Nieuwsbrief september 2020

Op Texel ontmoetten we afgelopen zomer een interessante mix van mensen. Griekenlandgangers, Spanjefans en Francofielen mengden zich met de trouwe Texelliefhebbers. Wij waren vooral ontzettend blij met alle aandacht. En dankbaar dat we iedereen een veilige vakantie konden bieden op het Ibiza van het Noorden.

14 sterren, 14 kamers en een restaurant

Toen we weer open mochten sprongen we een gat in de lucht

De menukaart was opgefrist, de bomenrijke omgeving bijgesnoeid en het gras van het tuinterras gemaaid. Het team van hotel 14 Sterren en het naastgelegen restaurant De Worsteltent was klaar voor het heerlijke voorjaar. Die zij vervolgens noodgedwongen in stilte en zonder de de gasten moesten doorbrengen. Kortom, het team heeft iets goed te maken en in te halen. Daarom verkorten zij de winterstop, door tot en met de kerstvakantie open te blijven. Komt u nog even langs tijdens het naseizoen? Wij kijken er naar uit.
Bekijk hier de mogelijkheden

Dichtbij het Waddengebied is zo gek nog niet

Ingeborg, Ernst & hun hele team heten u van harte welkom.

Heeft u al eens aan de voeten van het Waddengebied liggen slapen? Hotel Prins Hendrik ligt aan de rand van een doodstille polder en pal naast het uitgestrekte Waddengebied. Nou ja doodstil… op de achtergrond hoort u het geluid van de vogels die dit Unesco Werelderfgoed in deze periode gebruiken als tussenstop op weg naar het warme zuiden. Verlangt u ook wel even naar een tussenstop? Vanaf half september hebben we weer volop ruimte voor u in onze agenda’s. Goed slapen, ontbijten en dineren met lokale ingrediënten en vanaf de Dijk naar het mooiste natuurgebied van Nederland kijken. Mooier wordt het niet.
Boek hier uw nazomer of uitwaaien arrangement


Dat vakantiehuisje in Frankrijk op Texel

Dichtbij is zo gek nog niet kreeg dit jaar nogal wat betekenis. Wilt u zich verstoppen in een heerlijk huisje op een stille plek? Omringd door bomen en een privétuin? Bungalowpark Prins Hendrik is een plek waar je samen of met een club vrienden of familie een hele fijne tijd kunt hebben. We hebben voor komende weken, na een zomer met veel leuke gasten, nog wel wat plek voor u. Kijkt u liever verder vooruit en kiest u ook in 2021 het liefst voor de veiligheid en geborgenheid van Texel? Voor 2021 kunt u ook al boeken. Al onze huizen zijn ruim genoeg voor zes personen. Geen zin om te koken? Van harte welkom in ons restaurant.
Bekijk hier al onze bungalows


Wild- & Wijnproeverij

Op zaterdag 31 oktober organiseert Waddenrestaurant Prins Hendrik weer een 4-gangen wildmenu. In samenwerking met wijnleverancier Wijnimport Bart hebben ze fantastische wijnen geselecteerd. Per gerecht proeft u er steeds 2 verschillende. De prijs voor dit all-in menu bedraagt: € 67,50 p.p. Bel 0222-363020 om te reserveren.

Of boek ons Wild & Wijn arrangement met aankomst op vrijdag 30 oktober. Twee overnachtingen met ontbijt én de Wild & Wijnproeverij vanaf € 169,00 p.p.
Reserveer hier uw Wild & Wijn kamer

Waarom de Waddenzee werelderfgoed is!

Werelderfgoed. Weet u wat dat is? Dat is een landschap of bouwwerk dat zoveel landschappelijke of culturele waarde bezit dat er alles aan gedaan moet worden om het te behouden, zodat iedereen er van kan blijven genieten.

Het startpunt van het Werelderfgoed: De Razende Bol

Het startpunt van het Werelderfgoed: De Razende Bol

En omdat dat dus niet zomaar wat is, word je het ook niet zomaar, Werelderfgoed. Daar moet een hele commissie van Unicef over vergaderen en uiteindelijk moeten 21 landen het er over eens worden. Er zijn er inmddels iets meer dan duizend, Werelderfgoederen. De piramides in Egypte natuurlijk, maar ook het Rode Plein in Moskou, de Dom van Aken, de Chinese Muur en de beelden op Paaseiland staan op de lijst. De grachtengordel van Amsterdam, droogmakerij De Beemster en de molens van Kinderdijk. En de Waddenzee. En dat is eigenlijk heel bijzonder. Er zijn parken in Afrika en Amerika die vele malen groter zijn, maar de Waddenzee is wel het enige Werelderfgoed dat zich in drie landen bevindt. Het strekt zich immers over ruim 500 kilometer uit, van Texel tot Esbjerg. Er zijn dan ook heel wat trilaterale vergaderingen aan vooraf gegaan voor de nominatie voor het Werelderfgoedschap rond was.

Luchtfoto Waddenzee

Luchtfoto Waddenzee

 

Alweer meer dan 11 jaar geleden

Maar goed, op 26 juni 2009 kwam onze eigen Waddenzee dus als nummer 1314 op de lijst van Unesco. En mochten we het hele gebied, van kust tot kust, Werelderfgoed noemen. En toch had het maar weinig gescheeld of die hele Waddenzee was er niet meer geweest. In onze niet-aflatende pogingen om land uit zee te winnen, zijn er meerdere plannen geweest om de hele zaak maar droog te leggen. Het liep uiteindelijk steeds weer stuk op de kosten, want een polder van dat formaat kost natuurlijk wel wat. Het laatste plan was om de Waddenzee te gebruiken voor de aanleg van een intercontinentaal vliegveld. Dat zou de steeds toenemende druk op Schiphol en Amsterdam moeten wegnemen. Het plan ging uiteindelijk niet door, maar was wel de directe aanleiding tot de oprichting van de Vereniging tot Behoud van de Waddenzee. En nu? Nu zijn we trots op onze bak met prut, zoals een vooraanstaand wetenschapper het Wad eens liefkozend noemde.

Geen borden en hekken

Lekker tot je middel in de prut ...

Lekker tot je middel in de prut …

Gelukkig mogen we er nog op varen en er in zwemmen en naar pieren steken in de wadbodem. Kleinschalig historisch medegebruik hebben we dat genoemd. Dat betekent dat we niet met borden en hekken worden tegengehouden zodra we de dijk over zijn. Althans niet wat Unesco betreft. Dat de gemeente, Rijkswaterstaat en Natuurmonumenten daar wel eens anders over denken, is natuurlijk een heel ander verhaal. Zij hebben hun eigen historisch medegebruik.

