Verwacht het onverwachte op Texel

Het is bijna zomer, maar nog niet helemaal. Tijd dus voor nog-niet-helemaal-zomerse- dingen! En hoe leuk is het om eens weg te blijven van ‘the usual suspects’? Want dat Texel prachtige natuurgebieden heeft en dat er lammetjes lopen op de Hoge Berg, dat weet u waarschijnlijk wel. Interessanter is wat u níet verwacht.

Ik zie het u denken: met wat voor onverwachts kan Bouke mij dan verrassen? Nou, lees verder: zeven dingen die je niet verwacht maar wel vindt op Texel.

1.    Texel heeft vijf veerponten

Ja, één of misschien twee verwacht u er wel. Met de bekendste, die van TESO, bent u waarschijnlijk vanuit Den Helder naar Texel gekomen. Eilandhoppers weten dat je ook vanuit De Cocksdorp met het Waddenveer De Vriendschap naar Vlieland kunt. Maar dan zijn er nog drie. Trekpontjes die je op je wandelroute zomaar kunt tegenkomen. Bijvoorbeeld aan het eind van de Hollandseweg. Daar ligt een zelfbedienings kabelveerpontje over het Eijerlands Kanaal. Als u toevallig het Noord-Hollandpad op Texel wandelt vanaf De Cocksdorp, komt u hem zeker tegen.

Wandelt u vanaf natuurgebied Hogezandskil richting de Schorrenweg bij Oosterend, dan moet ook dat Eijerlands kanaal worden overgestoken. En hoera! Ook hier gaat dat met zo’n leuk pontje.

Bent u bij de schapenboerderij op Noord-Haffel geweest of bij het Schapenmuseum? In de wandelroute door de weilanden aldaar neemt u ook de trekpont om de sloot over te steken. Het tempo bepaalt u zelf; laat die spierballen maar rollen.

Het tempo bepaalt u zelf; laat die spierballen maar rollen!

2.    Picknicken in het Bossie op de Hoge Berg

Fietsen of over de Hoge Berg is een feestje. Landerijen vol dartelende lammetjes, schapenboeten en tuunwallen om de grenzen aan te geven. Nog leuker wordt zo’n uitstapje als je er een picknick in het Bossie op de Hoge Berg (aan de weg Doolhof) aan vastknoopt. Lekker zelf je picknickmand mee en genieten van een bijzonder stukje Texel. Met verrassende paadjes en volop plekjes om je kleedje neer te leggen. Of je gaat op de enorme bank zitten die bovenaan de Zeven Pannenkoeken staat. Ik hoor u ??? denken, maar meer verklap ik niet!

3.    Alpaca’s uitlaten

U bent misschien gewend om de hond uit te laten, maar op Texel kun je wandelen met alpaca’s. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dit heel grappig is. Deze rustige wollige vrienden neemt u mee voor een wandeling door het boerenland. Onderweg kunt u ze, al genietend van de omgeving, aaien en eten geven. Geen zin om te wandelen? Je kunt ook zonder wandeling daten met de alpaca’s op boerderij Nieuw Duinoord. En vergeet geen foto te maken 😉

Je vindt ze niet op Tinder, maar je kunt er wel mee daten.

4.    Snoepen in het voedselbos

Hoe leuk is het om door een bos te lopen waar je alles wat aan de bomen of struiken hangt kunt en mag eten! Sinds een paar maanden heeft Texel een eigen voedselbos. Wat ooit begon als een zelfpluktuin, is nu een bosje met notenbomen, fruitstruiken, groenteplanten, kruiden en bloemen. Dus vergeet die lunch maar als u naar het voedselbos gaat!

5.    Bunkeren

Ooit stonden er meer dan vijfhonderd bunkers op Texel. Texel was voor de Duitsers in WOII een belangrijk steunpunt in de Atlantikwall. Met name de drie kustbatterijen en twee luchtafweerbatterijen vervulden een cruciale rol. Vanaf de bunker op Loodsmansduin heeft u niet alleen een mooi uitzicht, maar u maakt er kennis met Texelse oorlogsverhalen. Verteld vanuit meerdere invalshoeken. U kunt ook via wandelroute Moksloot langs meer Texelse bunkers wandelen.

6.    (Blauw)borstklopperij bij de Horsmeertjes

Als u vogels gaat kijken, wilt u ook wat bijzonders zien. Wat te denken van een blauwborst? Vanaf half maart zijn ze weer op het eiland gesignaleerd rondom de Horsmeertjes in het zuiden van Texel. Hij staat niet meer op de Rode Lijst met beschermde vogelsoorten, maar mooi is ie nog steeds! En hij voelt zich thuis op Texel. Er zijn inmiddels flink wat broedparen. En ziet u er één, grote kans dat het een mannetje is, want de vrouwtjes hebben geen blauwe borst ☹. Hoort u dit geluid, dan is ie in de buurt!

Borstklopperij

7.    E-skaten

Eigenlijk ben ik meer van het mountainbiken, wat trouwens ook geweldig kan op Texel, maar van af en toe een nieuwe uitdaging ben ik niet vies. Recent ben ik ingehaakt op een e-skate tour door het Texelse bos. En dus stapte ik op een elektrisch skateboard om geluidloos maar best hard een offroad rondje te maken. No worries, u krijgt eerst uitleg en maakt oefenrondjes op vlak terrein. Best leuk, zo’n e-skatey!

Wij verwachten u binnenkort :-)

Bouke Weber

Wat je niet mist op Texel

Natuurlijk hebben we onze beslommeringen op Texel. Dat eiland in het noorden, omringd door een zee van mogelijkheden – en beperkingen. Toch is het leven hier simpeler.

Vijf dingen die je op Texel niet mist – en vooral moeten wegblijven.

1. Botsen met de pizzakoerier

De verwensing van deze twijfelachtige dienstverlening komt voort uit een trauma. Tijdens mijn studententijd reed een pizzakoerier me van mijn fiets. Ik besefte dat ik geluk had gehad, toen ik de verwrongen pizzadozen op de grond zag liggen. De scheldende botsbrommerrijder dacht daar anders over.

Sindsdien krijg ik de kriebels bij het geluid van die brommertjes, die zich als zoemende steekmuggen door de stad voortbewegen.

Texel heeft een pizzeria die een paar van die brommertjes voor de deur heeft staan. Gelukkig halen de meeste Texelaars – als ze er zin in hebben, want eilanders zijn nogal gehecht aan de zelf bereide prak – hun pizza gewoon zelf. Op de fiets. Niemand mist de pizzakoerier.

