En beseft waar het om draait: genieten. Van elke nanoseconde.

Texeleuforie. Wat je doet als je op het eiland bent

Als ik uit de auto stap bij ons hotel Greenside, hoor ik achter me een bezorgd klinkende vrouwenstem. ‘Henk, schat, zou je dat nou wel doen? Ik zie een vijftiger op de brugleuning balanceren. Een bevriend echtpaar staat er grinnikend bij. ‘Doet ie normaal nooit hoor’, roepen ze me melig toe. Treffend. Op Texel doe je dingen die je normaal nooit doet.

Mijn shortlist van Texeleuforie in optima forma.

Hardlopen. Wel op Texel

Ik herken anti-lopers op kilometers afstand. In het bos of de duinen van Texel kom ik ze vaak tegen. Loners in een uitgestrekt gebied. Hijgend. Zwetend. Niet beseffend dat ze dat hele stuk nog terug moeten. Op sportschoenen die zo nieuw zijn, dat ik zeker weet dat de doos nog op de hotelkamer staat. Maar deze gelegenheidslopers hebben nog iets gemeen: dat is de gelukzalige glimlach van oor tot oor. ‘Die is op vakantie’, denk ik dan.

Het eiland is een schitterende plek om met ‘iets’ te beginnen. Wil je het goed doen? Houd dan vol. Wil je je een onvergetelijk wedstrijddebuut maken? Kies dan voor de Halve Marathon van Texel. De start is onbeschrijflijk gaaf: je vertrekt in Den Helder, verzamelt daar met honderden zenuwachtige lopers op het autodek van de veerboot. Als de boot aanmeert en de kleppen bij wijze van startsignaal opengaan, giert de adrenaline door je lijf. Finish is op de Groeneplaats bij Hotel de Lindeboom, één van de hoofdsponsors van dit mooie evenement. Natuurlijk hoef je geen 21 km. te lopen, als je dat niet redt. Je kunt ook kiezen voor de 10.

De Texelse Halve Marathon, een jaarlijks terugkerend spektakel.

De Texelse Halve Marathon, een jaarlijks terugkerend spektakel.

Leeseuforie op het eiland

Herkent u dat? Vijf boeken die half gelezen op het nachtkastje liggen? Waar je elke week trouw het stof vanaf blaast, omdat je er gewoon niet aan toe komt om ze uit te lezen? Waar je steevast met een rimpel in je neus op wakker wordt, omdat het niet lukt om na een lange dag wakker te blijven tijdens een lees-sessie-in-bed?

Rechthoekige bobbels in koffers. Ik zie ze vaak bij onze receptie. Sinds de komst van de e-reader worden ze minder, maar toch blijft het een terugkerend fenomeen. Bobbels? Ja. Bobbels van boeken-in-koffers. Die er naar snakken om op Texel allemaal uitgelezen te worden. Is het gelukt en wil je op de terugreis geen bobbels in je tas? Lever je boeken dan hier in bij ‘Boeken aan de dijk‘ voordat je Texel achter je laat.

Een koffer vol met boeken. Kom je daar eigenlijk wel aan toe op Texel?

Een koffer vol met boeken. Kom je daar eigenlijk wel aan toe op Texel?

Euforische Noordzeeplonzers

Ik zit op mooie zomeravonden regelmatig bij mijn strandhuisje op Paal 17 (veel van deze huisjes kun je ook voor een dag of week huren!). En dan hoor ik ze vaak. Kreten, gevolgd door een plons. In de maand mei komt daar vaak nog wat achteraan: ‘Potverdorie, kouhouddd…’ De zee ziet er, vooral ‘s avonds als de zon vanuit zee vol op het water schijnt, uit als een verleidelijk warm bad. Na de plons besef je dat hij, vooral in het voorjaar, de 12 graden nog niet haalt. Desondanks: een aanrader. Een frisse duik doet je bloed sneller stromen. Voor de die hards: boek een oud-en-nieuwweekend op Texel en duik op 1 januari met de locals in zee.

Lamsvlees proeven

Zelf heb ik in Noorwegen eens twee uur gereden om dat restaurant te vinden waar ze volgens de bewoners, het beste rendiervlees van de omgeving serveerden. Op die plek, met uitzicht op de steppe-achtige omgeving, smaakte het goddelijk. Wat rendierbiefstuk is voor Noorwegen, is lamsvlees voor Texel. Komt u het eens proeven, bij Het Schoutenhuys of Wambinghe? Lammetjes knuffelen, lammetjes eten… Voor buitenstaanders zijn eilanders rare wezens.

Heerlijk lamsvlees van onze vakslager Peter Haker uit Oudeschild.

Heerlijk lamsvlees van onze vakslager Peter Haker uit Oudeschild.

Belachelijk vroeg opstaan

‘Jongens, jongens, jongens, wat is het hier mooi! Onbeschrijflijk.’ Gasten zijn hier vaak euforisch over Texel. Ze komen superlatieven te kort. Het gevoel vertaalt zich vaak in een geweldige energieboost; vroeg gestommel op de gang op splinternieuwe wandelschoenen. Klaar voor een dauwtrap in de duinen van Texel. Heerlijk. Mensen die mij in de ontbijtzaal, totally fresh, vertellen dat de dag voor hen al twee uur eerder begon. Omdat ze er met een boswachter op uit gingen in natuurgebied De Slufter, terwijl de nevel hun enkels omringde en zelfs de Lepelaars de slaap nog verdwaasd uit hun ogen wreven.

De zon zien opgaan en Texel zien ontwaken is misschien wel het mooiste dat er is.

De zon zien opgaan en Texel zien ontwaken is misschien wel het mooiste dat er is.

Texel zorgt ervoor dat je geen minuut meer van het leven wilt missen. En beseft waar het om draait: genieten. Van elke nanoseconde. Ik, eilander die van dichtbij ziet hoe het leven soms een grimmig en onverwacht spel met je kan spelen, weet er alles van. Geniet!

Wil je de duinen ook eens zien wakker worden? > Tip! 

Inspireer ons met uw Texeleuforie! Welke dingen doet u die u normaal nooit doet?