Voor op je bucket list

Dat neemt niet weg dat er geen mooier gezicht is dan de zon die opkomt boven de Waddenzee. Vooral niet als het laag water is en de drooggevallen wadplaten en de geulen vol zitten met vogels die naar voedsel zoeken. Rondkijkend vanaf de dijk bij Prins Hendrik (het hotel & bungalowpark, niet de polder), kun je bij helder weer Terschelling zien liggen, met de Brandaris daar fier bovenuit. En verderop de Afsluitdijk met het monument en Wieringen, hiervandaan echt nog een Waddeneiland. In de verte vaart een boot en onderaan de dijk staat een man pieren te steken.

Moet je eigenlijk een keer gedaan hebben: Droogvallen op het Wad

Moet je eigenlijk een keer gedaan hebben: Droogvallen op het Wad

En dat kunt u bij ons allemaal nog voor het ontbijt zien en ervaren. De dijk ligt binnen loopafstand en bij terugkomst liggen de versgebakken broodjes al op u te wachten. En zeg nu eerlijk, welk hotel of bungalowpark heeft dat? En precies daarom hebben we het tegenwoordig op de website van Prins Hendrik staan: Werelderfgoed Waddenzee.

Waddenzee Werelderfgoed, om trots op te zijn!

De TESO, een onderneming voor en door Texelaars

De bootovertocht naar Texel is een belevenis op zich. Als u het verhaal achter ‘het bedrijf’ Teso kent, kijkt u misschien wel met nog meer respect naar de twee schepen die zich 16 tot 24 keer per dag een weg banen door het Marsdiep. Een verhaal over zonnepanelen, door robots aangestuurde zuignappen en Spaans temperament.

De Pontjesbaas. Zo noemen overkantse directeuren en managers van bedrijven uit anders sectoren de TESO-directeur Cees de Waal wel eens gekscherend. De werkelijkheid van het aansturen van een bedrijf met zo’n 150 man personeel, vijf Commissarissen en 3.100 aandeelhouders verdient een andere beschrijving. Maar we laten ze kletsen, die lui van de overkant; half dieselvarend Nederland  komt vol respect bekijken hoe TESO haar co2 en fijnstofuitstoot met behoorlijk wat procenten terugbracht. Zo haalt het Gemeentelijk Vervoersbedrijf Amsterdam, dat haar gevaarlijke stoffen vanwege de veiligheid nog per schip door de stad vervoert, inspiratie uit het bedrijfsbeleid van de Texelse bootonderneming.

Bewijs van aandeel TESO van maar liefst 25 gulden …

Zuignappen, zonnepanelen en batterijen op De Texelstroom

Hieronder een lijst duurzame maatregelen die TESO op jongste boot De Texelstroom, nam.

  • De boot vaart op aardgas in plaats van op diesel. Deze keuze scheelt 40 procent roet en fijnstof in de lucht. Gas is inmiddels niet bepaald een onbesproken brandstof, maar nog steeds wél vele malen minder slecht voor de omgeving dan diesel.
  • Het gas gaat via een vaste leiding naar de brandstoftanks op het schip. Daardoor hoeven er geen schepen of vrachtwagens naar de boot te varen om de tanks te vullen.
  • Door robots aangedreven zuignappen zorgen er voor dat de boot bij het aanmeren geen motorkracht nodig heeft om aan de kant te blijven liggen. Dit scheelt 10.000 liter brandstof per jaar.
  • Technici voegen enzymen uit boombladeren toe aan de motorolie van De Molengat. Deze zorgen ervoor dat het schip jaarlijks 300.000 olie bespaart, er 40 procent minder roet in de lucht terecht komt en de Koolfstofdioxiodeuistoot 6 procent minder is dan zonder die handige enzymen.
  • Ook de koolstofmonoxideuitstoot is dankzij dezelfde enzymen 32 procent lager.
  • Terwijl u op het dek staat te genieten van het uitzicht over het Marsdiep, zorgen boven uw hoofd de 462 zonnepanelen ervoor dat er per dag honderden liters minder diesel nodig zijn om uw koffie te zetten. In het eerste jaar spaarde het werk van de zonnepanelen 1 miljoen liter diesel uit. Hup, zon.
  • De samenwerking tussen aardgas en batterijen op het schip, zorgen ervoor dat er geen drie, maar twee motoren nodig zijn om het schip varende te houden. De batterijen laden op tijdens de overtochten en het vermogen wordt ingezet op de momenten dat het schip even een hele berg energie nodig heeft. Zoals bij het wegvaren.
  • Het komt geregeld voor dat een van de twee boten ‘s nachts een zieke moet vervoeren naar Den Helder. Ook deze reis gaat zo duurzaam mogelijk: het koelwater van de motoren verwarmt het schip, zodat de cv-installatie voor deze ziekentrips niet aan hoeft.
  • De stinkende dieselgeneratoren die de twee TESO-boten aan wal normaal gesproken van stroom voorzagen, maakten plaats voor walstroom van het Texelse Energiebedrijf Texelenergie. Dit scheelt heel veel kubieke meters roet, fijnstof en stank in de veerhaven op Texel en in Den Helder.

Heel even hadden ‘we’ drie boten. Zoek de verschillen …

Een schip met Spaans temperament

TESO beschikt op dit moment over twee schepen. De Dokter Wagenmaker (vernoemd naar de oprichter van TESO) en de jongste, meest duurzame boot De Texelstroom. Deze laatste werd gebouwd in de haven van het Spaanse Genua en in een aantal dagen naar Nederland gevaren. De veerboot is minstens zo temperamentvol als duurzaam. Om het schip goed onder de knie te krijgen waren er tientallen proefvaarten zonder passagiers door het Marsdiep nodig. Dat zag er op mistige dagen soms spookachtig uit. Soms gooide de vooruitstrevende technologie op het schip de kont tegen de krib. Op een middag ramde het totaal stuurloze schip zelfs de meerpalen voor de Helderse kade. Inmiddels hebben vakkundige mensen De Texelstroom onder controle.

Toen de TESO haven nog in Oudeschild was.

Een onderneming voor en door Texelaars

 

TESO betekent letterlijk: Texels Eigen Stoomboot Onderneming. Vijf Commissarissen controleren het dagelijkse werk van de directeur, die op zijn beurt het bedrijf met zo’n 150 personeelsleden aanstuurt. De werkelijke ‘machthebbers’ zijn de 3.100 aandeelhouders. Dit zijn voornamelijk Texelaars die allemaal in het bezit zijn van één of meer aandelen. Eens per jaar legt de Raad van Commisarissen en de directeur hun beleid, begroting en toekomstplannen voor aan de aandeelhouders.

Een winstoogmerk heeft naamloze vennootschap TESO niet. De prijs van kaartjes daalde in de afgelopen jaren juist. Een voetganger betaalde tien jaar geleden nog 4 euro voor een overtocht, dat is nu 2,50 euro. De prijs om met de auto over te gaan daalde met een euro. Ter vergelijk: de prijzen van NS zijn de afgelopen 10 jaar met meer dan 50 procent gestegen.