Botsbrommers kom je op Texel gelukkig niet tegen.

Botsbrommers kom je op Texel gelukkig niet tegen.

2. Vluchten naar de Mc Donalds

Voor mij is de Mc Donalds een vlucht. Als je na wekenlang je committeren aan een bizarre eetcultuur echt géén respect meer kunt opbrengen voor jarenlange tradities. Als je geen kaaimansaté (Suriname…) meer kunt verdragen. Je dagenlang geitenkoppen hebt leeggelepeld, omdat het nu eenmaal not done is om de kok af te wijzen (Afrika…). Genoeg ratelslangenvlees hebt gehad (Texas…). Dan heb je alle recht om binnen te strompelen bij de Mc Donalds en je lijf gerust te stellen met een smakeloos stuk rundvlees en friet.

Misschien zijn Texelaars daarom allemaal zo slank.

Misschien zijn Texelaars daarom allemaal zo slank.

Ik heb niet de indruk dat wij op Texel onze gasten op de proef stellen met raar eten.

Zolang wij onze zeehonden in Ecomare nog verwennen alsof het kinderen zijn – en hun spek niet rauw aan je serveren (ja, in Alaska doet men dit…), vind ik dat er geen enkele reden is om de Mc Donalds op Texel te missen.

3. Kunstlicht

Inwoners van donkere provincies zoals Drenthe en Friesland weten ook hoe het voelt. Om ’s avonds naar buiten te kijken en in het zwarte gat van de nacht te staren. Sterren te zien. Wij Texelaars verdedigen de nachtelijke duisternis met hand en tand. Dat is maar goed ook. Weg met dat rare kunstlicht, waarvan bewezen is dat mensen en dieren er ’s nachts ongezond actief door blijven. Het is geen fabeltje: in het pikkedonker slaap je beter en snapt een vogel dat het goed is om even te stoppen met kwetteren en voedsel zoeken. Kunstlicht? Niemand mist het.

4. Een brug

Soms steekt hij de kop op. De discussie over een brug tussen het vasteland en Texel.

Als ik aan de Texelse vrachtwagenchauffeur denk, die op oudejaarsavond na 1.000 km cruisen de laatste boot mist en zonder champagne, met zijn tanden in het stuur moet wachten tot de eerste boot weer gaat. Of me probéér voor te stellen hoe bevallende vrouwen met complicaties het eilandgevoel ervaren als ze 20 kostbare minuten in een ambulance liggen. Dan snap ik de periodieke hunkering naar een brug.

Deze enige brug naar Texel is die van het veer van en naar Vlieland.

Deze enige brug naar Texel is die van het veer van en naar Vlieland.

Maar kom op! Met een brug geven we onze ziel voor altijd weg. En komt het eilandgevoel nooit, maar dan ook nooit meer terug. De boot is ook een prima boevensluis, trouwens. Ooit onderschepte de politie op de boot een busje vol gestolen eilandfietsen.

Ik, geen vrachtwagenchauffeur, geen vrouw, mis de brug niet. Denemarken heeft ‘eilanden’ met bruggen ertussen. Daar mag je ook met de auto op het strand scheuren, trouwens. Veel plezier.

5. File

Een Texelse ondernemer uit Den Hoorn zei het een paar jaar geleden in een magazine: ‘Mijn kinderen weten niet wat een file is.’ Te gek. De fijnstofproductie, de herrie, de stress. Je mist het niet. Ik liep eens in Parijs. Mijn ogen traanden en ik produceerde een raar kuchje. Voor me speelden kinderen – 10 strekkende meter stoep was hun speelterrein – met laserlampjes. Ik keek in de lichtbundel en zag ontelbaar veel piepkleine stofjes dwarrelen. Het kwartje viel. Terug op Texel was heel diep ademhalen het allereerste dat ik deed.

Files kom je op Texel niet tegen. Behalve heeeeel soms op het fietspad.

Files kom je op Texel niet tegen. Behalve heeeeel soms op het fietspad.

Wat mis jij echt totaal niet?

Ik ben heel benieuwd … Kom anders een keer kijken als je er nog niet geweest bent. Kijk op www.hotelgroeptexel.nl

Bouke Weber

Wat doen jullie nou eigenlijk ‘s winters?

Wat we in de winter doen

Hier op Texel krijgen we heel vaak de vraag: ‘Wat doen jullie nou eigenlijk ‘s winters?” Want er zijn nog altijd mensen die denken dat het eiland in de winter volkomen verlaten is, en dat wij als eilandbewoners onze knopen tellen tot de dagen weer beginnen te lengen, de vogels terugkomen uit het zuiden en de eerste bezoekers van de TESO-boot afrijden.

Maar niets is minder waar

Ook in de wintermaanden is er op het eiland van alles te doen. Misschien zijn dat wel de beste maanden om eens een kijkje te komen nemen. Toegegeven, op het strand liggen is er even niet bij, maar een winters strand, waar de golven stuklopen op het stuivend zand, heeft ook wel wat. We geven hier graag een overzicht van wat u in de winter allemaal kunt beleven. Met daarbij de belofte dat het u niet zal tegenvallen.

Het strand

Goed ingepakt op pad.

We zeiden het al, het strand is ook in de winter een van de grootste attracties van het eiland. Een zandstrand van ruim 35 kilometer lang en enkele tientallen meters breed, afhankelijk van het getij. Met aan de ene kant de onstuimige zee en aan de andere kant de jonge natuur van de stuifduinen. Hier kunt u uren ongestoord wandelen en genieten van de tientallen vogels die in de branding naar eten zoeken. En wie weet, misschien doet u op de vloedlijn wel de vondst van uw leven en voelt u zich even een echte strandjutter.

De duinen

De jonge duinen op de De Hors, een eiland in wording.

Iets verder landinwaarts zijn er de uitgestrekte duingebieden waar het juist op donkere dagen goed toeven is. U kent natuurlijk De Slufter, en zout kweldergebied vol kreken, ontstaan door een klein foutje van de polderaars. Het is een dynamisch gebied, dat geen dag hetzelfde is, met een heel eigen plantengroei. Planten als lamsoor en zeeaster, die van een zoute omgeving houden. En laat u niet voor de gek houden: deze twee lijken op elkaar, maar de een is eetbaar en de ander niet. Ten zuiden van de Slufter vindt u De Muy en De Nederlanden. Omdat grote delen van dit gebied in het voorjaar worden afgesloten in verband met het broedseizoen, is de tijd tussen september en maart de beste tijd om hier eens een kijkje te nemen.

