart hebben we een 4-gangen wildmenu met bijpassende wijnen samengesteld. Per gang bieden we steeds twee verschillende wijnen, die met tekst en uitleg worden geserveerd. Deelname aan deze bijzondere avond kost € 67,50 per persoon, inclusief wijn (uiteraard), tafelwater en koffie of thee met friandises na afloop. Opgeven kan via tel. 0222-363020 of e-mail info@prins-hendrik.nl. Het aantal plaatsen is beperkt, dus wees er snel bij. Na het wilddiner gaat onze chef hard aan de slag voor het kerstmenu. Ook dat belooft iets bijzonders te worden.

Lindebooms Live

De eerste editie van een gratis festival

Vorig jaar kwam er een einde aan Struûn, het gratis muziekfestival dat eind november werd gehouden. Dat vonden we zo jammer, dat we dit jaar zelf met een kleine versie komen. Het wordt een geweldig weekend, met singer-songwriters, bands en zelfs een smartlappenkoor. Meezingen mag, maar hoeft natuurlijk niet. Hoe dan ook, op vrijdag 16, zaterdag 17 en zondag 18 november zijn de zalen van De Lindeboom vol muziek. Een extra reden dus om Texel in november te bezoeken. In De Lindeboom hebben we geen plek meer, maar u kunt vast nog wel terecht bij een van onze andere hotels. Voor een compleet programma van de eerste editie van Lindeboom Live klik op de link.

Kerst in de 14 Sterren

Vrede op aarde, ook in de Worsteltent!

Ook dit jaar biedt Hotel de 14 Sterren weer een Kerstarrangement aan. Het is een zeer volledig arrangement geworden van 3 dagen (2 nachten), met aankomst op maandag 24 of dinsdag 25 december. Zo komt u tijdens de kerstdagen volledig tot rust in een van onze comfortabele hotelkamers aan de rand van het bos. Dineren doet u in de gezellige en sfeervolle Worsteltent, gevestigd in een meer dan 300 jaar oude boerderij, waar we een speciaal 4-gangen kerstmenu serveren. Ook het ontbijt serveren we in kerstsfeer en een sfeer verhogend glaasje Glühwein hoort er natuurlijk ook bij. Klik hieronder op de link om te boeken.

Drie stagiaires bij Hotel Greenside

Tot begin volgend jaar kunt u ze bij ons tegenkomen

Erica, Jennifer en Sherinda lopen stage bij Hotel Greenside. Erica (20) komt uit Renkum en zit in het derde leerjaar Manager Ondernemer Horeca op de Vakschool in Wageningen. Als hobby bestudeert ze wijnen. Erica geniet vooral van de combinatie van bediening en receptie. Jennifer (17) komt uit Vianen en zit in het tweede leerjaar Facilitaire Dienstverlening bij het ROC Midden Nederland. Zij vindt het indelen en aansturen van het huishouding-team een uitdaging en doet aan Diamant Painting. Sherinda (18) komt van Texel, uit Den Hoorn, en zit in het derde leerjaar van de opleiding Horeca Ondernemer Manager bij het Horizon College in Heerhugowaard. Ze vindt de receptie zeer interessant en doet graag leuke dingen met vriendinnen.

Sinterklaas op Texel

Aankomst in Oudeschild op 17 november

De haven van Oudeschild ziet zaterdag 17 november zwart van de mensen, als Sinterklaas op het eiland aankomt. Met de boot, over zee. Een prachtige traditie, waar we zelf ook altijd graag bij zijn. Alle aanwezigen zingen uit volle borst de bekende Sinterklaasliedjes mee, op live muziek van het Texels Fanfarecorps. Het is een beetje de Nederlandse intocht, maar dan in het klein. Natuurlijk staan de kleintjes vooraan, in de hoop dat ze de Sint van dichtbij zien, maar ook de grotere kinderen genieten altijd volop. En wees gerust, ook kinderen die op vakantie zijn, mogen hun schoen zetten. Sint weet ze altijd wel te vinden.

Wilt u op de hoogte blijven? Meldt u dan aan voor onze nieuwsbrief via: info@hotelgroeptexel.nl

Zomaar 7 redenen om vooral nù Texel te bezoeken

Najaar. Herfst. Zelfs september is weer voorbij. De dagen worden korter en – laten we eerlijk zijn – ook frisser. Afgekoeld door de regen die we van de zomer zo hebben gemist. Maar nog even wordt alles groen, een laatste groeispurt voor de echte winterdagen komen. Die natuurlijk ook weer hun eigen charme hebben. Misschien zoekt u nog een reden om in deze periode naar Texel te komen. We hebben er daarom een paar voor u op een rijtje gezet.

1: Uitwaaien. H e l e m a a l    leeg.

Lekker met de hond naar het strand. Of zonder hond …

Bovenaan ons lijstje staat natuurlijk uitwaaien. Dat kan overal op het eiland, maar toch vooral langs de zee. En dan maakt het niet eens zoveel uit of u aan de westkant of aan de oostkant langs het water loopt, gezandstraald word je overal. De dijkwerken zorgen ook aan de oostkant voor een aardige zandverstuiving.