Het aandeel TESO is inmiddels vijf- à zesduizend euro’s waard. De houders van het eerste uur betaalden er ooit 5 gulden voor. Een aandeelhouder heeft nog een privilege: hij krijgt jaarlijks tien auto-overtochten gratis.

Die andere Texelstroom. Deze keer uit 1966.

Tot slot heb ik nog een aanbeveling voor TESO. Is het een idee om de verkoop van de plastic flesjes met water en frisdrank bij het buffet te staken? Een bedrijf dat zich zo integer en duurzaam door het Waddengebied begeeft, kan vast iets originelers bedenken dan serveren van drankjes in deze toekomstige plastic soep. Misschien kan de provinciale waterleverancier in ieder geval zorgen dat we onze eigen waterflessen op de boot kunnen bijvullen. En met borden aangeven wanneer bestuurders hun auto op het dek kunnen starten, zou ook best veel viezigheid in de lucht kunnen schelen. Nu starten opvarenden hun auto soms al als de boot nog vijf minuten verwijderd is van de kade. Dat lijkt me voor de verkeersregelaars die dagelijks hun werk doen op het autodek, niet altijd even prettig.

Heeft u nog een tip voor TESO? Mail hem dan naar info@hotelgroeptexel.nl

Veel plezier op one boot!

Bouke Weber

Tip! Lees ook het blog ‘Zonder paniek met de boot naar Texel’.

Wandelen door en over het boerenland

Als het even kan, gaan we op zondagmiddag een stuk wandelen. Vaak langs het strand, maar er zijn op het eiland natuurlijk nog heel veel andere mogelijkheden. Staatsbosbeheer bijvoorbeeld heeft door bos en duinen een paar prachtige wandelingen uitgezet. In verband met het broedseizoen zijn ze op het moment niet allemaal toegankelijk, maar er zijn er nog heel wat over. Op sommige plaatsen mag de hond zelfs los lopen.

De laatste tijd wandelen we ook veel door het boerenland. Prachtig is het daar, in deze tijd van het jaar. De tuinwallen staan in volle bloei en overal zie en hoor je de vogels. Je loopt tussen de lammetjes, dus de hond moet wel aan de lijn, maar als je hier zo loopt, begrijp je waarom de VVV het eiland jarenlang gepromoot heeft als “het binnenste buitenland”. Je zou zomaar kunnen denken dat je ergens ver weg bent. Je hoort geen auto’s, geen verkeer, je ziet alleen in de verte een paar fietsers en waant je verder alleen tussen de vogels en de lammetjes.

Zo’n bruggetje doet je denken aan een ver en tropisch eiland. Wij zouden het niet doen …

Het zijn ook echt paden om te wandelen, hier tussen het boerenland. Er zijn zelfs geen fietsen toegestaan, laat staan ander snelverkeer. De paden zijn aangelegd door de agrarische natuurvereniging De Lieuw, die met een beheersovereenkomst heeft gesloten met de landbouwers. Je loopt dus echt over het boerenland, met toestemming van de boer. Dat betekent natuurlijk wel dat je je aan bepaalde regels moet houden, maar dat geldt eigenlijk altijd en overal. Je laat de schapen met rust, doet de hekken achter je dicht en laat geen rommel slingeren. Natuurlijk niet, dat spreekt voor zich.

De Lieuw heeft zeven wandelingen uitgezet over het eiland, met een totale lengte van bijna 40 kilometer. Toegegeven, je komt dan wel een paar keer langs hetzelfde punt, maar je hoeft natuurlijk niet alle wandelingen achter elkaar te maken. Wij wandelen dan eens de ene en dan weer de andere kant rond. En je kruist genoeg andere wegen en weggetjes om eens een andere kant uit te gaan. Verdwalen is niet mogelijk.

Groen is dit weggetje zeker. Het is prachtig om hier te wandelen.

De wandelingen van De Lieuw (wat de Tesselse naam is voor scholekster) voeren voor een deel over de oostkant van het eiland en blijven in het zicht van de Waddendijk. Het Boerenommetje bijvoorbeeld voert van Oosterend naar Oost en dan onderlangs de oude dijk weer terug. Of andersom natuurlijk, dat kan ook. Wij proberen altijd met de wind in de rug te lopen. Dat is het lekkerste. Op de hekken langs de route staan de namen van de landerijen erachter. Mooie, poëtische namen uit een grijs verleden, net zoals de straatnamen hier. “Voorste Piêp”, “Waagejot”.

Het pad sluit vrijwel naadloos aan op de wandelroute langs de verdwenen haventjes. Ook al weer zo’n poëtische naam. Er is ook een fietsroute langs de vergeten haventjes, die voert helemaal naar Den Hoorn, waar hij dan weer aansluit op een ander wandelpad. Ook tussen Den Burg en Oudeschild en bij De Waal zijn paden, al zijn die minder lang.

Het trekpontje, altijd weer bang om eraf te vallen … Maar wel beter dan het bruggetje van hierboven.

Spectaculair is het trekpontje in het pad dat voert van De Slufter naar Oosterend. Twaalf kilometer dwars door oude en nieuwe polders, met uitleg over de ontstaansgeschiedenis van het eiland. Op de grens van twee polders moet de wandelaar zichzelf over het water trekken. Een belevenis op de zondagnamiddag. Zo tussen de landbouwgewassen en de vogels voel je jezelf weer even helemaal opladen. En aan de horizon zien we steeds de molen van Het Noorden, die zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van dit deel van het eiland.

De foto’s zijn gemaakt op het Boerenommetje op een steenworp afstand van Prins Hendrik. Voor deze en andere routes kijk op www.delieuw.nl

Veel wandelplezier toegewenst op ons mooie eiland,

Bouke Weber

De reddingsbrigade voor schapen

De reddingsbrigade voor schapen

De reddingsbrigade voor schapen

Een held, een koning, een levensredder, een echte padvinder. Dat gevoel kan een schaap op Texel je geven wanneer je het dier van de wisse dood hebt gered. Alle eilanders, jij dus ook, zijn lid van de reddingsbrigade voor schapen. In ons vaandel staat: ‘Red het verwentelde schaap!’

Een schaap dat op de rug ligt en niet meer zelf overeind kan komen noem je verwenteld. Vaak is het in een greppeltje of wielspoor terecht- gekomen. Het kan ook zijn dat de ooi plat op haar zij heeft geslapen en een beetje is omgerold. Ook kan het met jeuk te maken hebben. Als na een periode van regen de zon begint te schijnen kriebelt het dikke pak wol op de huid en probeert ze over de grond te schuren. Wanneer iemand in een ongelukkige houding ligt (bijvoorbeeld een puber op de bank) zeggen we op Texel: ‘je leit ‘r bee os een ferwenteld skéép’.