De haven

In de haven van Oudeschild is altijd wel iets te beleven.

Helemaal aan de andere kant van het eiland, aan de Waddenzee, vindt u de haven van Oudeschild. De haven is het bruisend centrum van het dorp, dat werd gesticht toen Texel een belangrijke tussenstop werd voor handelsschepen op weg naar Hoorn en Amsterdam. Hoewel de visserij de laatste jaren in zwaar weer verkeert, vindt u hier nog altijd viskotters, maar ook garnalenboten, luxe jachten en soms zelfs een cruiseschip. Daarbij heerst op de haven vaak een zekere bedrijvigheid. Hier wordt gewerkt! Als het weer meezit, is het misschien een idee een keertje op te stappen en als een echte zeebonk op zoek te gaan naar het leven op volle zee.

Op de fiets

Dit keer geen dauwtrappen …

De afstand tussen het strand en de Waddenzee kunt u het beste afleggen op de fiets. Met ruim 140 kilometer fietspad en een uitgebreid knooppuntennetwerk leent Texel zich uitstekend voor een fietsvakantie. Natuurlijk, soms regent het, en wind is er vrijwel altijd, maar juist in de winter zijn er ook heel veel heel stille dagen. En de vergezichten zijn om voor bij stil te staan, zo mooi. De lage zonnestand gecombineerd met de kale takken. Of ga lekker buitendijks fietsen, met zicht op de Waddenzee. Een lunchpakketje mee en lekker trappen. Bij aankomst krijgt u van ons een plattegrond van het eiland, dus verdwalen is er niet bij.

Een Museum

Kaap Skil, een uniek museum vol verhalen en avonturen.

En als u dan even genoeg hebt van al het wandelen en fietsen (wat wij ons, eerlijk gezegd, niet kunnen voorstellen), of als het weer onverhoopt eens tegenzit, dan zijn er altijd nog de tientallen musea op het eiland die een bezoekje meer dan waard zijn. Het is noodzakelijk om uw bezoek van tevoren af te spreken, maar dan heeft u ook alle tijd om de collectie uitgebreid te bekijken.

Zien wij u de komende periode?

Bouke Weber

Het is bijna winter op Texel

U zal wel denken, ‘Bouke Weber predikt in zijn blog over de rustige wintermaanden omdat hij de hotelletjes en huisjes vol wil hebben.’ Denk maar wat u wilt. Maar ik houd van de winters op het eiland én dat wil ik graag met u delen. Het pikkedonker. De nacht. De verlatenheid. (vooral nu wel zo #safe) En de vogels.

Op satellietkaarten die laten zien hoe het gesteld is met de hoeveelheid kunstlicht in Nederland, zie je bij Texel een ‘zwart gat’.

Volle maan bij de hotels op Texel. Het altijd weer een prachtig gezicht.

Volle maan op Texel. Het altijd weer een prachtig gezicht.

Mwah, dat klinkt niet echt positief he, Texel dat niet meer is dan een zwarte vlek op de kaart? Toch is het in deze context een prettig gegeven. Op plekken waar het kunstlicht de kans niet krijgt om de pikdonkere nacht te verjagen, slaapt u rustiger en langer, heeft u dat wel eens gemerkt?

Het pikkedonker op het eiland Texel omarmt u

Ook dieren gedijen volgens de wetenschappelijke onderzoeken goed bij dit natuurlijke ritme, dat niet door lantaarnpalen wordt verstoord. Langs snelwegen zijn veel dieren altijd een beetje in de war. Dagdieren gaan ‘s nachts op zoek naar voedsel, omdat ze de lantaarnpalen zien als ‘zonnen’ die de dag symboliseren, om overdag in hetzelfde tempo door te gaan. Enorm uitputtend natuurlijk, zo’n 24-uursritme…

Eigenlijk zouden alle langs de snelweg en in de stad levende dieren ook eens een paar dagen tot rust moeten komen op Texel! Ziet u het voor zich? Een TESO-boot als volgeladen Ark van Noach, die alle dieren naar het pikdonkere, rustige Texel brengt voor een weekendarrangement? Van dat schip zou ik best de een dagje kapitein willen zijn.

Met een boot vol dieren naar Texel

De ark van Noach was hier al eens. In de haven van Oudeschild.

In de winter valt de gitzwarte duisternis op Texel soms al om 16:00 uur in. Weet u wat een prachtige plek is om de duisternis als innige een omhelzing te voelen? De Hoge Berg. U hoort de kuchende schapen, maar ziet ze niet. Als u goed luistert, lijken het net hoestende oude mannetjes! En wist u dat een verrekijker prima dienst kan doen als eenvoudige sterrenkijker? U haalt de maan er honderden meters mee dichterbij. Ziet details die met het blote oog niet zijn te zien. Prachtig… En heeft u wel eens gewoon de gordijnen opengelaten en samen met uw kinderen ademloos gekeken naar de duizelingwekkend mooie sterrenhemel boven Texel?

Nacht op Texel: eindeloos spelen met de sluitertijd

De donkere Texelse maanden zijn ook een perfect moment om te spelen met de sluitertijden op uw camera. Op Texel werkt een fotograaf, Evalien Weterings, die alle technieken achter de spiegelreflexcamera’s heeft doorgrond. In de donkere wintermaanden neemt ze mensen mee naar donkere plekken op Texel, om te laten zien welke mystieke beelden het spel met de nacht, de maan en de sluitertijden oplevert.

Een cursus van Evalien op Texel kunnen wij u aanbevelen.

Een cursus van Evalien kunnen wij u aanbevelen.

Natuurlijk heeft deze duistere kernwaarde van Texel ook een keerzijde. Ik werd eens gebeld door een paniekerige gast. Ze stond op 100 meter van de veerboot, in de berm. ‘Wat is het hier donker! Ik zie niets! Had je dat niet even kunnen zeggen? Ik draai om hoor!’

Hoe dan ook, ik koester de heerlijke duisternis. Die de wereld van winter op Texel klein, mystiek en overzichtelijk maakt. Dieren in hun waarde laat en mij laat slapen als een roos.