2: Shop till you drop

Je loopt vaak de onverwachtste dingen tegen het lijf

Wat is er leuker in het najaar dan de gezellige winkeltjes te bezoeken die je overal op het eiland vindt. Niet alleen in Den Burg, ook in De Koog, Oudeschild, Den Hoorn en De Cocksdorp loop je onverwacht de leukste dingen tegen het lijf. En vaak tegen zeer schappelijke prijzen, vaak goedkoper dan in vergelijkbare winkels aan de overkant.)

3: Zeven Steden Route

Prachtig stukje Den Burg

En als u dan toch bezig bent, kunt u uw rondrit uitbreiden tot een heuse Zeven Steden Route. Ieder van de zeven dorpen op het eiland heeft zo zijn eigen charme, die je juist in het najaar zo goed kunt ontdekken. Dat ene verscholen museum in De Waal of Oosterend bijvoorbeeld. Die charmante galerie op Oost. Of het schoolmuseum in Zuid-Eierland.

4: Zelf plukken? Dat mag!

Super leuk, zelf appels plukken. En daarna thuis oppeuzelen.

Daarbij is het najaar natuurlijk oogsttijd, dus het ideale moment om een bezoek te brengen aan de Zelfpluktuin bij Oudeschild. Maar ook het fruitbedrijf van Keijser aan de Molenbuurt biedt nu en dan de mogelijkheid zelf appels en peren te plukken. Of, als u geen zin in plukken hebt, breng eens een bezoekje aan een van de vele tuinbedrijven op het eiland. Het najaar is het ideale moment om plannen te maken voor het voorjaar.

5: Fietsen, lekker voor de wind …

De duinen van Texel zijn nu misschien wel op haar mooist.

Ook in het najaar is fietsen de beste manier om het eiland te verkennen. Lekker voor de wind, op een al dan niet elektrische fiets. Denk er wel om om niet te ver te gaan, want voor de wind heen betekent in de wind terug. En dan kunnen de afstanden op het eiland ineens behoorlijk tegenvallen.

6: Duisternis. Het is hier echt donker.

Ons baken.

En wat zeker de moeite waard is, is het ervaren van de totale duisternis ‘s nachts op het eiland. Juist omdat het steeds vroeger donker wordt, hoeft u daarvoor niet tot diep in de nacht wakker te blijven. Als u ‘s avonds na het diner naar het bos of het duingebied gaat, kunt u zien hoe donker het ‘s nachts is. Of juist niet zien natuurlijk. Zorg wel dat u een lichtje meeneemt en pas op als u langs de weg loopt.

7: Of gewoon genieten

Zo kan het natuurlijk ook.

En wat is er tenslotte fijner dan ‘s avonds thuiskomen, in hotel of bungalow, en daar heerlijk onderuit te zakken na een warm bad, bezoekje aan de sauna of gezellig diner. Om dan in een fris opgemaakt bed te duiken voor weer een lange najaarsnacht op ons geliefde eiland. Zullen we afspreken dat we elkaar daar binnenkort weer ontmoeten?

Tot straks!

Bouke Weber

Het eiland rond; voor elk wat wils

Het begon allemaal met die ene logiesverstrekker die zijn gasten de fiets van zijn vrouw liet gebruiken en daar een kleine vergoeding voor rekende. Na de fiets kwam de tandem, na de tandem de solex, de scooter, de tuktuk en de segway en inmiddels is de verhuur van fietsen een bedrijfstak met vele tientallen werknemers.

Er zijn heel wat manieren om het eiland te verkennen, maar de meest populaire daarvan is nog altijd per fiets. De gezamenlijke verhuurders beschikken over enkele duizenden fietsen en er zijn dagen dat deze allemaal onderweg zijn. Reken daarbij de honderden fietsen die onze bezoekers zelf meebrengen, dan zou je opstoppingen verwachten op de fietspaden. Maar gelukkig beschikt het eiland over meer dan honderd kilometer fietspad, maar het blijft wel uitkijken.

Leuk vervoersmiddel, maar Texels is het niet.

Ook de variatie aan fietsen lijkt nog altijd groter te worden. Naast de gewone dames- en herenhuurfiets met zeven versnellingen zijn daar de e-bikes, de mountainbikes, de bakfietsen, de aanhangers voor kind of hond, de driewielers, de kinderfietsen en de al genoemde tandems. Er zijn e-bikes die alleen een steuntje in de rug bieden en e-bikes die als brommers over het fietspad zoeven en ook mountainbikes, tandems en bakfietsen zijn er tegenwoordig met elektrische trapondersteuning. De verhuur van fietsen is daarmee een logistieke operatie geworden met een enorme behoefte aan voldoende stopcontacten.