Red het verwentelde schaap

Red het verwentelde schaap

Een verwenteld schaap spartelt om overeind te komen.

Dan geeft hij het op en blijft hij stil liggen. Er zijn schapen die binnen het uur sterven, andere kunnen langer dan een dag in leven blijven. Waarschijnlijk speelt de hoeveelheid voedsel in de pens en darmen een rol. In de volle darmen kunnen gifvormende bacteriën ontstaan. Als dat gif in het bloed komt, sterft het schaap. Ook gasophoping in de pens kan een snelle dood veroorzaken. Schapenboeren kijken minstens een keer per dag of ‘alles op z’n pootjes staat’, of dat er in de wei een schaap verwenteld ligt.

Iedereen is lid van de reddingsbrigade voor schapen

Iedereen is lid van de reddingsbrigade voor schapen

Zie je in een weiland een schaap op de rug liggen?

Ga dan naar de boerderij in de buurt om hulp te halen. Wanneer er niemand thuis is, zit er maar een ding op: zelf de heldendaad verrichten en het schaap redden. Loop rus­tig het land in naar het ongelukkige dier. Pak het schaap vast en trek of duw het overeind. Misschien is de ooi in het begin nog wat duizelig, maar al snel zal het naar haar soortgenoten rennen.

En dan heb je een heel gezin gered

En dan heb je een heel gezin gered

Boerenervaring leert dat het geredde schaap, wanneer ze net overeind staat, nog een teken geeft dat alles van binnen goed functioneert. Speciaal voor zijn redder doet hij een… plasje.

En je hebt recht op een borrel van de boer.

Cheers,

Bouke Weber

Lammetjes knuffelen kun je trouwens hier.

Alle vogelkijkplekken van Texel – Google Mapsroute

Vogels op Texel zijn de meest begluurde dieren van het eiland. Wil je ook ervaren hoe het is om ongestraft de privacy van een kanoet, paarse steltloper, bonte specht of flamingo (ja echt) te schenden? Hieronder een overzicht van alle vogelkijkplekken op Texel. Voor professionals en hobbyisten en voor alle seizoenen.

Vogels op Texel kun je, net als mensen, in twee groepen opdelen. Degenen die hier blijven wonen, hun kinderen grootbrengen en – als het bevalt – net zo lang blijven tot zij hun laatste adem uitblazen. Dat zijn de broedvogels. De tweede groep, de trekvogel, komt hier twee keer per jaar langs voor een goede slaapplek, een lekkere maaltijd en een flinke portie rust en luwte.

Texel telt honderden broedvogelsoorten

Wat maakt Texel aantrekkelijk voor broedvogels? Zij hebben op het eiland weinig last van herrie, komen nauwelijks in aanraking met het verkeer, er is genoeg beschutting voor een nest en door de groene en waterrijke omgeving stikt het van het voedsel. Wormpjes, insecten, vruchten, noten visjes en kleine knaagdieren. Honderden broedvogels komen ter wereld op Texel, brengen er hun jongen er groot en blazen hun laatste adem uit op het eiland. Kortom: zij zijn de tevreden en vaste bewoners van het eiland. U kunt deze op Texel blijvende vogels ontmoeten tijdens uw wandelingen en fietstochten over het eiland. Ook deze winter dus.

De Grote Stern komt inmiddels weer veelvuldig voor op Texel. Zoals hier in Utopia, op een steenworp afstand van Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik (foto gemaakt door Mardik Leopold)

Broedvogels zijn net studenten en jongvolwassenen: zij verdwijnen soms jaren van het eiland.

Ondanks alle inspanningen van natuurorganisaties en ondernemers verdwijnt er wel eens een vogelsoort. Voorgoed of voor even. Zo was de grote stern, die in kolonies leven en massaal van slag raken als mensen te dichtbij komen, een tijdje van Texel verdwenen. Inmiddels broeden er in het voorjaar weer een aantal langs de Texelse kust. Broedvogels zijn net studenten en jongvolwassenen: ook zij vertrekken op een bepaalde leeftijd – vol verwachting over de overkant of teleurgesteld in Texel – naar leefgebieden elders. Na een aantal jaren komen sommigen van hen weer terug om een nest te bouwen en te broeden. De stern en jonge mensen met levens- en studie-ervaring staan beiden op de lijst van ernstig bedreigde soorten op Texel.

De Texelse student, een ernstig bedreigde soort

Al die liefde is er natuurlijk voor de trekvogel. Omdat wij Texelaars van vogels houden. En omdat wij zien dat een deel van de economie draait op overnachtende, etende en Skuumkoppe drinkende vogelliefhebbers. De trekvogel kun je eigenlijk wel vergelijken met de Texeltoerist. Beiden laten zich lokken door de zee aan ruimte, de relatieve rust en het lokale voedsel. Als ze bijgevet, bijgetankt en opgeladen zijn, maken zij zich weer klaar voor het vervolg van hun hectische levensreis. Voor de trekvogel is dat de duizenden kilometerslange vliegroute van het koude noorden naar het warme zuiden van de wereld. En zoals u na een paar uur reizen op de bank van uw Texelse huisje, hotelkamer of chalet ploft, duikt de trekvogel halverwege zijn reis doodmoe de beschutting van een Texels natuurgebied in. Om te slapen, eten en het verfomfaaide verenpak op orde te brengen.

Hoog bezoek: een roze Flamingo (foto gemaakt door Pim Rijk)

De opvallendste vogelgast van dit jaar was de Flamingo. Op 3 december 2019 zag de Texelse vogeldeskundige Arend Wassink de lichtroze verschijning rondwaden bij het nieuwe natuurgebied waarover wij onlangs schreven: de Prins Hendrik Zanddijk

3.000 tot 4.000 kilometer vliegen per jaar. Op eigen kracht. Ga d’r maar aan staan.

Waarom kiest de trekvogel Texel? Het eiland is voor hen de benzinepomp halverwege. Dat goddelijke lokale hapje goed eten na een dag vol gedoe. Je moet je voorstellen dat zo’n groep vogels al ‘krijg nou de vinketering’ roepend en hun door god gegeven instinct vervloekend over de Noordzee vliegt. In de duisternis een eiland ontwaart. Met daarom heen een rustig kabbelend en in de luwte van het eiland liggend zeetje. Met groene, beschutte kwelders. Direct achter de dijk aangelegde waterpartijen met aflopende oevers. Waar krabbetjes, kokkels, pieren, insecten en vruchten schreeuwen om opgegeten te worden. Wat zou u doen, als u een doodvermoeide vogel was?