Over dieren gesproken: het barst hier in de winter van de vogels

In tegenstelling tot wat velen denken, is Texel ook in de winter een veilige, makkelijk aan te vliegen landingsbaan voor vogels. De wat ‘relaxtere’ types die de extreme kou ontvluchten, maar het niet persé nodig vinden om het hele warme zuiden op te zoeken.

Met een 'beetje' geluk kunt u bij ons de Roodhalsgans 'afvinken'.

Met een ‘beetje’ geluk kunt u bij ons de Roodhalsgans ‘afvinken’.

Vogelspecialist en Texelaar Klaas de Jong vertelt dat er in december en januari vooral eenden, ganzen en zwanen in allerlei soorten en maten op het eiland zitten. Als u goed oplet, ziet u groepjes kleine zwanen! Ik heb niet veel verstand van vogels, maar heb me speciaal voor dit verhaal laten vertellen dat u geluk heeft als u tussen de rotganzen een witbuikrotgans (wie heeft toch het woord ROTgans bedacht?) vindt of, nog leuker, een zwarte rotgans. Met nóg meer geluk vindt u een roodhalsgans op Texel.

Wat zijn mooie plekken om vogels op Texel te zien? Utopia in Polder het Noorden (vlakbij ons Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik) en langs de Lancasterdijk, onder de rook van Oudeschild, vindt u twee prachtige vogelgebieden. Het prettige is, dat u daar met de auto heel makkelijk dicht bij het gebied kan komen en bij slecht weer zelfs in de auto kunt blijven zitten.

Utopia bij Prins Hendrik hotel texel

Utopia is voor ons geen utopie. Het ligt immers op een steenworp afstand van Prins Hendrik.

Bent u bereid om wandelend de eventuele pittige wind te trotseren? Dan is De Slufter ook een plek waar u beloond kan worden met mooie ontmoetingen… sneeuwgorzen, strandleeuweriken, fraters (mooie naam) en andere zeldzame zangvogels houden zich daar vaak op! Op het gebied van roofvogels schijnt het in de winter op Texel een karige boel te zijn. Kent u de blauwe kiekendieven? Daar zijn nog maar twaalf stelletjes van in Nederland, waarvan vier op Texel. Als u uw ogen heel goed de kost geeft, ziet u ze misschien!

Schaatsen tijdens de winter op Texel

Schaatsen kunt u bij ons ook. Zoals hier op Waal en Burg. Het is er prachtig!

Verlatenheid: leren fietsen op een bijna leeg autodek

Ik stond een keer op de boot van acht uur. Op zondagavond. Samen met ongeveer tien andere auto’s. In mijn binnenspiegel zag ik een achterklep opengaan, waar een man een gloednieuw kinderfietsje uit tilde. Tegelijkertijd ging de bijrijdersdeur open en een klein meisje stapte uit. Een beetje wiebelig stapte ze op het rode fietsje, om met haar vader in haar kielzog, te oefenen. Vijf minuten voordat de boot aanmeerde op Texel, was het kleine meisje in staat om met zekere trapbewegingen het autodek over te fietsen. Heen en weer, heen en weer! Ik zie voor me hoe dat meisje over tien jaar het fotoboek doorbladert en aan haar vader vraagt: ‘Waar was dat?’ En dat haar vader dan zegt: ‘Schat, toen leerde ik je fietsen. Op het verlaten autodek van de veerboot naar Texel. Op een heerlijke, koude en donkere winteravond.’

En, wanneer zien we u weer op ons mooie en donkere eiland?

#staysafe

Bouke Weber

Nieuwsbrief september 2020

Op Texel ontmoetten we afgelopen zomer een interessante mix van mensen. Griekenlandgangers, Spanjefans en Francofielen mengden zich met de trouwe Texelliefhebbers. Wij waren vooral ontzettend blij met alle aandacht. En dankbaar dat we iedereen een veilige vakantie konden bieden op het Ibiza van het Noorden.

14 sterren, 14 kamers en een restaurant

Toen we weer open mochten sprongen we een gat in de lucht

De menukaart was opgefrist, de bomenrijke omgeving bijgesnoeid en het gras van het tuinterras gemaaid. Het team van hotel 14 Sterren en het naastgelegen restaurant De Worsteltent was klaar voor het heerlijke voorjaar. Die zij vervolgens noodgedwongen in stilte en zonder de de gasten moesten doorbrengen. Kortom, het team heeft iets goed te maken en in te halen. Daarom verkorten zij de winterstop, door tot en met de kerstvakantie open te blijven. Komt u nog even langs tijdens het naseizoen? Wij kijken er naar uit.
Bekijk hier de mogelijkheden

Dichtbij het Waddengebied is zo gek nog niet

Ingeborg, Ernst & hun hele team heten u van harte welkom.

Heeft u al eens aan de voeten van het Waddengebied liggen slapen? Hotel Prins Hendrik ligt aan de rand van een doodstille polder en pal naast het uitgestrekte Waddengebied. Nou ja doodstil… op de achtergrond hoort u het geluid van de vogels die dit Unesco Werelderfgoed in deze periode gebruiken als tussenstop op weg naar het warme zuiden. Verlangt u ook wel even naar een tussenstop? Vanaf half september hebben we weer volop ruimte voor u in onze agenda’s. Goed slapen, ontbijten en dineren met lokale ingrediënten en vanaf de Dijk naar het mooiste natuurgebied van Nederland kijken. Mooier wordt het niet.
Boek hier uw nazomer of uitwaaien arrangement


Dat vakantiehuisje in Frankrijk op Texel

Dichtbij is zo gek nog niet kreeg dit jaar nogal wat betekenis. Wilt u zich verstoppen in een heerlijk huisje op een stille plek? Omringd door bomen en een privétuin? Bungalowpark Prins Hendrik is een plek waar je samen of met een club vrienden of familie een hele fijne tijd kunt hebben. We hebben voor komende weken, na een zomer met veel leuke gasten, nog wel wat plek voor u. Kijkt u liever verder vooruit en kiest u ook in 2021 het liefst voor de veiligheid en geborgenheid van Texel? Voor 2021 kunt u ook al boeken. Al onze huizen zijn ruim genoeg voor zes personen. Geen zin om te koken? Van harte welkom in ons restaurant.
Bekijk hier al onze bungalows


Wild- & Wijnproeverij

Op zaterdag 31 oktober organiseert Waddenrestaurant Prins Hendrik weer een 4-gangen wildmenu. In samenwerking met wijnleverancier Wijnimport Bart hebben ze fantastische wijnen geselecteerd. Per gerecht proeft u er steeds 2 verschillende. De prijs voor dit all-in menu bedraagt: € 67,50 p.p. Bel 0222-363020 om te reserveren.