En fietsen is nog maar één manier om het eiland rond te komen. Met de komst van vernieuwende, innovatieve en hippe voertuigen enerzijds en grote aantallen opgeknapte, herstelde en nostalgische vervoermiddelen anderzijds is er voor iedereen wel een passend vervoermiddel te vinden.

Wel Texels; de Lopifit. Bijna nergens verkrijgbaar in Nederland, maar wel in Oosterend.

Het meest bekend daarvan is natuurlijk de Solex. Dankzij de solexclubs die met leren jas en pothelm dit rijwiel met hulpmotor een tweede leven gaven, is de solex niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Er lijkt niets leuker dan met een groep maten al knetterend over het eiland te crossen op een fiets met hulpmotor, zeker als er eentje onderweg panne krijgt. Dat levert hilarische taferelen op waarover nog lang daarna aan de koffiemachine verteld zal worden. Ook bromscooters kom je regelmatig tegen, maar die hebben natuurlijk bijlange niet hetzelfde uitgelaten imago als de solex.

Minder luidruchtig verplaatsen kan ook. Populair, bij zeker doelgroepen, is bijvoorbeeld de huifkar. Dat is pas rustig rondkijken. Heerlijk onderuitgezakt zitten, voortgetrokken door een paar sjokkende karrepaarden die nooit haast lijken te hebben. Een tempo dat alle tijd geeft voor de verhalen van de koetsier. En die zijn legio. Niet allemaal even waar misschien, maar wel allemaal zeer onderhoudend.

Ze bestaan echt: De tandemsolex …

Voor wie meer paardenkrachten zoekt, is het huren van een MG-B of Jaguar E-type misschien een optie. Hoewel nergens op het eiland echt gescheurd mag worden (Texel was de eerste gemeente die een maximumsnelheid instelde), kan het bochtenwerk spectaculair zijn. En het blijft exclusief, het aanbod aan sportwagentjes met open dak is een stuk kleiner dan dat van andere vervoermiddelen zoals bijvoorbeeld de tuk-tuk. De wegligging van de Vespa Calessino mag dan wel een stuk minder zijn dan die van de genoemde sportwagentjes en de topsnelheid een stuk lager, de gezelligheid om met een groepje op pad te zijn, maakt veel goed. En de Vespacar maakt zeker zoveel lawaai als een Jaguar, dus je voelt je evengoed de koning van de weg.

Een veel stiller, rustiger manier om het eiland te verkennen, en toch hip en vernieuwend, is de elektrische loopfiets Lopifit. Bijna nergens in Nederland te krijgen, maar wel (exclusief) in Oosterend. Het is wennen, ze zijn wat lang en breed en je moet je loopritme een beetje aanpassen, maar eenmaal gewend, gaat het vlot en ver. Net als lopen, maar dan drie keer zo snel en half zo vermoeiend. Een beetje de trendy opvolger van de e-bike.

Elektrisch en dus milieuvriendelijker: De Segway.

Elektrisch en dus milieuvriendelijker: De Segway.

Buitendijks is er ook van alles gaande, maar dat is stof voor een volgende keer. Dan hebben we het over powerkiten, blokarten, kitesurfen en suppen. Het spel van wind en golven. Voorlopig gaan we genieten van de nazomer en van de vele manieren om de schoonheid van het eiland te verkennen.

Fijne nazomer!

Bouke Weber

Bij al onze accommodaties kunt u fietsen huren. Ook hebben we diverse fiets- en wandelarrangementen.
De Koog: Hotel Greenside
Den Burg: Hotel de Lindeboom
De Dennen: Hotel de 14 Sterren
Oosterend: Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik

Over de bosrand, een rondje Texel en muziek in de tuin

U begrijpt dat ik de laatste tijd nogal eens aan de bosrand te vinden ben. Daar staat immers de jongste loot aan de stam van onze Hotelgroep, hotel De 14 Sterren. Amper te zien vanaf de weg staat het daar, alle kamers met eigen opgang en eigen terras. Lekker buiten ontbijten met uitzicht over de oude polders. Het hotel staat aan de bosrand op de hoek van de Smitsweg, volgens de Texelpedia genoemd naar de familie Smit, die hier in de 18de eeuw een boerderij had. De weg was bovendien de grens tussen de rechtsgebieden van Den Burg en Den Hoorn, en het is dus niet zomaar een weggetje. De Rozendijk, aan de andere kant van het hotel, was 900 jaar geleden nog een echte dijk. Helaas zonder rozen. Waarschijnlijk is de dijk naar een persoon genoemd, ene meneer Roos, die hier vroeger – ook alweer heel lang geleden – duinboer was.

Links de Smitsweg, met daarnaast de Worsteltent en de 14 Sterren. Mooie ligging hè?

Links de Smitsweg, met daarnaast de Worsteltent en de 14 Sterren. Mooie ligging hè?

De bosrand van de Dennen is prachtig

Maar dat is allemaal vooral interessant voor historici. De 14 Sterren is een modern hotel aan de bosrand, amper 15 jaar geleden gebouwd. Maar dan wel zo stijlvol aangekleed en ingericht, dat het perfect in het landschap en de omgeving past. We zijn dan ook erg blij en trots dat ze zich bij ons hebben aangesloten.