Op deze manier lokt Texel de trekvogels twee keer per jaar. Eén keer landen zij bij ons op de heenweg van Scandinavie naar Zuid-Europa en een keer op de reis terug naar het hoge Noorden. 3 tot 4.000 kilometer vliegen per jaar. Op eigen kracht. Ga d’r maar aan staan.

Super handig, een Googlemaps met hierop alle vogelkijkplekken op Texel

Bekijk hier alle vogelkijkplekken.

Waar kun je al die trek- en broedvogels het beste begluren? Hieronder vindt u een lijstje van de beste vogelkijkplekken. Veel trekvogels blijven ook in december en januari nog rondhangen. Op de website van het Texelse Vogelinformatiecentrum leest  u per maand welke vogels u kunt zien.

Wilt zeker weten dat u ook echt mooie soorten vindt? Achtergrondverhalen horen over alle vogels die u met het blote oog of de verrekijker ziet? Dan is een vogeltocht of vogelsafari met Klaas de Jong van Calidris absoluut de moeite waard. Klaas is bioloog en weet het altijd te presteren om de mooiste vogels in het wild te vinden. Hij won niet voor niets in 2017 het tv-programma In de ban van de Condor. Wij van Hotel Groep Texel vinden hem zonder twijfel één van de leukste en kundige vogelkenner van Texel.

Veel vogelplezier op ons mooie eiland.

Bouke weber

November op Texel: suspence, verveling en aandacht

De beste periode om je te vervelen op Texel is nu. De rust en ruimte is alom vertegenwoordigd en bij tijd en wijle soms gewoon creepy.  Voor iedereen die wel een beetje van suspence houdt: boek Texel in november.

Enge vent aan de horizon

De wind trekt aan uw jas, als de geest van de in de storm verdronken schipper. In de 17eeeuw vergingen er hier voor de kust tientallen in korte tijd… Starend over de grijze golven probeert u zich voor te stellen wat de zee verborgen houdt. Nagenoeg alleen dwaalt u langs de vloedlijn. Zelfs de meeuwen blijven weg van dit verlaten eilandstrand. Patatkramen aan de overkant lonken meer dan ooit.

Texelse patatmeeuwen

Texelse patatmeeuwen

Uw oog valt op een gestalte aan de horizon. Iemand staart onbewogen naar u. Zijn sjaal wappert in de wind. Het veilige paviljoen ligt twee kilometer achter u. de huivering zet uw nekharen overeind: was ik daar nou toch maar gewoon een kop warme chocomelk gaan drinken. De gestalte lijkt door het opstuivende zand heen in beweging te komen en richting u te rennen.

Welke kwaaie gek is dit?

U staat in het zand genageld en voelt uw hart bonzen in uw borstkas. Er is verder niemand. Snel poetst u uw zonnebril, die het zand uit uw ogen moet houden, zodat u de figuur die steeds dichterbij lijkt te komen en overduidelijk groot en hoekig gebouwd is, beter kunt zien. Tien angstige seconden glijden voorbij; de tijd die uw ogen nodig hebben om te wennen aan de schone brillenglazen en scherp te stellen op de horizon.

En dan… u grinnikt om zoveel naïviteit en ingebeelde angst: de gevaarlijke gek blijkt een grote strandpaal te zijn. Die venijnig wapperende sjaal? Dat blijkt een stuk plastic te zijn.

Texel in november. Verlaten en bij tijd en wijle creepy

Texel in november. Verlaten en bij tijd en wijle creepy

Als u naast de paal staat, rukt u het stuk afval eraf, om het tien minuten later in de container bij het paviljoen te gooien. Glimlachend om uw eigen waanideeën laat u het verlaten strand achter zich. Het geluid van de bulderende golven sterft weg achter de duinen.

Texel in november. Verlaten en bij tijd en wijle creepy (een rondje door het totaal verlaten Dennenbos in het pikkedonker al eens geprobeerd…?)

Kan ik u helpen?

U slentert wat door een kledingwinkel. Gewend aan de anonimiteit van de grotere overkantse (zo noemen wij alle land buiten het eiland) boetieks verwacht u doorgaans niet zoveel van het personeel. Zij zijn te druk met rondkijken of er in de chaos niets wordt gestolen, de stapel nog op te vouwen kleding is te hoog.

‘Zoekt u iets leuks of kijkt u gewoon even rond?’ Ik maak een hupje van schrik. Een vriendelijke vrouw, met een grote doos in de hand staat achter u. Nu ze het toch vraagt, u vertelt dat u al een tijdje op zoek bent naar zo’n goeie, lekkere winterjas. ‘N beetje sjiek mag hij wel zijn, maar praktisch moet de boventoon voeren. U legt het verhaal uit en de verkoopster luistert aandachtig. Anoniem winkelen, u dacht dat dat het fijnst was. Geen pottenkijkers, geen bemoeienis. Hier, in deze kledingwinkel op Texel, op dat hoekje op het plein bij de grote kastanjeboom, ontdekt u dat het ook best lekker is als iemand even echt aandacht voor u heeft.

JoJo op Texel, alles voor een leuk leven

JoJo op Texel, alles voor een leuk leven

In de doos bleek een aantal samples van een nieuw merk winterjassen te zitten. Eentje ervan haalt de kledingrekken niet. Hij zit u als gegoten en blijkt later op de dag prima te voldoen voor dat rondje trappen over de verlaten fietspaden in de duinen. Net voor het donker bereikt u de bewoonde wereld weer. Warm en met gloeiende wangen.

Ook dit is Texel in november en dat is af en toe best lekker.

Liggend en met uw ogen dicht een live concert meemaken. Heeft u dat wel eens gedaan?

De betoverende en filmische pianomuziek van Einaudi

De betoverende en filmische pianomuziek van Einaudi

Annette van Ruitenburg is de Texelse ambassadeur van de wereldwijde Slow Food beweging. Haar idee om in het weekend van 16 november 2019 een concert te organiseren past wel een beetje in deze sfeer. Of ze er slow foodhapjes serveren weet ik niet, de manier van luisteren is in ieder geval extreem relaxed. Tijdens het concert kunt u gaan liggen op een zacht tapijtje en onder een deken. Ondertussen geniet u met gesloten ogen van betoverende en filmische pianomuziek van Einaudi, waaronder de muziek van de Franstalige film Intouchables. https://youtu.be/q1_lvqW13GY

En daarna? Lekker slapen onder een perfect zichtbare sterrenhemel (nagenoeg nergens vervuilt het kunstlicht de nacht). In De Lindeboom, Greenside, Prins Hendrik of De 14 Sterren.

Veel plezier op Texel!

Bouke Weber

Fietsen langs de Texelse Waddenzee

EINDELIJK heb ik tijd gehad om het zelf te fietsen: het nieuwe fietspad op Texel tussen Oudeschild en ‘t Horntje en langs natuurgebied Ceres. We maken kennis met iets nieuws: een Texels strand waar je alleen van een afstand naar mag kijken.