Of boek ons Wild & Wijn arrangement met aankomst op vrijdag 30 oktober. Twee overnachtingen met ontbijt én de Wild & Wijnproeverij vanaf € 169,00 p.p.
Reserveer hier uw Wild & Wijn kamer

Waarom de Waddenzee werelderfgoed is!

Werelderfgoed. Weet u wat dat is? Dat is een landschap of bouwwerk dat zoveel landschappelijke of culturele waarde bezit dat er alles aan gedaan moet worden om het te behouden, zodat iedereen er van kan blijven genieten.

Het startpunt van het Werelderfgoed: De Razende Bol

Het startpunt van het Werelderfgoed: De Razende Bol

En omdat dat dus niet zomaar wat is, word je het ook niet zomaar, Werelderfgoed. Daar moet een hele commissie van Unicef over vergaderen en uiteindelijk moeten 21 landen het er over eens worden. Er zijn er inmddels iets meer dan duizend, Werelderfgoederen. De piramides in Egypte natuurlijk, maar ook het Rode Plein in Moskou, de Dom van Aken, de Chinese Muur en de beelden op Paaseiland staan op de lijst. De grachtengordel van Amsterdam, droogmakerij De Beemster en de molens van Kinderdijk. En de Waddenzee. En dat is eigenlijk heel bijzonder. Er zijn parken in Afrika en Amerika die vele malen groter zijn, maar de Waddenzee is wel het enige Werelderfgoed dat zich in drie landen bevindt. Het strekt zich immers over ruim 500 kilometer uit, van Texel tot Esbjerg. Er zijn dan ook heel wat trilaterale vergaderingen aan vooraf gegaan voor de nominatie voor het Werelderfgoedschap rond was.

Luchtfoto Waddenzee

Luchtfoto Waddenzee

 

Alweer meer dan 11 jaar geleden

Maar goed, op 26 juni 2009 kwam onze eigen Waddenzee dus als nummer 1314 op de lijst van Unesco. En mochten we het hele gebied, van kust tot kust, Werelderfgoed noemen. En toch had het maar weinig gescheeld of die hele Waddenzee was er niet meer geweest. In onze niet-aflatende pogingen om land uit zee te winnen, zijn er meerdere plannen geweest om de hele zaak maar droog te leggen. Het liep uiteindelijk steeds weer stuk op de kosten, want een polder van dat formaat kost natuurlijk wel wat. Het laatste plan was om de Waddenzee te gebruiken voor de aanleg van een intercontinentaal vliegveld. Dat zou de steeds toenemende druk op Schiphol en Amsterdam moeten wegnemen. Het plan ging uiteindelijk niet door, maar was wel de directe aanleiding tot de oprichting van de Vereniging tot Behoud van de Waddenzee. En nu? Nu zijn we trots op onze bak met prut, zoals een vooraanstaand wetenschapper het Wad eens liefkozend noemde.

Geen borden en hekken

Lekker tot je middel in de prut ...

Lekker tot je middel in de prut …

Gelukkig mogen we er nog op varen en er in zwemmen en naar pieren steken in de wadbodem. Kleinschalig historisch medegebruik hebben we dat genoemd. Dat betekent dat we niet met borden en hekken worden tegengehouden zodra we de dijk over zijn. Althans niet wat Unesco betreft. Dat de gemeente, Rijkswaterstaat en Natuurmonumenten daar wel eens anders over denken, is natuurlijk een heel ander verhaal. Zij hebben hun eigen historisch medegebruik.

Voor op je bucket list

Dat neemt niet weg dat er geen mooier gezicht is dan de zon die opkomt boven de Waddenzee. Vooral niet als het laag water is en de drooggevallen wadplaten en de geulen vol zitten met vogels die naar voedsel zoeken. Rondkijkend vanaf de dijk bij Prins Hendrik (het hotel & bungalowpark, niet de polder), kun je bij helder weer Terschelling zien liggen, met de Brandaris daar fier bovenuit. En verderop de Afsluitdijk met het monument en Wieringen, hiervandaan echt nog een Waddeneiland. In de verte vaart een boot en onderaan de dijk staat een man pieren te steken.

Moet je eigenlijk een keer gedaan hebben: Droogvallen op het Wad

Moet je eigenlijk een keer gedaan hebben: Droogvallen op het Wad

En dat kunt u bij ons allemaal nog voor het ontbijt zien en ervaren. De dijk ligt binnen loopafstand en bij terugkomst liggen de versgebakken broodjes al op u te wachten. En zeg nu eerlijk, welk hotel of bungalowpark heeft dat? En precies daarom hebben we het tegenwoordig op de website van Prins Hendrik staan: Werelderfgoed Waddenzee.

Waddenzee Werelderfgoed, om trots op te zijn!

De TESO, een onderneming voor en door Texelaars

De bootovertocht naar Texel is een belevenis op zich. Als u het verhaal achter ‘het bedrijf’ Teso kent, kijkt u misschien wel met nog meer respect naar de twee schepen die zich 16 tot 24 keer per dag een weg banen door het Marsdiep. Een verhaal over zonnepanelen, door robots aangestuurde zuignappen en Spaans temperament.

De Pontjesbaas. Zo noemen overkantse directeuren en managers van bedrijven uit anders sectoren de TESO-directeur Cees de Waal wel eens gekscherend. De werkelijkheid van het aansturen van een bedrijf met zo’n 150 man personeel, vijf Commissarissen en 3.100 aandeelhouders verdient een andere beschrijving. Maar we laten ze kletsen, die lui van de overkant; half dieselvarend Nederland  komt vol respect bekijken hoe TESO haar co2 en fijnstofuitstoot met behoorlijk wat procenten terugbracht. Zo haalt het Gemeentelijk Vervoersbedrijf Amsterdam, dat haar gevaarlijke stoffen vanwege de veiligheid nog per schip door de stad vervoert, inspiratie uit het bedrijfsbeleid van de Texelse bootonderneming.

Bewijs van aandeel TESO van maar liefst 25 gulden …

Zuignappen, zonnepanelen en batterijen op De Texelstroom

Hieronder een lijst duurzame maatregelen die TESO op jongste boot De Texelstroom, nam.