Het is natuurlijk ‘hard’ werken, zo’n nieuw hotel erbij, maar soms vind ik toch wel eens de tijd om even in de omgeving te blijven hangen en wat rond te lopen door het bos. Ook de hond mag wel eens mee, maar natuurlijk wel altijd aangelijnd. Daar zien ook de boswachters streng op toe. Wat me dan steeds weer opvalt, is dat het in het bos zo rustig kan zijn. Hoe druk het op sommige andere delen van het eiland ook is, hier kun je rondlopen zonder iemand tegen te komen. En toch zijn er meerdere recreatieterreinen in de omgeving. Ik vraag me dan altijd af waar al die mensen blijven, want het kan heerlijk rustig zijn op de door Staatsbosbeheer keurig onderhouden bospaden.

Soms kom je wel iemand tegen,, zoals deze verdwaalde 'surfer'. Met z'n hond los ... Foei!

Soms kom je wel iemand tegen, zoals deze verdwaalde ‘surfer’. Met z’n hond los … Foei!

Nieuw arrangement: Rondje Texel

Wat ook steeds weer opvalt, is de afwisseling die het eiland biedt. De 14 Sterren ligt aan de rand van het bos, Prins Hendrik aan de rand van de Waddenzee. En Greenside en De Lindeboom liggen in een dorp. Zo kan het gebeuren dat ik op één werkdag een heel rondje Texel maak en van onze badplaats naar het bos ga en vervolgens van de Waddendijk naar het hart van Den Burg. Misschien zit daar wel een leuk arrangement in, daar moeten we toch eens over nadenken. Een midweekje Texel, van het ene hotel naar het andere. Een soort minitripje. Alle hotels beschikken over een uitstekend restaurant, dus er zijn zeker mogelijkheden.

Het grasterras van de Worsteltent. Met in de zomermaanden iedere zondag live muziek.

Het grasterras van de Worsteltent. Met in de zomermaanden iedere zondag live muziek.

De bosrand is overigens ook populair bij de Texelaars zelf. Volgens “Omgaan met Texelaars”, de klassieke reisgids van Bakhuys-van den Brink, gaan de eilandbewoners op zondagmiddag graag een rondje en eindigen dan bij de snackkiosk op Het Turfveld. En inderdaad, daar aangekomen, een eindje bij De 14 Sterren vandaan, is het op zondagmiddag een gezellige drukte. Helaas kan ik niet de tijd nemen om er rustig bij te gaan zitten, want bij De Worsteltent, het restaurant van De 14 Sterren, hebben ze op zondagmiddag altijd muziek in de tuin. En dat wil ik natuurlijk niet missen. Bekijk hier de muziekagenda.

Fijne vakantie, al-dan-niet op Texel!

Bouke Weber

Terras van Hotel de Lindeboom uitgeroepen tot beste terras van de Wadden

Het terras van Hotel de Lindeboom is voor de vierde keer opgenomen in de Terras Top100 van het horecavakblad Misset Horeca. Stond het terras in 2014 nog op de 99e plek, dit jaar hebben ze weten door te stoten naar een 47e plek. Daarmee is Hotel de Lindeboom uitgeroepen tot beste terras van Texel én van de Wadden, iets om trots op te zijn.

De ‘meiden’ van het terras van De Lindeboom

Het juryrapport

Terras Top 100 2015 nummer 47: Hotel De Lindeboom

Op Texel treffen we dit fijne terras van De Lindeboom. Volgens ons jurylid ‘een terras waar je gaat zitten als je er langsloopt.’ Met die stopkracht zit het dus wel goed.

‘Een keurig terras voor een keurige zaak.’ Een vriendelijk medewerkster werkt hier zeer snel en accuraat en vraag of wij nog iets bij de koffie willen. Ze somt op wat er allemaal is en beveelt het sinaasappelgebak aan. En als dat op tafel komt blijkt waarom. ‘Wat een heerlijk en bijzonder vers gebakje’, aldus een enthousiast jurylid. Die nog niet klaar is met zijn lofzang. ‘Zelfs het koekje bij de koffie is lekker en vers en heeft het logo van de firma. Top!’ Helaas gaat het bij het tweede kopje later mis als een collega van de eerste dame de bestelling vergezeld laat gaan van een fiks voetenbadje op het schoteltje. Het mag de pret niet drukken: ‘Wat een fijn bedrijf!’

Een goed terras is een kwestie van aandacht geven. En niet alleen aan de gasten.

Het beste terras van de Wadden

Met plek 47 in de Terras top 100, is Hotel de Lindeboom ook direct uitgeroepen tot het beste terras van de Waddeneilanden. Iets waar ze zeer trots op zijn.

(Van Heeckeren op 49 en Nobel op plaats 64, beide op Ameland).