Sinds dit nieuwe fietspad tussen Oudeschild en ‘t Horntje er is, hebben we er op Texel – naast binnendijks en buitendijks – een optie bij: bovendijks fietsen. Het voelt alsof je dwars door de middenscheiding van een reuzenhoofd fietst. De naam van deze Waddenzeedijk: Prins Hendrik. Vernoemd naar de Hollandse prins die hier in de 19e eeuw naar het schijnt geregeld kwam om te jagen. De Prins Hendrikdijk is zichtbaar opgekalefaterd: hij is verbreed met zand. Het helmgras moet stuiven en erosie voorkomen. Deze bescherming zorgt er onder andere voor dat de oude, groene dijk geen rechtstreekse strijd meer hoeft te voeren met het zeewater en na een kleine 60 jaar rustig aan kan gaan doen.

Naast binnendijks en buitendijks, nu ook bovendijks fietsen

Naar het bovendijkse pad op de dijk moest ik vanaf dorp Oudeschild even zoeken: op verschillende plekken werken aannemersbedrijven onder leiding van het Waterschap en Rijkswaterstaat nog aan delen van de dijk. Toen ik bordenparade voorbij was en zo’n 1 kilometer buiten Oudeschild het begin van het fietspad bereikte, wist ik niet wat ik zag. Ik keek uit over een honderden hectares grote zandvlakte, afgewisseld met helmgras en duintjes. Dit was dus strand Ceres-nieuwe-stijl (al weet ik na jaren op Texel nog steeds niet waar Ceres precies begint en eindigt). Op 500 meter van waar ik sta, glinstert de zee. Twee jaar geleden lag de vloedlijn van dit strand nog op een paar centimeter van mijn voeten.

Men vond dat de natuurmaffia Texel van de bewoners afpakte.

Nog nauwelijks zit ik weer op de fiets, of ik hoor het gekwetter van een grote groep mensen. Als ik richting het geluid kijk, zie ik de strakke lijnen van een volgepakt uitkijkpunt. De mensen vragen zich hardop af of dat donkere ding bij het water misschien een zeehond is (wat natuurlijk niet zo is, maar van een afstand wordt alles een beetje mysterieus. Loch Ness be like). Het gezelschap heeft genoeg gezien, vervolgt zijn weg en ik ben nagenoeg alleen op het futuristische balkon. Zo betrekkelijk is drukte op Texel. Het balkon is het alternatief voor een strandwandeling. De nieuwe inrichting van Ceres brengt met zich mee dat mensen hier geen voet meer mogen zetten.

Het futuristische balkon/uitkijkpunt

Dit fenomeen is nieuw voor Texel: een strandje waar je alleen van een afstand naar mag kijken. Dat geldt voor de complete 3,5 kilometer die je hier buitendijks ziet. Een aantal Texelaars dat hier zwom, oesters zocht of de hond uitliet, uitte haar onvrede over de plannen met dit gebied breeduit via sociale media. Er ontstonden Facebookrelletjes en er was ophef via Twitter. Een aantal mensen vindt dat de ‘natuurmaffia’ Texel van de bewoners afpakt. Voor uw begrip: we hebben het hier over het afsluiten van 3,5 kilometer strand voor mensen. Op Texel is naar schatting ruim 80 kilometer kust vrij begaanbaar (dan reken ik de duinpaden niet mee).

Zoals wel vaker met social mediarelletjes: het blijkt hete soep die in het echte leven nooit zo heet gegeten wordt. Dat gevoel wordt sterker als ik na het fietsen op verschillende platformen lees dat Rijkswaterstaat, het Waterschap, natuurorganisaties en Texelaars de huidige situatie met elkaar hebben bedacht. Met wat geven en nemen hier en daar. Het op social media voorspelde dichtstuiven van de verderop gelegen haven door de plannen van de groene maffia: er was wat stuiverij, maar met de haven is niets aan de hand.

In 2020 is al het dijkwerk langs de Waddenzee op Texel klaar

Het veelbesproken strand Ceres-nieuwe-stijl langs de Texelse Oostkust staat niet op zich. Het is onderdeel van de dijkverbetering langs de hele oostkust van Texel. Aan deze kant van het eiland ligt 27 kilometer dijk. Het stuk tussen Oudeschild en ‘t Horntje waarover wij het nu hebben, is nog maar een flinter van de totale hoeveelheid dijk die in de afgelopen jaren is aangepakt. Het totale project startte in 2016. In 2020 staan alle puntjes op de i en zijn de aannemers klaar.

De zandmotor met in de verte Den Helder

Die honderden hectares meer eiland achter de slapende Prins Hendrikdijk en op Ceres kwamen er niet zonder slag of stoot. Mensen, machines en een investering van enkele miljoenen hebben dit gebied een handje geholpen. Via baggerschepen en pijpleidingen belandde een grote kwak zand vanuit de Waddenzee op de kust. In keurige rijen aangeplant helmgras en de duintjes moeten ervoor zorgen dat de zandmotor op volle toeren gaat draaien en de zee zelf op afstand houdt. Natuurorganisaties en het Hoogheemraadschap in deze regio dromen erover dat hier over tien jaar een kwelder en vogelbroedgebied ligt. Vergelijkbaar met De Schorren bij De Cocksdorp. De beplanting knokt nog met de altijd aanwezige wind en de gretige zee, het is voor vogels nog niet zo aantrekkelijk als het oude kweldergebied De Schorren, maar de eerste tevreden vogelgasten zijn er.

Sijpelend water onder de dijk door is linke soep

De dijkverbetering en de daaraan gekoppelde natuurontwikkeling was geen luxe-investering. Al in 2006 bleek dat het Texelse deel van de dijken instabiel en laag was. Ook sijpelde er water onder de dijk door. Automobilisten die bij vorst aan de grond ‘s morgens vroeg de route langs de dijk namen, zwabberden geregeld over een bevroren laagje water. Dit gesijpel is ook linke soep omdat het zand onder de dijk vandaan meeneemt. Die daardoor als een mislukte pudding kan inzakken. Dit – opgeteld met de stijgende zeespiegel – deed de deskundigen besluiten: we moeten aan de bak. Ook de drie gemalen (filmpje) aan de dijk zijn vernieuwd. Elk van hen is nu staat om per minuut twee zwembaden vol aan regenwater richting zee te pompen.

