Omgaan met Texelaars; een vak apart.

Dingen over Texelaars die leuk zijn om te weten

Is het de invloed van de geografische ligging, het zeeklimaat of een genetisch ding? Ik weet het niet, maar ik, een Groninger die 13 jaar geleden naar Texel kwam, zie dat er iets bijzonders is met de mensen die hier wonen. Vijf dingen over Texelaars die best leuk zijn om te weten.

Eén keer per jaar komt u deze snelheidsmonsters tegen in de Weverstraat te Den Burg; de Ronde van Den Burg op 6 september

Eén keer per jaar komt u deze snelheidsmonsters tegen in de Weverstraat; de Ronde van Den Burg op 6 september.

Fietsen zonder omvallen door afgeladen winkelstraat

In nagenoeg elke Nederlandse winkelstraat geldt een fietsverbod. Tot verbazing van heel veel gasten, manoeuvreren de eilanders hier op omafietsen met volle fietstassen, mountainbikes, mamafietsen en weet ik veel meer door de winkelstraat van hoofddorp Den Burg.

Geen enkele Nederlander beheerst zo goed de kunst van het fietsen door mensenmassa’s. Het is een sport om de drukke Weverstraat te overbruggen zonder een enkele keer van je fiets te stappen.

Mag dat dan wel, daar fietsen? Ja, dat mag. En dat is eigenlijk best gek. Texelaars zijn zo aan de handeling gewend, dat ze er niet bij stilstaan dat winkelende mensen die de lokale fietsmores niet kennen, zich soms suf schrikken. Sta je net met een leuke schapenwollen pantoffel uit de uitverkoopbak in je handen, sjeest er rakelings een local langs je. Op een fiets met trapondersteuning.

Eén dag per week mag er in het hart van Den Burg niet worden gefietst: dat is op maandag want dan is er markt. Dat is niet alleen een heel leuke markt, het is in theorie de meest veilige dag voor een rondje shoppen.

Doeg betekent hier soms hallo

Ik weet nog dat ik een keer ‘s ochtends naar mijn auto liep en er in de uitgestorven straat een oude dame langsfietste. Ik zei goedemorgen. De vrouw keek me aan, glimlachte en zei: ‘doehoeg!’. Hè? Doehoeg? Het hield me de hele weg naar hotel Greenside in de Koog bezig. Haar ‘doeg’ voelde als een ‘ZWIJG meneertje, met je vrolijke goedemorgen en je glimmende schoenen.’ Later begreep ik van iemand dat het een Texelse manier is om hallo te zeggen. Vooral de zestigplusser grijpt in de ‘gauwigheid’ nog wel eens naar het woord ‘doeg’ en het is dus gewoon vriendelijk bedoeld.

Goedemorgen meneer Rutte. Rutte: "Doehoeg meneertje koeke peertje"

Goedemorgen meneer Rutte. Rutte: “Doehoeg meneertje koeke peertje.”

Texelaars blijven zitten en negeren ‘de stem’.

‘Wij naderen Texel. En verzoeken de automobilisten zich naar hun voertuig te begeven…’ Als je niet beter weet, dan beschouw je deze mededeling op de veerboot als het moment om op te staan, kinderen bij elkaar te roepen en als de sodemieter naar de auto te lopen (stond ie nou bij de meeuw, het schaap of de kapitein…?). Ik heb wel eens moeders in blinde paniek rond zien rennen: ‘de stem! De stem! We moeten naar de auto!’

Als je even de tijd neemt om om je heen te kijken (en die is er), herken je de Texelaar. Hij trekt zich niets aan van ‘de stem’ en weet dat er nog ‘tiet zat’ (tijd genoeg) is om naar de auto te wandelen. Texelaars worden trouwens chagrijnig als ze het zijvak van de boot in worden gedirigeerd. Dan weten zij namelijk bijna zeker dat zij als allerlaatste de boot af gaan. Dat is al gauw drie-en-een-halve!!! minuut later dan de eerste.

Ook op de nieuwe boot zullen de Texelaars weer tot op het laatste moment blijven zitten.

Ook op de nieuwe boot zullen de Texelaars weer tot op het laatste moment blijven zitten.