Hotel de 14 Sterren sluit zich aan bij Hotel Groep Texel

Hotel De 14 Sterren aan de Smitsweg nabij Den Burg heeft zich aangesloten bij Hotel Groep Texel. Daarmee is dit het vierde hotel dat deel uitmaakt van dit samenwerkingsverband.

Het hotel aan de bosrand werd in 1998 gebouwd door Alfons Griffioen en Wenny Steinmann, die enkele jaren daarvoor al het naastgelegen restaurant De Worsteltent hadden overgenomen. “Na zoveel jaar dag en nacht in touw te zijn geweest, zijn we blij dat we een deel van het werk kunnen onderbrengen bij de Hotel Groep”, vertelt Wenny. Het hotel, dat ook letterlijk los staat van het bijzonder populaire restaurant, beschikt over veertien kamers, allemaal voorzien van een eigen ingang en terras. De kamers zijn in landelijke stijl ingericht, de decoraties zijn van de hand van Wenny zelf. De receptie is ondergebracht in het restaurant. “Door de samenwerking met Hotel Groep Texel kunnen we nu nog meer tijd en aandacht aan onze gasten geven”, zegt Wenny, die bovendien verwacht dat de samenwerking, behalve sales en marketing gerelateerd ook voordelen biedt op het gebied van inkoop. Het eerste dat van de samenwerking te zien is, is de nieuwe website, die sinds deze week actief is. Deze wordt aangesloten op hetzelfde boekingssysteem waarvan ook de andere hotels van Hotel Groep Texel gebruik maken.

Wenny Steinmann en Bouke Weber

Bouke Weber van Hotel Groep Texel geeft aan verheugd te zijn met de aansluiting van dit vierde hotel. “Een prachtig hotel én restaurant, met super enthousiaste eigenaren en medewerkers op een fantastische locatie. Spot on tussen De Koog, Den Burg, Den Hoorn en het strand. Én in het Nationaal Park de Duinen van Texel. Uniek is ook dat standaard het ontbijt op bed of op het terras geserveerd wordt. Een hele mooie aanvulling op de bestaande samenwerking.”

De Hotel Groep Texel bestaat verder uit de hotels De Lindeboom, Greenside en Prins Hendrik, en is in combinatie met De 14 Sterren goed voor zo’n 150 kamers. Ook het bungalowpark van Prins Hendrik met 42 bungalows maakt deel uit van de groep.

Voor meer informatie kunt u mailen met b.weber@hotelgroeptexel.nl

 

Daar bij die molen, die mooie molen …

De vorige keer hadden we het over de molen van Het Noorden. Daar valt natuurlijk nog een heel verhaal over te vertellen. Je kunt niet echt zeggen dat hij de horizon domineert. Dat klinkt ook zo negatief. Maar je kunt hem wel al van verre zien staan. Hij staat daar natuurlijk ook wel erg mooi, midden in de polder, op zijn eigen eilandje, omringd door water. Een beetje eenzaam soms. Hij heeft op het moment ook niet zoveel aanloop, want in afwachting van een grote opknapbeurt staat hij alweer een behoorlijk tijdje stil. Best jammer, want het is een schitterend gezicht als hij draait, met de kop naar de wind, de zeilen klapperend aan de wieken. Binnen staat dan alles te schudden en te kraken en je kunt je voorstellen hoe het molenaarsgezin met luide stem moest spreken om boven het geraas uit te komen. Binnen en buiten lopen was bovendien riskant, met die molenwieken die met grote snelheid langs de deur zwiepten.

Tegenwoordig zwiepen er helaas alleen nog maar paardenstaarten, maar er is hoop.

Tegenwoordig zwiepen er helaas alleen nog maar paardenstaarten, maar er is hoop.

Toch stond het gezin van molenaar Dekker bekend als bijzonder gastvrij. Iedereen was altijd welkom, er werd gelachen, koffie geschonken en vooral ook veel gepraat. In die beginjaren was de molen het centrum van de nog jonge polder. We spreken eind negentiende eeuw, de grond was weinig waard, de landbouwcrisis had toegeslagen en het zou nog jaren duren voor de grond zelfs maar verkaveld was. Wilde verhalen doen de ronde over deze tijd. Ze zijn niet allemaal even waar, maar dragen wel bij aan de romantiek van deze kant van het eiland, die inmiddels vrijwel helemaal tot natuurgebied is verklaard.

Niet uit de tijd van Floris Dekker, maar toch ook geen foto van vorig jaar.

Niet uit de tijd van Floris Dekker, maar toch ook geen foto van vorig jaar.