Koninklijke hoogte

Nadat ik nog even heb staan dralen en heb genoten van de strakke, futuristische belijning van de uitkijkpost over Ceres, fiets ik verder richting ‘t Horntje. Veel mensen vinden Texel nog net aan een eiland, door de enorme grootte en de hoeveelheid voorzieningen, wegen en paden. Op dit pad voel je dat je wel degelijk op een eiland zit. Links de zee en het verlaten strand en rechts de weilanden. Met op de achtergrond de glooiende heuvels en witte stippen (schapen) van De Hoge Berg. Voor mij vertrekt de boot naar Den Helder. Dit alles zie ik vanaf een koninklijke hoogte. Vlak voor ‘t Horntje, het gehucht vlakbij de veerhaven van Texel, laat ik mezelf de Prins Hendrikdijk af rollen en rijd ik dezelfde route binnendijks en zigzaggend tussen de schapen door, weer terug.

Eerlijk is eerlijk, het is een prachtig ding

Wil je de hele dijk langs Texel volgen tot aan de vuurtoren in het noorden bij De Cocksdorp? Dan is deze Texelse dijkenroute van Natuurmonumenten een leidraad. Je kunt hem bekijken via Google Maps of downloaden als pdf. Je vindt hem ook in de route app van Natuurmonumenten. Samen met nog een aantal toffe routes in de buurt.

Op deze route vind je ook Prins Hendrik (er is een dijk, polder, een bungalowpark én een hotel-restaurant naar deze prins uit de 19e eeuw vernoemd). Hotel en restaurant Prins Hendrik ligt op nog geen honderd meter van de dijk (die hier Lancasterdijk heet, ja het is ingewikkeld). Je kunt bij het restaurant lunchen, dineren, op alle momenten van de dag je dorst lessen en de lekkere trek na een stuk fietsen stillen.

Veel fietsplezier!

Bouke Weber

Wat als het regent op Texel? Zeven fantastische overlevingstips

Het onheilspellende ruisen en het tikkende geluid van druppels tegen het raam maakt een einde aan alle fantasieën over een lome stranddag. Wat nu? Overlevingstips bij regen op Texel.

Als u de neerslagvoorspelling voor de komende dertig jaar in de zomermaanden er op naslaat, krijgt Texel de minste regen te verwerken. Dit gegeven schreeuwen de toeristische dienstverleners het liefst van de daken. Toen een weerman kaarten liet zien die bevestigen dat op Texel in de zomermaanden de minste regen valt, deelden eilanders dit nieuws grif via social media.

Dat we in september ongeveer gelijk opgaan met de rest van Nederland, verzwijgen we. Laten we er nu niet omheen draaien: de kans bestaat dat u regen te verduren krijgt als u op Texel bent. Wat dan?

1: Ga het bos in

Het ruisen van de bomen en het getik van de regen; De Texelse Dennen hebben iets betoverends bij natte weersomstandigheden. In een verlaten bos hebben de padennamen zoals Geheimpad en Paradijsweg iets extra spannends. Bovendien wordt u onder de grote, 50 tot 60 jaar oude dennenbomen niet eens zo heel snel nat. Afsluiten met een kop warme chocolademelk bij de Worsteltent. Schaf ergens een belachelijk grote paraplu en leuke laarzen aan en ga het bos in.

Met of zonder boswachter, de Texelse dennen zijn in alle jaargetijden mooi

Met of zonder boswachter, de Texelse Dennen zijn in alle jaargetijden mooi

2: Koop eens iets anders dan een Texels schaap uit China

Wilt u niet wéér thuiskomen met inderhaast gekocht een Texels schaap uit China? Dan moet u even uw neus om de deur steken bij JoJo Mode. Nu het toch regent, heeft u alle tijd om op een slakkengang alle winkels, waaronder dit pareltje onder een oude kastanjeboom, na te lopen. Naast kleding van bekende merken verkopen zoals Summum, Sandwich en Marco Polo, heeft eigenaresse Lotte de laatste jaren veel energie gestopt in het vinden van fantastisch kinderspeelgoed. Dat blijkt geen verspilde energie te zijn. De Texelse verkoopt een doordachte collectie kinderspeelgoed, die doet terugverlangen naar de tijd dat u nog met lappenpoppen speelde en met trekpoppen en splitpennen in de weer was. De meest vertegenwoordigde merken in Lotte’s kinderhoek: Maileg (Deens) en Djéco (Frans). Ook beschikbaar: originele kinderregenjassen en -regenlaarzen. Spijt van iets dat u niet kocht bij Lotte? Ze verkoopt nagenoeg haar hele collectie ook via www.jojomode.nl

Ook beschikbaar bij JoJo: originele kinderregenjassen en -regenlaarzen

Ook beschikbaar bij JoJo: originele kinderregenjassen en -regenlaarzen

3: De wellness van hotel Greenside

Onlangs vernieuwd, uitgerust met heerlijke Ritualsproducten en een verademing voor mensen die niet houden van massale toestanden in de sauna. In de wellness van hotel Greenside in De Koog, geniet u van de warmte van onze Finse Sauna, de Infraroodsauna en het stoombad met Duindoorngeur. De gemiste zonneuren kunt u inhalen onder de zonnebank met ingebouwde mp3-speler. Kent u de hydrojet? Dat is een waterbed wat uw lichaam met subtiele pulserende bewegingen masseert. Stel nou dat de zon morgen weer volop schijnt, dan loopt u in ieder geval soepel, gestoomd, gereinigd en blozend over het strand.

4: Vanuit een paviljoen de regen in de zee zien kletteren

Geen ellenlange strandwandeling dit keer, maar niets meer dan een sprint vanaf het parkeerterrein, aan het einde van het strandslag rechts- of linksaf slaan en het warme paviljoen in duiken. Op Texel vindt u meer dan twaalf strandpaviljoens met uitzicht op zee, dus er is keuze genoeg. Het eten in de strandtenten is prima; u kunt vrijwel overal lunchen en dineren, een enkeling serveert ook ontbijt. Op frissere dagen stoken veel paviljoens de houtkachel voor uw op. Nestel u aan de leestafel of in op paviljoenbank en kijk af en toe op om de regen in de zee te zien kletteren. Op rustige, regenachtige dagen is de kans het grootst is dat een zeehond zijn kop boven water uitsteekt. Een verrekijker meenemen dus.

Lekker in het vuur staren. Zoals hier, bij Paal15

Lekker in het vuur staren. Zoals hier, bij Paal15

5: Bestel roomservice en een stapel kranten

Texel is in de achting van avonturiers en liefhebbers van ongereptheid gestegen, sinds we een prominente plek hebben op de favorietenlijst van Lonely Planet. Op zonnige dagen verdwijnt iedereen op de kilometerslange stranden, duinpaden, in het bos of jakkert de fietspaden over. Op regendagen klitten veel mensen tijdelijk samen op dezelfde plekken. Braderieën, speciale museumactiviteiten, concerten, opengestelde monumenten, in de rij voor activiteiten bij ambachtenboerderij De Bonte Belevenis, met heel veel andere mensen in regenpak zien hoe de zeehonden van Ecomare worden gevoerd…

Even een snelcursus omdenken: regen die met bakken tegelijk uit de lucht komt, kan ook een verademing zijn: u hoeft namelijk he-le-maal niets. Weet u wat? Blijf lekker in uw hotelkamer, bestel roomservice, regel een stapel kranten en sluit het eiland vandaag buiten.