Post komt altijd aan.

‘Rien Ruis, Den Burg’, stond er op de kaart. En hij kwam gewoon aan. Bij Rien Ruis. Uit Den Burg. Postcode, Straat en huisnummer vermelden, niet nodig.  Post die binnen het eiland zijn weg moet vinden, komt gewoon aan. En dat is best bijzonder, als je nagaat dat alle post, ja ook die met een Texelse bestemming, die op Texel in een brievenbus wordt gegooid, eerst terug gaat naar een overkants sorteercentrum. Om vervolgens terug te gaan naar het eiland om daar via Texelse postbodes de weg naar de voordeuren te vervolgen. Probeer het maar eens.

Een kanttekening: bij de naam Boon en Witte heeft de postbode de keuze uit een dertigtal voordeuren. Als u deze achternaam kiest, kan het wat lastiger zijn.

Ook zo iets typisch Texels. Wij hebben ons eigen telefoonboekje. Vol met families Witte en Boon

Ook zo iets typisch Texels. Wij hebben ons eigen telefoonboekje. Vol met families Witte en Boon.

Pakketservice op Texel: de omgekeerde wereld.

Nog een leuk dingetje omtrent de post op Texel: de pakketbezorging. Als u nagaat hoe de mannen van de Texelse Pakketservice (zo heet het bedrijf) hier invulling aan geven; dat is in vergelijking met de overkant de omgekeerde wereld.

Het is gemeengoed dat als u iets bestelt, u een code krijgt, waarmee het bestelde pakketje kunt volgen en uiteindelijk ziet hoe laat hij wordt bezorgd. En tot grote frustratie van de drukbezette mens, wordt het tijdstip vaak ruim genomen. Tussen 9 en 18 uur, bijvoorbeeld. Het is een schijnservice, waar je niets mee kunt. Want niemand met een baan, sociaal leven en gezin zit tussen 9 en 18 uur in huis te wachten op een pakket. Niemand.

Hoe doet TPS dat? Allereerst door alle landelijke pakketregels op zijn Texels toe te passen. Track and trace beschouwen zij als: spoor de klant op, bij wie het pakket hoort. Thuis, in de schuur, op zijn werk, tijdens het sporten of gedurende het koffieuurtje bij tante Trien.

Ik heb eens gehoord dat de TPS een pakketeigenaar iemand met alarmlichten en armbewegingen naar de ‘P’ langs de Pontweg dirigeerde, uitstapte en de verbaasde automobilist vertelde: ‘Ik heb nog een pakketje voor je.’ Een vriend van mij werd eens gebeld: ‘Ik zag je mobiele nummer op een visitekaartje staan, toen ik je op je werk zocht. Dus ik dacht, ik bel even om je te vertellen dat ik een pakketje voor je heb.’ Collega’s krijgen hier ook regelmatig pakketjes bezorgd op hun werk, zonder dat ze er om vragen.

Ge-wel-dig. Waar de E-bay’ers van deze wereld dagenlang op cursus moeten om zich klantvriendelijk te gedragen, doen deze mannen het gewoon. Iedereen zwaait naar de mannen van TPS (En Rob Koopman). En terecht. Wat je geeft, krijg je terug.

Voor zo'n service zouden ze bij TNT heel veel nieuwe medewerkers nodig hebben. Een vrachtwagen vol

Voor zo’n service zouden ze bij TNT heel veel nieuwe medewerkers nodig hebben. Een vrachtwagen vol.

Dit is natuurlijk slechts een greep uit alle leukigheden van Texelaars. Vanuit Hotel De Lindeboom in Den Burg kunt u bijvoorbeeld zelf nog veel meer eigenschappen en bijzonderheden ontdekken. Van de typische Texelse maniertjes tot de smaak van eilandproducten.

De Amusetour Texel op zaterdag 16 april is de manier om van alles een beetje te proeven. Zowel van de sfeer als al het heerlijke eten dat het eiland herbergt. Wij zijn ook van de partij en heten van harte welkom in het vernieuwde Schoutenhuys. Kom,we kijken meteen even in de agenda of er plek is. Kunt u direct boeken.

Bouke Weber