Wandelen door en over het boerenland

Als het even kan, gaan we op zondagmiddag een stuk wandelen. Vaak langs het strand, maar er zijn op het eiland natuurlijk nog heel veel andere mogelijkheden. Staatsbosbeheer bijvoorbeeld heeft door bos en duinen een paar prachtige wandelingen uitgezet. In verband met het broedseizoen zijn ze op het moment niet allemaal toegankelijk, maar er zijn er nog heel wat over. Op sommige plaatsen mag de hond zelfs los lopen.

De laatste tijd wandelen we ook veel door het boerenland. Prachtig is het daar, in deze tijd van het jaar. De tuinwallen staan in volle bloei en overal zie en hoor je de vogels. Je loopt tussen de lammetjes, dus de hond moet wel aan de lijn, maar als je hier zo loopt, begrijp je waarom de VVV het eiland jarenlang gepromoot heeft als “het binnenste buitenland”. Je zou zomaar kunnen denken dat je ergens ver weg bent. Je hoort geen auto’s, geen verkeer, je ziet alleen in de verte een paar fietsers en waant je verder alleen tussen de vogels en de lammetjes.

Zo’n bruggetje doet je denken aan een ver en tropisch eiland. Wij zouden het niet doen …

Het zijn ook echt paden om te wandelen, hier tussen het boerenland. Er zijn zelfs geen fietsen toegestaan, laat staan ander snelverkeer. De paden zijn aangelegd door de agrarische natuurvereniging De Lieuw, die met een beheersovereenkomst heeft gesloten met de landbouwers. Je loopt dus echt over het boerenland, met toestemming van de boer. Dat betekent natuurlijk wel dat je je aan bepaalde regels moet houden, maar dat geldt eigenlijk altijd en overal. Je laat de schapen met rust, doet de hekken achter je dicht en laat geen rommel slingeren. Natuurlijk niet, dat spreekt voor zich.

De Lieuw heeft zeven wandelingen uitgezet over het eiland, met een totale lengte van bijna 40 kilometer. Toegegeven, je komt dan wel een paar keer langs hetzelfde punt, maar je hoeft natuurlijk niet alle wandelingen achter elkaar te maken. Wij wandelen dan eens de ene en dan weer de andere kant rond. En je kruist genoeg andere wegen en weggetjes om eens een andere kant uit te gaan. Verdwalen is niet mogelijk.

Groen is dit weggetje zeker. Het is prachtig om hier te wandelen.

De wandelingen van De Lieuw (wat de Tesselse naam is voor scholekster) voeren voor een deel over de oostkant van het eiland en blijven in het zicht van de Waddendijk. Het Boerenommetje bijvoorbeeld voert van Oosterend naar Oost en dan onderlangs de oude dijk weer terug. Of andersom natuurlijk, dat kan ook. Wij proberen altijd met de wind in de rug te lopen. Dat is het lekkerste. Op de hekken langs de route staan de namen van de landerijen erachter. Mooie, poëtische namen uit een grijs verleden, net zoals de straatnamen hier. “Voorste Piêp”, “Waagejot”.

Het pad sluit vrijwel naadloos aan op de wandelroute langs de verdwenen haventjes. Ook al weer zo’n poëtische naam. Er is ook een fietsroute langs de vergeten haventjes, die voert helemaal naar Den Hoorn, waar hij dan weer aansluit op een ander wandelpad. Ook tussen Den Burg en Oudeschild en bij De Waal zijn paden, al zijn die minder lang.

Het trekpontje, altijd weer bang om eraf te vallen … Maar wel beter dan het bruggetje van hierboven.

Spectaculair is het trekpontje in het pad dat voert van De Slufter naar Oosterend. Twaalf kilometer dwars door oude en nieuwe polders, met uitleg over de ontstaansgeschiedenis van het eiland. Op de grens van twee polders moet de wandelaar zichzelf over het water trekken. Een belevenis op de zondagnamiddag. Zo tussen de landbouwgewassen en de vogels voel je jezelf weer even helemaal opladen. En aan de horizon zien we steeds de molen van Het Noorden, die zo’n belangrijke rol heeft gespeeld in de geschiedenis van dit deel van het eiland.

De foto’s zijn gemaakt op het Boerenommetje op een steenworp afstand van Prins Hendrik. Voor deze en andere routes kijk op www.delieuw.nl

Veel wandelplezier toegewenst op ons mooie eiland,

Bouke Weber