6: Pak de boot

Texelaars en ook vaste Texelgangers doen vaak wat besmuikt over Den Helder. ‘Door dat tochtgat moet je zo snel mogelijk heen rijden, op weg naar Texel.’ Kortzichtig vind ik dit. Alleen al omdat het Marinemuseum vorig jaar nog het leukste uitje van Noord-Holland was. Waarom leent het zich zo goed voor een regenachtige dag? Omdat je je er zeker vijf uur kunt vermaken. De vaste expositie over de piraterij langs de 3.000 kilometer lange kust van Somalië is indrukwekkend. De Marine laat je zien hoe uitzichtloos het leven in Somalië is en hoe logisch het voor jonge jongens lijkt om te kiezen voor het enteren van schepen en gijzelen van opvarenden. In de expositieruimte staat een in beslag genomen piratenbootje. Verfrommelde verpakkingen van koek en sigaretten, kleding en jerrycans met water; alle originele spullen van de piraten, met uitzondering van hun automatische wapens, liggen nog op de bodem van de boot. Op het buitenterrein staat een onderzeeboot. U krijgt de indruk hoe dicht de bemanning wekenlang op elkaar leeft en wat het betekent om te slapen op een armlengte van de torpedovoorraad.

Een echte aanrader: de onderzeeër op het droge

Een echte aanrader: de onderzeeër op het droge

7: Ga naar de bioscoop

De Texelse bioscoop is gevestigd in een monumentaal pand met een terras. Als je denkt dat hier alleen de grijsgedraaide films te zien zijn, dan heeft u het mis. Gemiddeld weet de Texelse Cinema zo’n drie tot vier premièrefilms binnen te halen. Dit betekent dat de beste films hier net zo snel op de agenda staan als in de grote filmsteden Rotterdam en Den Haag. Kijk op www.cinematexel.nl voor het actuele aanbod.

Cinema Texel in Den Burg, de leukste bioscoop van Nederland

Cinema Texel in Den Burg, de leukste bioscoop van Nederland

Hoe u ook denkt over regen op Texel en hoe u de natte dag ook doorkwam, de zon komt altijd nog even kijken. Na een lange dag regen, vaak rond 19:00 uur, spannen de zon en zilte wind samen om het wolkendek uit elkaar te scheuren. Als u vanaf bijvoorbeeld de rand van Den Burg dan richting de noordzeekust kijkt, ziet u de lucht prachtig rood kleuren. Wacht eens even, hoe luidde die wijsheid ook alweer? Avondrood, de volgende dag water in de sloot? Yes, morgen regent het weer.

 

Extra veel plezier op een druilerig Texel.

Bouke Weber

Zomaar 7 redenen om vooral nù Texel te bezoeken

Najaar. Herfst. Zelfs september is weer voorbij. De dagen worden korter en – laten we eerlijk zijn – ook frisser. Maar nog even wordt alles groen, een laatste groeispurt voor de echte winterdagen komen. Die natuurlijk ook weer hun eigen charme hebben. Misschien zoekt u nog een reden om in deze periode naar Texel te komen. We hebben er daarom een paar voor u op een rijtje gezet.

1: Uitwaaien. H e l e m a a l    leeg.

Lekker met de hond naar het strand. Of zonder hond …

Bovenaan ons lijstje staat natuurlijk uitwaaien. Dat kan overal op het eiland, maar toch vooral langs de zee. En dan maakt het niet eens zoveel uit of u aan de westkant of aan de oostkant langs het water loopt, gezandstraald word je overal.

2: Shop till you drop

Je loopt vaak de onverwachtste dingen tegen het lijf

Wat is er leuker in het najaar dan de gezellige winkeltjes te bezoeken die je overal op het eiland vindt. Niet alleen in Den Burg, ook in De Koog, Oudeschild, Den Hoorn en De Cocksdorp loop je onverwacht de leukste dingen tegen het lijf. En vaak tegen zeer schappelijke prijzen, vaak goedkoper dan in vergelijkbare winkels aan de overkant.

3: Zeven Steden Route

Prachtig stukje Den Burg

En als u dan toch bezig bent, kunt u uw rondrit uitbreiden tot een heuse Zeven Steden Route. Ieder van de zeven dorpen op het eiland heeft zo zijn eigen charme, die je juist in het najaar zo goed kunt ontdekken. Dat ene verscholen museum in De Waal of Oosterend bijvoorbeeld. Die charmante galerie op Oost. Of het schoolmuseum in Zuid-Eierland.

4: Zelf plukken? Dat mag!

Super leuk, zelf appels plukken. En daarna thuis oppeuzelen.

Daarbij is het najaar natuurlijk oogsttijd, dus het ideale moment om een bezoek te brengen aan de Zelfpluktuin bij Oudeschild. Maar ook het fruitbedrijf van Keijser aan de Molenbuurt biedt nu en dan de mogelijkheid zelf appels en peren te plukken. Of, als u geen zin in plukken hebt, breng eens een bezoekje aan een van de vele tuinbedrijven op het eiland. Het najaar is het ideale moment om plannen te maken voor het voorjaar.

5: Fietsen, lekker voor de wind …

De duinen van Texel zijn nu misschien wel op haar mooist.

Ook in het najaar is fietsen de beste manier om het eiland te verkennen. Lekker voor de wind, op een al dan niet elektrische fiets. Denk er wel om om niet te ver te gaan, want voor de wind heen betekent in de wind terug. En dan kunnen de afstanden op het eiland ineens behoorlijk tegenvallen.

6: Duisternis. Het is hier echt donker.

Ons baken.

En wat zeker de moeite waard is, is het ervaren van de totale duisternis ‘s nachts op het eiland. Juist omdat het steeds vroeger donker wordt, hoeft u daarvoor niet tot diep in de nacht wakker te blijven. Als u ‘s avonds na het diner naar het bos of het duingebied gaat, kunt u zien hoe donker het ‘s nachts is. Of juist niet zien natuurlijk. Zorg wel dat u een lichtje meeneemt en pas op als u langs de weg loopt.

7: Of gewoon genieten

Zo kan het natuurlijk ook.

En wat is er tenslotte fijner dan ‘s avonds thuiskomen, in hotel of bungalow, en daar heerlijk onderuit te zakken na een warm bad, bezoekje aan de sauna of gezellig diner. Om dan in een fris opgemaakt bed te duiken voor weer een lange najaarsnacht op ons geliefde eiland. Zullen we afspreken dat we elkaar daar binnenkort weer ontmoeten?

Tot straks!

Bouke Weber