  • De boot vaart op aardgas in plaats van op diesel. Deze keuze scheelt 40 procent roet en fijnstof in de lucht. Gas is inmiddels niet bepaald een onbesproken brandstof, maar nog steeds wél vele malen minder slecht voor de omgeving dan diesel.
  • Het gas gaat via een vaste leiding naar de brandstoftanks op het schip. Daardoor hoeven er geen schepen of vrachtwagens naar de boot te varen om de tanks te vullen.
  • Door robots aangedreven zuignappen zorgen er voor dat de boot bij het aanmeren geen motorkracht nodig heeft om aan de kant te blijven liggen. Dit scheelt 10.000 liter brandstof per jaar.
  • Technici voegen enzymen uit boombladeren toe aan de motorolie van De Molengat. Deze zorgen ervoor dat het schip jaarlijks 300.000 olie bespaart, er 40 procent minder roet in de lucht terecht komt en de Koolfstofdioxiodeuistoot 6 procent minder is dan zonder die handige enzymen.
  • Ook de koolstofmonoxideuitstoot is dankzij dezelfde enzymen 32 procent lager.
  • Terwijl u op het dek staat te genieten van het uitzicht over het Marsdiep, zorgen boven uw hoofd de 462 zonnepanelen ervoor dat er per dag honderden liters minder diesel nodig zijn om uw koffie te zetten. In het eerste jaar spaarde het werk van de zonnepanelen 1 miljoen liter diesel uit. Hup, zon.
  • De samenwerking tussen aardgas en batterijen op het schip, zorgen ervoor dat er geen drie, maar twee motoren nodig zijn om het schip varende te houden. De batterijen laden op tijdens de overtochten en het vermogen wordt ingezet op de momenten dat het schip even een hele berg energie nodig heeft. Zoals bij het wegvaren.
  • Het komt geregeld voor dat een van de twee boten ‘s nachts een zieke moet vervoeren naar Den Helder. Ook deze reis gaat zo duurzaam mogelijk: het koelwater van de motoren verwarmt het schip, zodat de cv-installatie voor deze ziekentrips niet aan hoeft.
  • De stinkende dieselgeneratoren die de twee TESO-boten aan wal normaal gesproken van stroom voorzagen, maakten plaats voor walstroom van het Texelse Energiebedrijf Texelenergie. Dit scheelt heel veel kubieke meters roet, fijnstof en stank in de veerhaven op Texel en in Den Helder.

Heel even hadden ‘we’ drie boten. Zoek de verschillen …

Een schip met Spaans temperament

TESO beschikt op dit moment over twee schepen. De Dokter Wagenmaker (vernoemd naar de oprichter van TESO) en de jongste, meest duurzame boot De Texelstroom. Deze laatste werd gebouwd in de haven van het Spaanse Genua en in een aantal dagen naar Nederland gevaren. De veerboot is minstens zo temperamentvol als duurzaam. Om het schip goed onder de knie te krijgen waren er tientallen proefvaarten zonder passagiers door het Marsdiep nodig. Dat zag er op mistige dagen soms spookachtig uit. Soms gooide de vooruitstrevende technologie op het schip de kont tegen de krib. Op een middag ramde het totaal stuurloze schip zelfs de meerpalen voor de Helderse kade. Inmiddels hebben vakkundige mensen De Texelstroom onder controle.

Toen de TESO haven nog in Oudeschild was.

Een onderneming voor en door Texelaars

 

TESO betekent letterlijk: Texels Eigen Stoomboot Onderneming. Vijf Commissarissen controleren het dagelijkse werk van de directeur, die op zijn beurt het bedrijf met zo’n 150 personeelsleden aanstuurt. De werkelijke ‘machthebbers’ zijn de 3.100 aandeelhouders. Dit zijn voornamelijk Texelaars die allemaal in het bezit zijn van één of meer aandelen. Eens per jaar legt de Raad van Commisarissen en de directeur hun beleid, begroting en toekomstplannen voor aan de aandeelhouders.

Een winstoogmerk heeft naamloze vennootschap TESO niet. De prijs van kaartjes daalde in de afgelopen jaren juist. Een voetganger betaalde tien jaar geleden nog 4 euro voor een overtocht, dat is nu 2,50 euro. De prijs om met de auto over te gaan daalde met een euro. Ter vergelijk: de prijzen van NS zijn de afgelopen 10 jaar met meer dan 50 procent gestegen.

Het aandeel TESO is inmiddels vijf- à zesduizend euro’s waard. De houders van het eerste uur betaalden er ooit 5 gulden voor. Een aandeelhouder heeft nog een privilege: hij krijgt jaarlijks tien auto-overtochten gratis.

Die andere Texelstroom. Deze keer uit 1966.

Tot slot heb ik nog een aanbeveling voor TESO. Is het een idee om de verkoop van de plastic flesjes met water en frisdrank bij het buffet te staken? Een bedrijf dat zich zo integer en duurzaam door het Waddengebied begeeft, kan vast iets originelers bedenken dan serveren van drankjes in deze toekomstige plastic soep. Misschien kan de provinciale waterleverancier in ieder geval zorgen dat we onze eigen waterflessen op de boot kunnen bijvullen. En met borden aangeven wanneer bestuurders hun auto op het dek kunnen starten, zou ook best veel viezigheid in de lucht kunnen schelen. Nu starten opvarenden hun auto soms al als de boot nog vijf minuten verwijderd is van de kade. Dat lijkt me voor de verkeersregelaars die dagelijks hun werk doen op het autodek, niet altijd even prettig.

Heeft u nog een tip voor TESO? Mail hem dan naar info@hotelgroeptexel.nl

Veel plezier op one boot!

Bouke Weber

Tip! Lees ook het blog ‘Zonder paniek met de boot naar Texel’.

Wandelen door en over het boerenland

Als het even kan, gaan we op zondagmiddag een stuk wandelen. Vaak langs het strand, maar er zijn op het eiland natuurlijk nog heel veel andere mogelijkheden. Staatsbosbeheer bijvoorbeeld heeft door bos en duinen een paar prachtige wandelingen uitgezet. In verband met het broedseizoen zijn ze op het moment niet allemaal toegankelijk, maar er zijn er nog heel wat over. Op sommige plaatsen mag de hond zelfs los lopen.