De zoon van deze eerste molenaar, Floris, werd een legendarisch figuur. Niet alleen was hij beurtschipper en bouwde hij zijn eigen aanlegsteiger, ook woonde hij een tijdlang in de kajuit van een schip en stichtte hij het Prins Hendrik Hotel. Hij noemde dit naar prins Hendrik van Mecklenburg, de echtgenoot van koningin Wilhelmina, die in die dagen een grote rondreis maakte langs de Zuiderzee. Waarschijnlijk hoopte Dekker op deze manier extra aandacht te genereren voor zijn nieuwe onderneming, die zich vooral richtte op dijkwerkers, beurtschippers en rondreizende boerenknechten. Net als de molen was het hotel voorzien van een ruime goot en een grote waterput, om te kunnen voorzien in de zoetwatervoorziening van de buurt. De drooggelegde grond was nog steeds bremzout, wat uiteraard zijn effect had op het grondwater. Met zijn wilde ideeën – zo wilde hij naar Amerikaans voorbeeld een kabelbaan bouwen van het hotel naar de zee – schopte Dekker het tot in de gemeenteraad en zijn ingezonden brieven in de Texelsche Courant zijn nog altijd de moeite van het lezen waard. In zijn hotel verzorgde hij lezingen, voordrachten en toneelvoorstellingen en langzaam verplaatste het middelpunt van de polder zich van de molen naar het hotel.

Na de zomer wordt begonnen met de renovatie.

Na de zomer wordt begonnen met de renovatie.

Het zal trouwens nog wel even duren voordat de woning in de molen weer te bezoeken is. Maar als alles volgens plan verloopt, wordt na de zomer begonnen met de restauratie. De nieuwe eigenaar, Natuurmonumenten, zal daar nog een hele kluif aan hebben. Het gaat om zeer groot onderhoud, dat zo elke 20 of 30 jaar moet gebeuren. Niet alleen moet een groot deel van de rieten kap vervangen worden, ook de wieken moeten vernieuwd. Het geld heeft Natuurmonumenten al bij elkaar, dus als u zo in september of oktober weer eens in de buurt bent, is de kans groot dat u de molenmakers aan het werk ziet. Zo aan het eind van de winter, volgend voorjaar, moet hij weer in bedrijf zijn. Dan staat ook de deur van de molenaarswoning weer open voor bezoekers.

In alle jaargetijden even mooi: Molen van het Noorden.

Anders dan veel andere molens heeft de in 1878 gebouwde molen nooit een naam gekregen. Het bleef altijd gewoon “de molen van Het Noorden”. Natuurmonumenten is sinds eind vorig jaar eigenaar, toen de molen werd overgenomen van Vereniging De Hollandsche Molen, die hem al sinds 1970 in beheer had. In verband met de grote landschappelijke waarde is het een Rijksmonument en voor Natuurmonumenten was het een belangrijke aankoop. De molen is een markant punt aan de Vogelboulevard, die zich uitstrekt langs vrijwel de hele oostkust van het eiland. Direct achter de molen liggen De Bemes en De Bol, twee gebieden die nog volop in ontwikkeling zijn en die ook pas sinds kort door Natuurmonumenten zijn aangekocht. Ook het bemalingsgebouw naast de molen, daar gebouwd om de waterhuishouding van de polder nog beter te kunnen regelen, is nu van Natuurmonumenten. De molen werd in 1965 officieel buiten gebruik gesteld, maar kon eigenlijk 20 jaar eerder al vervangen worden door dit hulpgemaal. Dat hij er nog staat, is dan ook voor een groot deel te danken aan De Hollandsche Molen, die er veel tijd en energie in heeft gestoken. De vrijwillige Texelse molenaars hebben de molen steeds laten draaien. Zij gaan zich na de restauratie ook inzetten voor

Natuurmonumenten, dat zich niet alleen bezighoudt met natuur, maar ook met cultuur en cultuurhistorie.

Mooie club!

Bouke Weber

Wandelen door en over het boerenland

Als het even kan, gaan we op zondagmiddag een stuk wandelen. Vaak langs het strand, maar er zijn op het eiland natuurlijk nog heel veel andere mogelijkheden. Staatsbosbeheer bijvoorbeeld heeft door bos en duinen een paar prachtige wandelingen uitgezet. In verband met het broedseizoen zijn ze op het moment niet allemaal toegankelijk, maar er zijn er nog heel wat over. Op sommige plaatsen mag de hond zelfs los lopen.

De laatste tijd wandelen we ook veel door het boerenland. Prachtig is het daar, in deze tijd van het jaar. De tuinwallen staan in volle bloei en overal zie en hoor je de vogels. Je loopt tussen de lammetjes, dus de hond moet wel aan de lijn, maar als je hier zo loopt, begrijp je waarom de VVV het eiland jarenlang gepromoot heeft als “het binnenste buitenland”. Je zou zomaar kunnen denken dat je ergens ver weg bent. Je hoort geen auto’s, geen verkeer, je ziet alleen in de verte een paar fietsers en waant je verder alleen tussen de vogels en de lammetjes.