De laatste tijd wandelen we ook veel door het boerenland. Prachtig is het daar, in deze tijd van het jaar. De tuinwallen staan in volle bloei en overal zie en hoor je de vogels. Je loopt tussen de lammetjes, dus de hond moet wel aan de lijn, maar als je hier zo loopt, begrijp je waarom de VVV het eiland jarenlang gepromoot heeft als “het binnenste buitenland”. Je zou zomaar kunnen denken dat je ergens ver weg bent. Je hoort geen auto’s, geen verkeer, je ziet alleen in de verte een paar fietsers en waant je verder alleen tussen de vogels en de lammetjes.

Zo’n bruggetje doet je denken aan een ver en tropisch eiland. Wij zouden het niet doen …

Het zijn ook echt paden om te wandelen, hier tussen het boerenland. Er zijn zelfs geen fietsen toegestaan, laat staan ander snelverkeer. De paden zijn aangelegd door de agrarische natuurvereniging De Lieuw, die met een beheersovereenkomst heeft gesloten met de landbouwers. Je loopt dus echt over het boerenland, met toestemming van de boer. Dat betekent natuurlijk wel dat je je aan bepaalde regels moet houden, maar dat geldt eigenlijk altijd en overal. Je laat de schapen met rust, doet de hekken achter je dicht en laat geen rommel slingeren. Natuurlijk niet, dat spreekt voor zich.

De Lieuw heeft zeven wandelingen uitgezet over het eiland, met een totale lengte van bijna 40 kilometer. Toegegeven, je komt dan wel een paar keer langs hetzelfde punt, maar je hoeft natuurlijk niet alle wandelingen achter elkaar te maken. Wij wandelen dan eens de ene en dan weer de andere kant rond. En je kruist genoeg andere wegen en weggetjes om eens een andere kant uit te gaan. Verdwalen is niet mogelijk.

Groen is dit weggetje zeker. Het is prachtig om hier te wandelen.

De wandelingen van De Lieuw (wat de Tesselse naam is voor scholekster) voeren voor een deel over de oostkant van het eiland en blijven in het zicht van de Waddendijk. Het Boerenommetje bijvoorbeeld voert van Oosterend naar Oost en dan onderlangs de oude dijk weer terug. Of andersom natuurlijk, dat kan ook. Wij proberen altijd met de wind in de rug te lopen. Dat is het lekkerste. Op de hekken langs de route staan de namen van de landerijen erachter. Mooie, poëtische namen uit een grijs verleden, net zoals de straatnamen hier. “Voorste Piêp”, “Waagejot”.

Het pad sluit vrijwel naadloos aan op de wandelroute langs de verdwenen haventjes. Ook al weer zo’n poëtische naam. Er is ook een fietsroute langs de vergeten haventjes, die voert helemaal naar Den Hoorn, waar hij dan weer aansluit op een ander wandelpad. Ook tussen Den Burg en Oudeschild en bij De Waal zijn paden, al zijn die minder lang.

Het trekpontje, altijd weer bang om eraf te vallen … Maar wel beter dan het bruggetje van hierboven.

Spectaculair is het trekpontje in het pad dat voert van De Slufter naar Oosterend. Twaalf kilometer dwars door oude en nieuwe polders, met uitleg over de ontstaansgeschiedenis van het eiland. Op de grens van twee polders moet de wandelaar zichzelf over het water trekken. Een belevenis op de zondagnamiddag. Zo tussen de landbouwgewassen en de vogels voel je jezelf weer even helemaal opladen. En aan de horizon zien we steeds de molen van Het Noorden, die zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van dit deel van het eiland.

De foto’s zijn gemaakt op het Boerenommetje op een steenworp afstand van Prins Hendrik. Voor deze en andere routes kijk op www.delieuw.nl

Veel wandelplezier toegewenst op ons mooie eiland,

Bouke Weber

De reddingsbrigade voor schapen

De reddingsbrigade voor schapen

De reddingsbrigade voor schapen

Een held, een koning, een levensredder, een echte padvinder. Dat gevoel kan een schaap op Texel je geven wanneer je het dier van de wisse dood hebt gered. Alle eilanders, jij dus ook, zijn lid van de reddingsbrigade voor schapen. In ons vaandel staat: ‘Red het verwentelde schaap!’

Een schaap dat op de rug ligt en niet meer zelf overeind kan komen noem je verwenteld. Vaak is het in een greppeltje of wielspoor terecht- gekomen. Het kan ook zijn dat de ooi plat op haar zij heeft geslapen en een beetje is omgerold. Ook kan het met jeuk te maken hebben. Als na een periode van regen de zon begint te schijnen kriebelt het dikke pak wol op de huid en probeert ze over de grond te schuren. Wanneer iemand in een ongelukkige houding ligt (bijvoorbeeld een puber op de bank) zeggen we op Texel: ‘je leit ‘r bee os een ferwenteld skéép’.

Red het verwentelde schaap

Red het verwentelde schaap

Een verwenteld schaap spartelt om overeind te komen.

Dan geeft hij het op en blijft hij stil liggen. Er zijn schapen die binnen het uur sterven, andere kunnen langer dan een dag in leven blijven. Waarschijnlijk speelt de hoeveelheid voedsel in de pens en darmen een rol. In de volle darmen kunnen gifvormende bacteriën ontstaan. Als dat gif in het bloed komt, sterft het schaap. Ook gasophoping in de pens kan een snelle dood veroorzaken. Schapenboeren kijken minstens een keer per dag of ‘alles op z’n pootjes staat’, of dat er in de wei een schaap verwenteld ligt.

Iedereen is lid van de reddingsbrigade voor schapen

Iedereen is lid van de reddingsbrigade voor schapen

Zie je in een weiland een schaap op de rug liggen?

Ga dan naar de boerderij in de buurt om hulp te halen. Wanneer er niemand thuis is, zit er maar een ding op: zelf de heldendaad verrichten en het schaap redden. Loop rus­tig het land in naar het ongelukkige dier. Pak het schaap vast en trek of duw het overeind. Misschien is de ooi in het begin nog wat duizelig, maar al snel zal het naar haar soortgenoten rennen.

En dan heb je een heel gezin gered

En dan heb je een heel gezin gered

Boerenervaring leert dat het geredde schaap, wanneer ze net overeind staat, nog een teken geeft dat alles van binnen goed functioneert. Speciaal voor zijn redder doet hij een… plasje.

En je hebt recht op een borrel van de boer.

Cheers,

Bouke Weber

Lammetjes knuffelen kun je trouwens hier.

Alle vogelkijkplekken van Texel – Google Mapsroute

Vogels op Texel zijn de meest begluurde dieren van het eiland. Wil je ook ervaren hoe het is om ongestraft de privacy van een kanoet, paarse steltloper, bonte specht of flamingo (ja echt) te schenden? Hieronder een overzicht van alle vogelkijkplekken op Texel. Voor professionals en hobbyisten en voor alle seizoenen.

Vogels op Texel kun je, net als mensen, in twee groepen opdelen. Degenen die hier blijven wonen, hun kinderen grootbrengen en – als het bevalt – net zo lang blijven tot zij hun laatste adem uitblazen. Dat zijn de broedvogels. De tweede groep, de trekvogel, komt hier twee keer per jaar langs voor een goede slaapplek, een lekkere maaltijd en een flinke portie rust en luwte.

Texel telt honderden broedvogelsoorten

Wat maakt Texel aantrekkelijk voor broedvogels? Zij hebben op het eiland weinig last van herrie, komen nauwelijks in aanraking met het verkeer, er is genoeg beschutting voor een nest en door de groene en waterrijke omgeving stikt het van het voedsel. Wormpjes, insecten, vruchten, noten visjes en kleine knaagdieren. Honderden broedvogels komen ter wereld op Texel, brengen er hun jongen er groot en blazen hun laatste adem uit op het eiland. Kortom: zij zijn de tevreden en vaste bewoners van het eiland. U kunt deze op Texel blijvende vogels ontmoeten tijdens uw wandelingen en fietstochten over het eiland. Ook deze winter dus.

De Grote Stern komt inmiddels weer veelvuldig voor op Texel. Zoals hier in Utopia, op een steenworp afstand van Hotel & Bungalowpark Prins Hendrik (foto gemaakt door Mardik Leopold)

Broedvogels zijn net studenten en jongvolwassenen: zij verdwijnen soms jaren van het eiland.

Ondanks alle inspanningen van natuurorganisaties en ondernemers verdwijnt er wel eens een vogelsoort. Voorgoed of voor even. Zo was de grote stern, die in kolonies leven en massaal van slag raken als mensen te dichtbij komen, een tijdje van Texel verdwenen. Inmiddels broeden er in het voorjaar weer een aantal langs de Texelse kust. Broedvogels zijn net studenten en jongvolwassenen: ook zij vertrekken op een bepaalde leeftijd – vol verwachting over de overkant of teleurgesteld in Texel – naar leefgebieden elders. Na een aantal jaren komen sommigen van hen weer terug om een nest te bouwen en te broeden. De stern en jonge mensen met levens- en studie-ervaring staan beiden op de lijst van ernstig bedreigde soorten op Texel.

De Texelse student, een ernstig bedreigde soort

Al die liefde is er natuurlijk voor de trekvogel. Omdat wij Texelaars van vogels houden. En omdat wij zien dat een deel van de economie draait op overnachtende, etende en Skuumkoppe drinkende vogelliefhebbers. De trekvogel kun je eigenlijk wel vergelijken met de Texeltoerist. Beiden laten zich lokken door de zee aan ruimte, de relatieve rust en het lokale voedsel. Als ze bijgevet, bijgetankt en opgeladen zijn, maken zij zich weer klaar voor het vervolg van hun hectische levensreis. Voor de trekvogel is dat de duizenden kilometerslange vliegroute van het koude noorden naar het warme zuiden van de wereld. En zoals u na een paar uur reizen op de bank van uw Texelse huisje, hotelkamer of chalet ploft, duikt de trekvogel halverwege zijn reis doodmoe de beschutting van een Texels natuurgebied in. Om te slapen, eten en het verfomfaaide verenpak op orde te brengen.

Hoog bezoek: een roze Flamingo (foto gemaakt door Pim Rijk)

De opvallendste vogelgast van dit jaar was de Flamingo. Op 3 december 2019 zag de Texelse vogeldeskundige Arend Wassink de lichtroze verschijning rondwaden bij het nieuwe natuurgebied waarover wij onlangs schreven: de Prins Hendrik Zanddijk

3.000 tot 4.000 kilometer vliegen per jaar. Op eigen kracht. Ga d’r maar aan staan.

Waarom kiest de trekvogel Texel? Het eiland is voor hen de benzinepomp halverwege. Dat goddelijke lokale hapje goed eten na een dag vol gedoe. Je moet je voorstellen dat zo’n groep vogels al ‘krijg nou de vinketering’ roepend en hun door god gegeven instinct vervloekend over de Noordzee vliegt. In de duisternis een eiland ontwaart. Met daarom heen een rustig kabbelend en in de luwte van het eiland liggend zeetje. Met groene, beschutte kwelders. Direct achter de dijk aangelegde waterpartijen met aflopende oevers. Waar krabbetjes, kokkels, pieren, insecten en vruchten schreeuwen om opgegeten te worden. Wat zou u doen, als u een doodvermoeide vogel was?

Op deze manier lokt Texel de trekvogels twee keer per jaar. Eén keer landen zij bij ons op de heenweg van Scandinavie naar Zuid-Europa en een keer op de reis terug naar het hoge Noorden. 3 tot 4.000 kilometer vliegen per jaar. Op eigen kracht. Ga d’r maar aan staan.

Super handig, een Googlemaps met hierop alle vogelkijkplekken op Texel

Bekijk hier alle vogelkijkplekken.

Waar kun je al die trek- en broedvogels het beste begluren? Hieronder vindt u een lijstje van de beste vogelkijkplekken. Veel trekvogels blijven ook in december en januari nog rondhangen. Op de website van het Texelse Vogelinformatiecentrum leest  u per maand welke vogels u kunt zien.

Wilt zeker weten dat u ook echt mooie soorten vindt? Achtergrondverhalen horen over alle vogels die u met het blote oog of de verrekijker ziet? Dan is een vogeltocht of vogelsafari met Klaas de Jong van Calidris absoluut de moeite waard. Klaas is bioloog en weet het altijd te presteren om de mooiste vogels in het wild te vinden. Hij won niet voor niets in 2017 het tv-programma In de ban van de Condor. Wij van Hotel Groep Texel vinden hem zonder twijfel één van de leukste en kundige vogelkenner van Texel.

Veel vogelplezier op ons mooie eiland.

Bouke weber