Zo’n bruggetje doet je denken aan een ver en tropisch eiland. Wij zouden het niet doen …

Het zijn ook echt paden om te wandelen, hier tussen het boerenland. Er zijn zelfs geen fietsen toegestaan, laat staan ander snelverkeer. De paden zijn aangelegd door de agrarische natuurvereniging De Lieuw, die met een beheersovereenkomst heeft gesloten met de landbouwers. Je loopt dus echt over het boerenland, met toestemming van de boer. Dat betekent natuurlijk wel dat je je aan bepaalde regels moet houden, maar dat geldt eigenlijk altijd en overal. Je laat de schapen met rust, doet de hekken achter je dicht en laat geen rommel slingeren. Natuurlijk niet, dat spreekt voor zich.

De Lieuw heeft zeven wandelingen uitgezet over het eiland, met een totale lengte van bijna 40 kilometer. Toegegeven, je komt dan wel een paar keer langs hetzelfde punt, maar je hoeft natuurlijk niet alle wandelingen achter elkaar te maken. Wij wandelen dan eens de ene en dan weer de andere kant rond. En je kruist genoeg andere wegen en weggetjes om eens een andere kant uit te gaan. Verdwalen is niet mogelijk.

Groen is dit weggetje zeker. Het is prachtig om hier te wandelen.

De wandelingen van De Lieuw (wat de Tesselse naam is voor scholekster) voeren voor een deel over de oostkant van het eiland en blijven in het zicht van de Waddendijk. Het Boerenommetje bijvoorbeeld voert van Oosterend naar Oost en dan onderlangs de oude dijk weer terug. Of andersom natuurlijk, dat kan ook. Wij proberen altijd met de wind in de rug te lopen. Dat is het lekkerste. Op de hekken langs de route staan de namen van de landerijen erachter. Mooie, poëtische namen uit een grijs verleden, net zoals de straatnamen hier. “Voorste Piêp”, “Waagejot”.

Het pad sluit vrijwel naadloos aan op de wandelroute langs de verdwenen haventjes. Ook al weer zo’n poëtische naam. Er is ook een fietsroute langs de vergeten haventjes, die voert helemaal naar Den Hoorn, waar hij dan weer aansluit op een ander wandelpad. Ook tussen Den Burg en Oudeschild en bij De Waal zijn paden, al zijn die minder lang.

Het trekpontje, altijd weer bang om eraf te vallen … Maar wel beter dan het bruggetje van hierboven.

Spectaculair is het trekpontje in het pad dat voert van De Slufter naar Oosterend. Twaalf kilometer dwars door oude en nieuwe polders, met uitleg over de ontstaansgeschiedenis van het eiland. Op de grens van twee polders moet de wandelaar zichzelf over het water trekken. Een belevenis op de zondagnamiddag. Zo tussen de landbouwgewassen en de vogels voel je jezelf weer even helemaal opladen. En aan de horizon zien we steeds de molen van Het Noorden, die zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van dit deel van het eiland.

De foto’s zijn gemaakt op het Boerenommetje op een steenworp afstand van Prins Hendrik. Voor deze en andere routes kijk op www.delieuw.nl

Veel wandelplezier toegewenst op ons mooie eiland,

Bouke Weber

Aan de chef van restaurant ‘Hotel de Lindeboom’

Onderstaande brief kreeg chef Pieter Krugers van Hotel de Lindeboom. Hartelijk dank Anne dat we hem mogen delen.

Beste chef,

Graag wil ik iets met je delen.

Het was zaterdag 12 mei, een heerlijke zomerse vakantie dag op Texel. We slenterde wat door Den Burg, opzoek naar een plek waar we even rustig konden lunchen.

We belanden bij jullie in het restaurant. Er hing een gemoedelijk sfeer en de bediening was vriendelijk en behulpzaam. Ik volg momenteel een medisch dieet, dit vraagt dus wat extra aandacht tijdens het bestellen. Maar dit alles, was geen probleem.

Ik heb namelijk naast meerder voedselallergieën een niet vaak voorkomende slokdarm aandoening waardoor mijn lijf heftig reageert op bepaalde voeding. Waardoor slikken en eten soms een flinke uitdaging kunnen zijn. Dit is inmiddels een gevecht van jaren. De enige manier om erachter te komen wat me zo ziek maakt, is door het volgen van een eliminatiedieet. Met als gevolg dat de bediening een hele waslijst aan allergene aan je door moest geven.

Ik ben 23 jaar, eten is mijn brandstof en tegelijkertijd mijn vijand. Het is dan ook lastig om spontaan uiteten te gaan, het bestellen alleen al geeft me opvliegers en de zorgen om toch ziek te worden zijn er altijd. Gewoon even ergens wat eten gaat meestal niet.

Tijdens het afrekenen maakte iemand een grapje, over dat je wel even aan het mopperen was over al die dieetwensen. Ik hoop dat je dit leest en kan begrijpen dat ik dit niet schrijf om te zeggen dat je iets fout hebt gedaan.

Maar om te zeggen dat je de lekkerste salade voor me hebt gemaakt die ik ooit gegeten heb. En dat als ik aan die middag van de vakantie terug denk, hier nu nog heel blij van kan worden. Want even was ik ‘normaal’ even was ik niet ziek, even heb ik zorgeloos genoten van eten dat ik niet zelf heb gemaakt.

Het kost jou misschien meer moeite dan normaal, maar voor mij is het een dag voor in de boeken. Want ik ben namelijk mee uiteten geweest, mijn bord was een waar kunstwerk én ik heb na afloop geen pijn gehad.

Ik hoop dat je beseft dat jouw bijdrage en extra aandacht heel veel blijdschap met zich mee brengen. En dat deze boodschap je plezier kan geven in het bereiden van aangepaste gerechten, zodat je volgende keer niet meer hoeft te mopperen :).

Hartelijke groet,

Dat meisje met al die dieetwensen

 

Meer informatie vindt u op www.eoefood.nl Het leven met Eosinofiele Oesofagitis en (voedsel) allergiën.

Met Pinksteren naar Texel is top

Hier op het eiland geldt het Pinksterweekend traditioneel als het begin van het zomerseizoen. Pinksteren valt mooi tussen de nog kille voorjaarsvakantie en de komende zomervakantie en hoewel het ook wel eens door hevige storm werd gekenmerkt, is het een lang weekend waarvan te verwachten is dat het goed weer is. Afhankelijk van Pasen valt Pinksteren ruwweg tussen 10 mei en 10 juni en in mei staat de natuur op het eiland in volle bloei. Het is de tijd dat de lammetjes buiten lopen en dat vogelaars op het hele eiland op zoek zijn naar de vreemdste vogel.

Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik hebben bij het restaurant een nieuw terras

Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik hebben bij het restaurant een nieuw terras

In de horeca geldt Pinksteren als een druk weekend, een ijkpunt in het jaar, waarop alles klaar moet zijn voor het komend seizoen. Het nieuwe terras, de nieuwe menukaart, de nieuwe roosters, de nieuwe hotelkamers, alles wordt altijd op alles gezet om alles in orde te hebben voor het Pinksteren is. En dat valt nog niet mee, want er is altijd veel te doen en Pinksteren wordt voorafgegaan door extra vrije dagen als Pasen en Hemelvaart, waarop groothandels, drukkerijen en leveranciers aangepaste levertijden hanteren. Bovendien hebben ook de toeleveringsbedrijven het extra druk omdat iedereen alles vóór Pinksteren wil hebben.

Daarbij staat Pinksteren van oudsher bol van de tradities. Zo gingen de inwoners van Oudeschild op Pinksterdrie massaal naar het bosje op de Hogeberg voor de traditionele “Bossiesdag“. Een picknick bij de Engelse steen, een steen die volgens het volksgeloof zijn wortels in Engeland had. Het bosje op de Hogeberg is trouwens ook een van de laatste plaatsen waar de Sommeltjes voorkwamen, de echt-Texelse aardmannetjes, maar dat heeft dan weer niets met Pinksteren te maken.

Inwoners van Oudeschild op de traditionele "Bossiesdag" op de Hogeberg.

Inwoners van Oudeschild op de traditionele “Bossiesdag” op de Hogeberg.

Pinksteren is ook de tijd voor het Pinksterevenement (de naam zegt het al) van de Oude Trekker en Motoren Vereniging. Liefhebbers van oude trekkers en motoren (de naam zegt het al) kunnen eens in de twee jaar hun hart ophalen aan grommende en ronkende motoren die staan uitgestald op een landgoed midden op het eiland.

Eeuwenlang werd in de dorpen op het eiland ook een Pinksterbruid gekozen. Het mooiste meisje werd in een witte jurk gekleed en rondgereden op een wagen. Onderweg werden haar versieringen opgespeld in de vorm van – zilveren – lepels, munten en ander moois. Zoals zo vaak verwaterde dit gebruik echter en werd het eerst een goedkope bedelpartij en later een reden om ongebreideld feest te vieren. Ook is Pinksteren van oudsher het moment dat Texel bezocht wordt door vriendengroepen, die op de fiets, te paard, per solex of op de motor het eiland verkennen. En natuurlijk wordt in Den Hoorn met Pinksteren Broadway gehouden, het huiskamertheaterfestival waarbij vrijwel het halve dorp theater wordt.

Misschien wel één van de leukste evenementen van het jaar Broadway Den Hoorn.

Misschien wel één van de leukste evenementen van het jaar Broadway Den Hoorn.

Maar of u nu komt voor het theater, de pinksterbruid, de oude motoren of gewoon voor de rust en schoonheid van het eiland, u kunt er op rekenen dat u met Pinksteren net zo welkom bent als altijd, of het nu stralend zonnig weer is of niet. En, als u met Pinksteren komt, kunt u er op rekenen dat u een van de eersten bent om kennis te maken met het nieuwe terras, de nieuwe menukaart, de nieuwe roosters, de nieuwe hotelkamers. Want ook dit jaar hebben we weer alles op alles gezet om alles in orde te hebben voor het Pinksteren is.

Wij wensen u een fijn Pinksterweekend!

Bouke Weber

Ook een Solex huren op Texel? Kijk dan hier www.solex-texel.nl